فن‌آوري مثل بچه است. به محض اين كه سر و كله‌اش پيدا مي‌شود، روي حيات اجتماعي تأثير مي‌گذارد. اين را دكتر نمك‌دوست استاد دانشگاه و سردبير خبرگزاري ميراث مي‌گويد. با اين حساب در بحث تهديد يا فرصت بودن تكنولوژي‌هاي جديد؛ امان از يك بچه و اينهمه قيل و قال! اين مطلب را از ميزگرد اين شماره همشهري‌جوان برگزيده‌ايم. ميزگردي با حضور دكتر نمك‌دوست، دكتر حسيني پاكدهي و دكتر يونس شكرخواه. بيشتر

همشهري آنلاين:«اعتبار» براي موفقيت هر رسانه ديجيتالي كه عنصر تحريري دارد ضروري است. كاربران يك سايت بايد به اخبار و اطلاعاتي كه دريافت مي‌كنند اعتماد كنند، درست همانطور كه در مورد رسانه‌هاي غير آنلاين صادق است. استفاده از لينك‌ها و ساير امكانات تكنولوژيك مي‌تواند تجربه مخاطبان را غني كند، اما تميز ميان محتواي تحريري و اطلاعات تبليغاتي كه بابت آنها پول پرداخت شده است بايد به روشني ممكن باشد.

 گيتلين مي گويد: اخبار با رويداد سروكار دارد نه با شرايط زيربنايي، با شخص سروكار دارد، نه با گروهها، تضاد مي آفريند، نه وفاق، واقعه‌اي است كه داستان را جلو مي برد نه آنكه داستان را تبيين مي كند. پس:
اخبار بد، اخبار خوب است.
دو اصل بر عملكرد رسانه‌هاي خبري احاطه دارد:
1- رقابت با رسانه‌هاي تفريحي براي جذب مخاطبان بيشتر
2- رعايت بي‌طرفي در عرصه سياست و جلب اعتماد مخاطبان
 بنابراين نمايشي بودن، تعليق، تضاد، رقابت، طمع، فريب، برنده و بازنده، سكس و خشونت؛ اخبار را در رقابت با محتواي رسانه‌هاي تفريحي پيروز مي‌سازد. براي اين كار رسانه‌هاي خبري مسابقه اسب دواني سياست راه مي‌اندازند.

آن خبر خوش اين است: همشهري آنلاين وارد خانواده مطبوعات شد. به سردبيري دكتر  يونس شكرخواه؛مردي كه امروز دوستان و شاگردانش سالگرد 50 سالگي او را در كافه تيتر جشن گرفتند.به همشهري، به دكتر قاليباف، به دكتر انتظامي و همه برو بچه هاي همشهري اين تولد را تبريك مي گويم. روي عكس كليك كنيد. اين يك اتفاق شيرين است.

تكه‌اي آسمان، مشتي آب و فقط برگي و فقط يك وجب زمين. با اين‌ها مي‌شود در هر جا و هر جاي جهان، من و يونس هزاران خاطرات و خطرات مشتركمان را مرور كنيم. در بغض، اشك و خنده هم پا از يك وجب زمين كه سهم ماست بيرون نگذاريم. اما حالا و اكنون من چه كنم كه در اين روزها، مرور اين هزار سال از من دريغ شده است. پس فقط فرصتي كوتاه دارم تا همين را بنويسم و يكي دو نكته را درباره شكرخواه بگويم. بقيه آن هزار سال بماند براي وقتي ديگر.
1- شكرخواه حسود نيست. جاه‌طلب نيست. زياده‌خواه نيست، قانع است. پس متوازن، متواضع، فروتن، آرام و رام است. پس سخي است. پس صادق و صميمي است.
2- شكرخواه هماني است كه بود. يعني علم‌آموزي او، تجربه‌اندوزي و دانايي او، هيچ خصلت و خصايل او را نزدوده است. علم افزوده او و عمر افزوده او عرصه درون او را تنگ نكرده است. همان است كه بود؛ مه آلود و باراني. به حقد و بغض و همين است كه سپيدي مو و فزوني نمره عينك هم از سرزنده ‌بودنش هم نكاسته است. هماني است كه 23 سال پيش ديدمش. انگار اين وجه از روح و روحيه او همچنان رنگين‌كمان جواني و نشاط را حفظ كرده است. بايد هم همين‌طور باشد. مرد بي بغض و حقد و پشت كرده به مال دنيا و منصب چرا بايد پير شود. او يكي از هميشه جوانهاي عالم است.
3- شكرخواه، ويژگي ديگري هم دارد؛ اهل غيبت نيست. اگر هست، هميشه از حسن و جمال و كمال آدم‌ها مي‌گويد نه از كژي و كاستي‌هايشان و اين سعادت بزرگي است كه آدم دهان معطر داشته باشد و او چنين است. همچنان در حنجره‌اش قناري مي‌خواند.
4- اين تكه چهارم را بي‌ملاحظه اين‌كه مطالب كجا به رويت مي‌رسد خطاب به خودش مي‌نويسم:«بچه پررو، خوب دل همه را بردي. چاكريم.» فريدون صديقي

