February 25, 2006
سبك، خود شخص است
خبرنگار: در نوشتن، چه چيزى براى شما مهم است؟
ياسمينا رضا: سبك. من هر كلمه را در مفهوم واقعى خودش به كار مى برم و نه در مفهوم تازه آن. در ادبيات خلاقيت بيشتر ناشى از فرم و سبك است تا محتوا. ولى افسوس كه امروز كسى در فكر چنين چيزى نيست. «يك اندوه» به شيوه تكرار مطرح مى شود همان طور كه «هنر» به شيوه فوگ و با پيوند دادن يك نوشتار بسيار ساخته و پرداخته به يك نوشتار كاملاً پيش پاافتاده پيش مى رود و همين تناقضات مداوم اند كه موضوع متن را شكل مى دهند. براى من سبك به معنى زيبايى است نه به معنى رعايت زبان. برعكس سبك آشفتگى و بى نظمى زبان به سود يك خط درونى است. به نظر من نمى توان براى به وجود آوردن يك سبك فكر كرد و بر روى آن كار كرد بلكه آن امرى كاملاً ذاتى است. تمام نويسندگان بزرگى كه من دوست دارم سبكى دارند كه وجود و ماهيت آنها را آشكار مى كند. سبك خود شخص است. نداى ژرف نوع بشر است.[اينجا]
