1- بله را زود گفتم چون كنجكاو شده بودم كه چطور پسر و مادر هر دو در يك مقطع و در يك رشته در حال تحصيل هستند.

2- چون توانايي هاي دانشجوي خودم را مي دانستم، مي خواستم مقايسه اي بين پسر و مادر داشته باشم.( آقا پسر كه دانشجوي من باشد، اعتراف دارد كه مادر در همه زمينه ها از ايشان جلوتر است، درست مثل من كه همين موضوع را در باره خودم و آقاي دكتر نمكدوست قبول دارم .)

3- اعتراف مي كنم كه همين دو دليل انگيزه اي بيش از كمك به كار عملي يك دانشجو در من ايجاد كرده بود.

4- يكي از ويژگي هاي اين مصاحبه اين است كه خبرنگار به موضوع كاملا اشراف دارد. در جريان مصاحبه شما متوجه مي شويد كه گويا ايشان كتاب مصاحبه خلاق را كه موضوع مصاحبه اش بوده، واو به واو خوانده است.

5- ايشان خيلي خوب مصاحبه اش را انجام داد و بالاتر از انتظار من ظاهر شد، بويژه انكه فكر كنيد يك خانم در سن و سالي كه پسرش مي تواند دانشجوي سال دوم باشد، همسر داري و گرفتاري هاي زندگي و حال و حوصله درس خواندن آنهم از نوع روزنامه نگاري!

6- ايشان چند روز بعد از انجام مصاحبه، كتاب «مصاحبه خلاق» را در حاليكه  20 – 30 غلط از آن گرفته بود، برايم فرستاد (‌ البته دور از جان ما كه غلط بنويسيم؛ احتمالا غلط چاپي) كه طي نامه اي، اداي آدم هاي متواضع را در آوردم و از ايشان تشكر كردم.

7- خانم عسگري در پايان مصاحبه از من خواستند كه به مصاحبه ايشان نمره بدهم . گفتم بايد مصاحبه را تنظيم كنيد تا بتوانم نمره بدهم. حال مانده ام كه عجب قولي داده ام. اگر من نمره 20 دادم و آقاي دكتر نمكدوست گفت: چرا نرخ تعيين مي كني؟ آنوقت من چه جوابي دارم كه بدهم . نه، شما بگوييد.( كامنت باز است شما هم اگر مايل هستيد،نمره بدهيد )

8- مصاحبه كمي طولاني شده و ضمنا وبلاگ من هم كم كم دارد شكل ميز مصاحبه را پيدا مي كند، اما از آنجايي كه اين مصاحبه درباره كتاب مصاحبه خلاق است و ضمنا كمي هم آموزشي است من را خواهيد بخشيد. اين هم مصاحبه Download file