يونس شكرخواه دوست عزيز من است. يك حس دروني، اين دوست داشتن را توجيه مي كند كه فراتر از اشتراكات شغلي دانشگاه و روزنامه است. نمي دانم چيست؟ يا مي دانم، شايد به قلم و نوشته نيايد. اصولا ما انسانها طي دوران زندگي با خيلي‌ها آشنا مي شويم. برخي‌ها را به سلام عليكي بسنده مي كنيم. برخي درسايه‌اند، برخي پشيماني مي آورند. برخي نيز از همان ابتدا حس خوبي در تو ايجاد نمي كنند، و تو حتي نمي‌تواني پيش وجدانت دليل قانع كننده اي براي آن پيدا كني. يونس دوست داشتني است. چرا؟
من نمي دانم ديگر دوستانش در پنجاه سالگي او چه شمع هايي برايش خواهند افروخت، اما من درحد بضاعت خودم درباره او چنين قضاوت مي كنم:
«اگر بپذيريم كه بروزو ظهور خداوند در دنيايي كه ما در آن زندگي مي كنيم درخوبي‌ها و زيبايي‌هاست وبازتاب آن را در نيكي به پدر مادر، آزار نرساندن به ديگران، نيكي كردن به ديگران، غيب نكردن، تهمت نزدن،نداشتن بخل و كينه و حسد، داشتن گذشت، خوشرويي، برخورد خوب، دانايي و... بدانيم. يونس عزيز از هركدام اينها كم بهره نيست.» او انسان است. احمد توكلي

شکرخواه کلیشه نیست . او بدون سربازی کردن ژنرال نشده است ،بیش از دودهه ازحیاتش بی آنکه به تاختن در میانه خط ممتد بزرگراه سیاست سپری شود ، به ایستادن باوقار پشت خطوط عابرانی سپری گردیده است، که بارقه امید به موفقیت را در چشمان یکایک آنها می خواند. او عادت ندارد از روی الگوی دیگران حتی برای یورش به دشمنانش تراوای کینه را خراطی کند. شکرخواه کلیشه نیست...[ مطلب آقاي صبوحي را در پرانتز بخوانيد.]

امروز جشن گراميداشت 50 سالگي دكتر شكرخواه مختصر و مفيد در كافه تيتر برگزار مي شود. ساعت 7.5 شب يادتان نرود.اگر آدرس هم نداريد از اينجا برداريد.

می گویند مرده ؛به همین سادگی! [اينجا]

بالاخره  زور دوستان چربيد. ما كه مثل آقاي دكتر سطاني فر نيستيم.كه هر چه گفتيم: دكترجان، اين عكس خيلي خشن است؛ پايش را كرد توي يك كفش كه حتما همين و ديگر هم تغيير نمي كند. دانشجويان مي گويند: تو كه هميشه مي خندي؟ چطور اين عكس اخمو را انتخاب كرده اي؟  (البته دانشجوياني كه آن روي ما را نديده اند.) به هرتقدير قرار شد اين عكس خندان را جايگزين كنم. واقعيت اين است كه خيلي به تغييرات مداوم وبلاگ در هر حدي و شكلي اعتقاد ندارم، اما اعتقادم به اين مساله قوي تر است كه وقتي انسان مي تواند بخندد، چرا بايد اخم كند؛ لذا شما هم لطفا لبخند بزنيد.

