March 12, 2006
دانشكده خبر؛ دانشكده خوب خبر
دانشكده خبر از جمله دانشكده هاي خوب ارتباطات كشور است. اين را مي تواند از صاحب امتياز آن از يك سو و سطح دانشجويان اش از سوي ديگر دريافت. دو سال قبل كه صحبت از انحلال آن پيش آمد خيلي ها تلاش كردند كه از اين تعطيلي ممانعت كنند. از جمله، همين آقاي دكتر جعفري سهاميه، رئيس فعلي، سركار خانم رفعتي معاون آموزشي وقت، و آقاي مهندس روغني ها رئيس گروه آموزشي وقت دانشكده كه انصافا سنگ تمام گذاشتند.و حتي يادم است دكتر فريدون وردي نژاد مدير عامل اسبق خبرگزاري جمهوري اسلامي هم كه آن زمان سفير ايران در چين بود از آنجايي كه بنيانگذار و موسس اين دانشكده است و دلش براي بقاي آن مي تپد، از همانجا رايزني هاي وسيعي را براي جلوگيري از تعطيلي دانشكده انجام داد؛ و البته تلاش بي وقفه دانشجويان و حسن نيت آقاي خاتمي رئيس جمهور وقت را هم به اينها اضافه كنيد. اگر اين مجموعه دست به دست هم نمي داد، شايد امروز از دانشكده خبر، جز يك اتاق آموزش براي خبرگزاري جمهوري اسلامي چيزي باقي نمانده بود. امروز دانشكده خبر از سوي برخي دانشجويان اش به چالش كشيده شده است. چالشي كه ظاهرا مي توان به راحتي آن را ناديده انگاشت!( و البته اميدوارم مسئولان دانشكده آنرا ناديده نگيرند.) گروهي از دانشجويان خوب اين دانشكده برخي انتقادها را به آن وارد كرده اند، كه از جمله مهمترين بحث آنها موضوع سطح آموزشي دانشكده است. و اينكه اين سطح از مطلوبيت لازم برخوردار نيست. آيا اين دانشجويان دچار زياده خواهي شده اند؟ آيا آنها حق دارند؟ آيا دانشكده بايد در رفتار خود تجديد نظر كند؟ چه عواملي باعث شده است كه اين شرايط پيش آيد؟ از اين دست، مي توان سوال هاي متعددي مطرح كرد. اين بحث ها، حداقل سابقه بيش از 20 روزه دارد. از انجايي كه بسياري از همين معترضين، دانشجويان خود من در همين دانشكده هم بوده اند.و از آنجايي كه از ابتداي تاسيس اين دانشكده در ان تدريس كرده و در مقطعي نيز معاون پژوهشي دانشكده بوده ام، هم به دانشجويان آن تعصب دارم و هم كيان و قوام دانشكده برايم مهم است. و ظرف 20 روز گذشته هم، همه بحث هاي آن را پي گيري كرده ام و مدام در يك چالش دروني به ضرورت يا عدم ضرورت اين يادداشت انديشيده ام. اين مقدمه نسبتا بلند را گفتم كه به اين دو نكته اشاره كنم: 1- خطاب من با مسئولان دانشكده است، كه همگي از دوستان و همكاران من و به لحاظ دغدغه هاي روزنامه نگاري و تربيت كادر حرفه اي جدا دلسوز به اينده دانشجويان هستند؛ عزيزان! ترديدي نيست كه استادان فعلي دانشكده خبر از جمله استادان خوب هستند، در همين ترم وجود استاداني مثل دكتر وردي نژاد، آقاي خادم الملله، دكتر جعفري،آقاي مجيد رضائيان،و افرادي كه احيانا من الان حضور ذهن ندارم براي دانشكده خبر يك غنيمت است، اما بپذيريم كه سطح دانشجوي اين دانشكده- در بخشي- آنقدر دست بالا گرفته شده كه توقعات را نيز بالا برده است. بخش اعظم دانشجويان دانشكده خبر از جمله بهترين هاي روزنامه نگاري كشور هستند.- اين را شما بهتر از من مي دانيد- دانشجوياني كه به بركت فيلتر درستي كه از ابتدا براي گزينش دانشجويان گذاشته شده است، قدم به كلاس هاي درس گذاشته اند. "رسول اصغري" دانشجوي اين دانشكده، 15 سال سابقه كار در مطبوعات معتبر كشور دارد. اكنون سردبير هفته نامه آتيه است. 8 سال پيش كلاس هاي درس روزنامه نگاري مركز رسانه ها را با بهترين استادان روزنامه نگاري كشور با نمره خوب گذرانده است. با اين تجربه مي نشنيد توي اين كلاس ها؛ "رئوف پيشدار" از مديران اتاق خبر خبرگزاري و دبير سابق گروه سياسي روزنامه ايران، دانشجوي بي ادعاي اين دانشكده بوده است. "رضا باقي" سردبير اجرايي روزنامه جمهوري اسلامي 25 سال سابقه بي وقفه در اداره تحريريه دارد. جواد صبوحي، پرستو دوكوهكي ، مرجان حاجي رضايي، اشكان خواجه نوري، ليلا جودي، سام پاك ضمير، و دهها نفر ديگر كه اگر بخواهم اسم ببرم فهرست عريض و طويلي مي شود و از حوصله اين نوشته خارج است. اداره اين سطح از دانشجويان طبيعي است كه الزامات خود را مي طلبد و مطمئن هستم با درايت برادران عزيزم خادم و جعفري و ديگر مديران اين مجموعه قابل حل است. 2- خطاب من به دانشجويان عزيز اين است كه دانشكده خبر دانشكده خوبي است. سعي كنيد مشكلات خودتان را از طريق گفت و گو با رئيس دانشكده كه رفيق و شفيق دانشجويان است و يا مدير عامل خبرگزاري كه خود استاد دانشكده و ضمنا دلسوز به شرايط تحصيلي دانشجويان است، حل كنيد. وبلاگي كردن اين مشكل – كه البته خود اين يادداشت نيز مي تواند مصداق آن باشد و به همين علت از آن به عنوان چالش دروني خودم ياد مي كنم - به صلاح دانشكده و دانشجويان آن نيست. بعضي گره ها را مي توان با دست باز كرد. 3- از دوست عزيزم آقاي دكتر جعفري كه با حوصله و بزرگ منشي مطالب انتقادي مرجان و ليلا را روي وبلاگ خودش گذاشته است نيز تشكر مي كنم. و همين اقدام او بود كه بالاخره مرا به نوشتن اين متن واداشت.