ظهر روز بازي با پرتغال در اتوبان نيايش سوار يك ماشين كرايه‌كش شخصي شدم. جواني سي و پنچ ساله راننده بود و من تنها سرنشين. خمار به نظر مي رسيد؛ كمي كه جلوتر آمديم، سرش را به طرف من خم كرد و پرسيد:
- بازي ساعت چند است؟
- گفتم: ساعت 5/4.
 كنجكاوانه پرسيدم: مي بريم؟
- گفت بازي كي با كي هست؟
- گفتم : ايران و پرتغال.
- گفت: آره مي بريم.
اين تمام ديالگوگ ما در ده دقيقه مسيري كه طي شد- بود. وبعد از آن من با خودم ديالوگ داشتم.اين حس غريب از ادمي كه نمي داند كي با كي بازي دارد و بعد هم در پاسخ سوال من با آرامش تمام و بدون هيچ مكثي مي گويد: بله مي بريم، حس جالب و خوشايندي رسيد. باخود گفتم شايد هم همين طور شد. شايد هم برديم.
اكنون بعد از سه روز كه از بازي مي گذرد. باخود مي انديشم آيا آن روز ظهر،ما دو نفر مصداق كامل از يك كل نبوديم؟

”ادوارد سعيد“ نويسنده فلسطيني الاصل ساكن آمريكا كه داراي ديدگاه‌هاي انتقادي در مسائل سياسي و فرهنگي و اجتماعي است، براين باور است كه ليبرال‌ها معتقدند گسترش رسانه‌هاي جمعي نه تنها كنترل بر زندگي انسان‌ها را بيشتر نخواهد كرد، بلكه زمينه قدرت‌يابي افراد در برابر سازمان‌ها و دولت را افزايش مي‌دهد. فرآيند جهاني شدن رسانه‌هاي جمعي نوعي آگاهي نسبت به ارزش‌هاي مشترك بشري پديد.بيشتر

در خبر و خبرنويسي بايد كيفيت را مورد نظر قرار دهيم و با مخاطبان صادق باشيم تا بتوانيم اعتماد آن‌ها را به خبر بالا ببريم؛ اگر اين كار در درازمدت انجام شود مخاطبان بسياري را جذب خواهيم كرد.ايسنا

يكي دو روز قبل شنيدم، محمد اقازاده در وبلاگش نوشته كه ديگر نخواهد نوشت.حقيقت‌اش من محمد را خوب مي‌شناسم و چون با روحيه او آشنا هستم و از طرفي مي دانستم كه چه قدر از راه اندازي وبلاگ و يافتن دوستان جديد خوشحال است، از شنيدن اين خبر يكه خوردم. ديشب با او تلفني صحبت كردم. و به اين نتيجه رسيدم كه:مشكلات قابل حل است، همين روزها محمد برمي گردد؛ با انرژي فراوان.آقازاده گرامي منتظريم.

استاد رشته روزنامه نگارى به شاگرد سال هاى دورش مى گويد كه در اولين فرصت از راديو برو. برگرد به روزنامه. جاى تو همانجاست. برايش دليل هم مى آورد: «كارهاى تحقيقى و تحليلى در راديو گم مى شوند.»
به خاطراتتان رجوع كنيد. چند برنامه از گذشته هاى راديو به ياد داريد. ميان همان برنامه ها بگرديد، ببينيد چند برنامه از راديو هست كه به ياد شما مانده و برنامه  موسيقى يا نمايش نيست؟ در ليستى كه در ذهنتان آماده  كرده ايد، حتماً برنامه «گل هاى تازه» كه موسيقى سنتى پخش مى كرد و نمايش راديويى «جانى دالر» در ليست شما هست. اما آيا يادتان هست در آن روزها و حتى همين يك هفته گذشته در راديو درباره مسائل سياسى، فرهنگى، تاريخى، دينى و اجتماعى چه صحبت هايى شد و كارشناسانى كه مهمان راديو بودند چه ها گفتند؟ سام فرزانه را بخوانيد

جمعه دوم تيرماه، رآس ساعت 19:30 كافه تيتر ميزبان محفل دوستانه‌اي است كه به مناسبت 50 سالگي دكتر يونس شكرخواه با حضور روزنامه‌نگاران پيشكسوت برگزار مي‌شود.ايستگاه

پدر علم ارتباطات ايران گفت: هيچ خدمتي بالاتر از روزنامه‌نگاري نيست؛ چراکه روزنامه‌نگاران با ميليون‌ها انسان رابطه دارند و اين ارتباط با افرادي بسيار، باعث مي‌شود تا هيچ حرفه‌يي همانند روزنامه‌نگاري براي جامعه موثر نباشد.بيشتر

سلام...
من وحیده [...] دانشجوی قدیمی شما هستم. فکر نمی کنم یادتون بیاد.فوق لیسانس قبول نشدم.
واردشرکتی شدم که بتوانم حقوق بالا بگیرم تا حداقل بتونم دانشگاه آزاد شرکت کنم وشهریه آونجا رو بتونم بدم.التبه اینجا هم مسئول تحقیقات بازارم وکارهای تحقیقاتی وخبرنگاری انجام میدم.رئیس شرکت هم لیسانس ارتباطات از اولین گروه های فارغ التحصیل دانشگاه تهران هستند. وقتی جوجه روزنامه نگار لقبی که به شیما همکلاسی ودوستم داده ايد رو دادید ، دلم سوخت چرا که من به خاطر فوق لیسانس وشهریه دانشگاه از رشته ای که علاقه داشتم گذشتم.الان هم کارم نوشتنه،اما نوشتن  تجاری کجا و خبرنگاری وروزنامه نگاری کجا؟احساس  می کنم راه اشتباهی رفتم .به نظر شما می تونم کارم را بزارم کنار وبرگردم به خبرنگاری؟درضمن الان درشرکتی کارمی کنم که نمایندگی دوو،موتورلا،هیوندای و ساژم است.
[ وحيده خانم سلام. دختر خوب، من به شيما نگفته ام كه جوجه روزنامه نگار، بلكه اين لقبي است كه خودش به خودش داده است. اگر به وبلاگش نگاه كني، نوشته را مي تواني درستون سمت راست بخواني.برعكس من در پانوشته گفته ام كه او جوجه نيست. نكته دوم اينكه، اگر چه من نمي توانم تو را از علاقه ات منع كنم، اما به نظر مي رسد كار خوبي در اين شرايط بي‌كاري پيدا كرده اي. از دستش نده، احساساتي هم نشو.] 

شيما خانم روزنامه نگار و گزارشگر به جرگه وبلاگ نويسان پيوست. شيما دانشجوي من بوده و گزارش‌هاي خوب او را با عنوان نفوذي در مجله چلچراغ خيلي‌ها خوانده اند و لذت برده اند. ورود او را به جمع وبلاگ نويسان روزنامه نگاري تبريك مي گويم.
پ.ن:ضمنا تا يادم نرفته بگويم كه او جوجه روزنامه نگار نيست؛بيشتر از اين حرف‌هاست.

آقاي چنگيز عباسي استاد تحليل زبان دانشگاه اسلو  چندي پيش برايم نوشته بود كه روزنامه نگاري پرسش محور و تحليلي در ايران دارد به سمت روزنامه نگاري توصيفي مي رود و اين يك آسيب جدي است ايشان حتي از من گله کرده بودند كه چرا در توصيف هايم غرق مشاهدات مي شوم و اين را تشبيه كرده بودند به گشتن دنبال يك لنگه كفش در بازار اروميه.بيشتر

بريس پارن: واژه ها « تپانچه هاي پر» هستند؛ اگر سخن بگوييم، شليك كرده ايم. مي توان خاموش ماند، اما اگر شليك كردن را برگزينيم، بايد اين كار را مردانه انجام دهيم، يعني به هدفي شليك كنيم، نه چون كودكان بي هدف و براي لذت بردن از صداي آن. [ درجه صفر نوشتار]

آدم شماره 61 ، 62 ،‌67 ، 67 ، 67...ببينيد

مطمئنا عبارت« فنجان را بخاطر بسپار»
اسم فيلم سينمايي نيست،اما اين كه چيست هم نمي‌شود تا چند روزي افشاگري كرد.فقط توجه داشته باشيد كه:
1. خبر هاي خوش « رو در رو » تمامي ندارد.
2.بدانيد كه "همشهري" هاي ما اين روزها پيش‌بيني مي كنند: توپ جام جهاني تا قبل از اتمام بازي‌ها به نقطه ( دات) مبدل مي‌شود.

نشر توسعه به تازگی کتاب "عصر فرهنگ فناورانه: از جامعه اطلاعاتی تا زندگی مجازی" نوشته فرانک وبستر و کوین رابینز را با ترجمه مهدی داودی روانه بازار کتاب کرده است.بيشتر

پسر دوست ارجمند، آقاي هاشمي به جمع وبلاگ نويسان پيوست. هم به آقا سجاد و هم  پدرشان تبريك مي گويم.

 هربرت الچول در کتابی که در سال 1984 تحت عنوان «عوامل قدرت» Agents of Power منتشر ساخت، این بحث را مطرح می کند که نظریات ششگانه ای که دربـاره  رسـانـه ها ارائه شده اند چندان با واقعـیت تطبیـق نمی کننـد و صرفـاً محصـول جنگ سـرد می باشـند. او معتـقد است کـه ایـن نظریات با اوضاع سیاسی کنونی تناسبی ندارند.بيشتر:عصر رسانه ها
[ رويت شده در اخبار ارتباطات]

وبلاگ وقت مي گيرد و انرژي. گاهی نوشته خیلی هم باب میل تو نیست اما  کمی به  پیامبری  شبیه می شوی که بعد از  نزول وحی، لذتی عمیق را  با یک  احساس خستگی شدید  تجربه می کند . این یعنی چند ساعت ، یک روز یا بیشتر درگیری و کاهش درونی. بيشتر

رودن Rodin مجسمه ساز بزرگ  فرانسه  تازه ساختمان مجسمه هونوره دوبالزاك را به اتمام رسانده بود. اين مجسمه جامه فراخي با آستين هاي گشاد و بلند بتن داشت و دست هايي كه بروي سينه تا شده بود.
رودن وقتي كار مجسمه را تمام كرد چند قدم به عقب رفت و با چهره خسته ولي شاد با كمال خرسندي به شاهكار خود نگاه كرد. مانند عموم هنرمندان ميل داشت يك نفر در اين لذت با او سهيم شود. با وجود اينكه ساعت چهار بعد از نيمه شب بود دويد و يكي از شاگردان خود را از خواب بيدار كرد. استاد در جلو مي رفت و با احساسات برانگيخته مراقب سيماي شاگرد خود شد تا ببيند ديدن اين مجسمه چه اثر در او مي بخشد. چشم شاگرد بتدريج گشت و گشت تا روي دست هاي مجسمه ثابت ماند. پس از لحظه اي فرياد كشيد:« عجب دست هايي .... شگفت آور است!» سپس روي به استاد كرد و گفت: « استاد من درعمر خود دست‌هايي به اين زيبايي و كمال نديده ام.»
قيافه رودن تاريك و گرفته شد. چند دقيقه بعد دوباره از كارگاه بيرون رفت و با شاگرد ديگري بازگشت. سليقه اين شاگرد نيز همين بود. مضطرب و ديوانه وار از كارگاه بيرون رفت و با شاگرد سوم بازگشت. او نيزبا تواضع رو به استاد گفت:« اگر شما هيچ اثر ديگر از خود باقي نمي گذاشتيد اين دست ها نام شما را در تاريخ بشر ابدي مي كرد. اين حرف تاثير عجيبي در «رودن» كرد. او با قيافه ترسناكي نالان و غران به گوشه كارگاه دويد و از آنجا تبري برداشت و به سمت مجسمه بازگشت و در حاليكه شاگردانش سعي در جلوگيري از كار او داشتند با يك ضربت دست‌هاي زيباي مجسمه را از بدن جدا كرد.
سپس با چشمان برافروخته به شاگردان خود كه مبهوت و متحير در گوشه اي ايستاده بودند نگريست و گفت: « احمق‌ها من مجبور بودم اين دست‌ها را خورد كنم چون جان و روح مخصوص به خودي داشتند و به قسمت‌هاي ديگر اين مجسمه تعلق نمي يافت و در تركيب آن نقص ايجاد مي كردند. بايد اين نكته را خوب به حافظه سپرد: هيچ يك از قسمت‌هاي يك اثر نبايد مهمتر از تمام و مجموع آن باشد.»
بله، در گزارش نويسي هم ما بايد به فلسفه اي كه « رودن» به آن معتقد بود، ايمان داشته باشيم:« هيچ يك از قسمت‌هاي يك اثر نبايد مهمتر از تمام و مجموع آن باشد.» شما كه مخالف نيستيد؟
[ فن نمايشنامه نويسي ، لاجوس اگري ، ترجمه دكتر مهدي فروغ ، انتشارات نگاه،چاپ سوم 1367 ص 48 و 49 با كمي تلخيص ] 

فريدون صديقي در گفت‌وگو با خبرنگار رسانه‌ي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در تعريف روزنامه‌نگار حرفه‌يي، با اشاره به چند عامل كه سبب اعتلاي حرفه‌يي‌گرايي در مطبوعات مي‌شود، اظهار داشت: استعداد و قريحه‌ي نوشتن، تجربه، پشتكار، تواضع و فروتني در برابر پيشكسوتان، داشتن اخلاق حرفه‌يي، شناخت مناسبات درون سازماني و برون سازماني حاكم بر رسانه‌ها، مطالعه و تعميق در يافته‌هاي تئوريك و تجربي به منظور رسيدن به تحليل صحيح از مناسبات و رويدادهاي ارتباطي، سياسي و اجتماعي از جمله عناصري است كه مي‌توانيم يك روزنامه‌نگار را با توجه به آن‌ها حرفه‌يي بدانيم.بيشتر

ترجمه كامل گفت و گوي كاستلز با استادان و دانشجويان دانشكده علامه. مترجمان: فاطمه اقطاعي و محمد قاسمي.[اينجا]
رويت شده در دات

اخيرا دكتر مهدي فرقاني رييس دانشكده ارتباطات اجتماعي دانشگاه علامه طباطبايي در گفت و گو با وبلاگ كاملا انحصاري و ويژه «پرانتز» به نكاتي درباره روزنامه نگاري آنلاين پرداخت كه موجب برخي واكنش ها شد، به طوري كه دكتر فرقاني تلويحا سخنان خود را تصحيح كرد. جواد صبوحي در پي اين اظهارات گفت وگوي مجددي با ايشان انجام داده است:
دکتر فرقانی اینبار با تفکیک دو مقوله روزنامه نگاری آنلاین و وبلاگ نویسی از یکدیگر گفت :" مقصود من از روزنامه نگاری آنلاین نه نسخه الکترونیکی روزنامه ها ی شناخته شده در اینترنت ، بلکه گونه ای از روزنامه نگاری شخصی است که افراد بر اساس ذوق و ذایقه شخصی شان وضمن ایجاد صفحات مخصوص به خویش در اینترنت ، مطالب مورد نظرشان را درقالبی تحت عنوان وبلاگ عرضه می کنند." وی همچنین گفت:" اگر چه افراد زیادی نیز ممکن است به این وبلاگها مراجعه کنند، اما اطلاق حرفه ای گرایی بر این نوع روزنامه نگاری صحیح نیست.ما برای حرفه ای گرایی در روزنامه نگاری چند ویژگی قایلیم ؛ نخست اینکه این شغل ، حرفه دایمی و با اجرت فرد محسوب شده و محل اصلی امرار معاش فرد از طریق آن حرفه باشد و دیگر آنکه معیار ها و ضوابط تخصصی و علمی و حرفه ای روزنامه نگاری نیز در آن لحاظ شود. بيشتر 

آنچه در پي مي آيد، برداشت عجولانه و خلاصه اي است از يك مقاله نسبتا جامع و درعين حال تبليغاتي از سايت فارسي بي بي سي كه به موضوع موتورهاي جستجوگر پرداخته است.نام مقاله «گوگل بچه غول پس از انقلاب ارتباطات!» از اميد حبيبی نيا، پژوهشگر ارتباطات-است، فكر مي كنم بپسنديد: 
نظرسنجی ها نشانگر آن است که با بهينه سازی ساز و کار موتورهای جستجو در چند سال گذشته، ميليون ها کاربر اينترنت در سراسر جهان توانسته اند به اطلاعات روزمره خود دست يابند، اما اغلب اين موتورهای جستجو از اين نظر که به سختی می توان اطلاعات علمی رايگان را در آن ها برای پژوهشگران و يا دانشجويان يافت، مورد انتقاد قرار می گيرند.
علت اين است که عملکرد آنها بر اساس سيستم رتبه بندی سبب می شود تا ابتدا دهها، صدها و گاه هزاران سايت بر اساس سليقه های عامه کاربران فهرست شوند و نه بر اساس محتوای آنها. اغلب نظرسنجی ها همچنين نشان می دهد که بسياری از کاربران تنها به مشاهده صفحه اول فهرست جستجو می پردازند.
از سوی ديگر، بهره وری رايگان از بسياری از مقالات و يا يافته های علمی فهرست شده توسط گوگل يا موتورهای جستجوی ديگر برای محققان کشورهای در حال توسعه به دليل مجانی نبودن آن ها امکان پذير نيست.
دکتر يحيی کمالی پور، استاد و مدير دپارتمان ارتباطات دانشگاه پورديو، در اين باره به سايت بی بی سی فارسی می گويد: "اين مشکل در کشورهای در حال توسعه بيشتر به چشم می خورد، در حالی که در کشورهای توسعه يافته علاوه بر موتورهای جستجوی سودمندی چون Lexus-Nexus يا کتابخانه های اينترنتی، بسياری از دانشگاه ها مراکز و پورتال های اينترنتی را برای رفع نياز دانشجويان و پژوهشگران ايجاد کرده اند، اما نه تنها فاصله ای عظيم بين کشورهای درحال توسعه و کشورهای توسعه يافته در اين زمينه وجود دارد بلکه اصولادر بسياری از کشورهای در حال توسعه فرهنگ و دانش بهره وری از شبکه جهانی کامپيوتری را نياموخته اند که اين يکی از دلايل شکاف ديجيتالی در دنيا است."
دکتر يحيی کمالی پور تاکيد می کند که به ويژه در ايران بايد روی تامين و گسترش شبکه های فيبر نوری سرمايه گذاری شود و به علاوه موتور جستجوی بومی و کتابخانه اينترنتی نيز راه اندازی شود تا بتواند پاسخگوی نيازهای کاربران اينترنت در ايران شود، "در غير اين صورت همواره دنباله روی قافله پرشتاب جامعه اطلاعاتی خواهند بود".
بسياری از تحليل گران ارتباطات معتقدند که با سپری شدن نزديک به يک دهه از عمر موتورهای جستجوی همگانی در اينترنت اکنون هر روز بيشتر ما با اين وافعيت روبرو می شويم که موتورهای جستجوی کنونی پاسخگوی همه نيازهای کاربران نيستند.
يکی ديگر از مشکلات موتورهای جستجو نتايج متفاوتی است که هر يک از آن ها بر اساس ساختار پردازشی خود از کليد واژه ها ارائه می دهند.
نتايج متفاوت
دکتر کلايد بنتلی، استاد روزنامه نگاری دانشگاه ميسوری، در اين باره چنين می گويد: "گوناگونی غريب نتايج موتورهای جستجو در باره يک واژه چيزی است که من هميشه در کلاس های درسم با يک آزمون عينی مورد بحث قرار می دهم. من هميشه از پنج، شش نفر از دانشجويانی که با لپ تاپ از اينترنت بی سيم سرکلاس استفاده می کنند، می خواهم که يک کليد واژه خاص مثل همگرايی رسانه ای را توسط موتورهای مختلف جستجو کنند."  
وقتی من به آن ها می گويم: "برو"، آن ها روی Enter کليک می کنند. پس از آنکه نتايج ظاهر شدند من از هر کدام از آنها می خواهم که چهار سايت نخستین که توسط اين موتورهای جستجو فهرست بندی شده اند را بخوانند؛ اغلب دانشجويانم از اينکه هر موتور جستجويی نتايج کاملا متفاوتی ارائه کرده است شگفت زده می شوند."
برای جستجوی بهتر در اينترنت روش های متقاوتی را می توان توصيه کرد ولی شايد بتوان مهمترين آنها را چنين در موارد زير خلاصه کرد:
• خلاصه کردن اطلاعات مورد درخواست از طريق کليد واژه ها
• استفاده از موتور جستجوی تخصصی برای اطلاعات تخصصی
• استفاده از دو يا چند کليد واژه مرتبط برای دستيابی به بهترين نتيجه
• استفاده از علامتهای نگارشی مانند "،" (کاما) برای تفکيک اطلاعات
• کمک گرفتن از اعداد برای دستيابی به اطلاعات
با اين حال به نظر می رسد بسياری از مردم اصولا به دنبال چيزهای مهمی در اينترنت نمی گردند. براساس يک مطالعه توسط ورد استاکر، جنيفر لوپز، بازيگر و خواننده مشهور، پس از سايت ياهو در ايران، يکی از کليد واژه های مهم برای ايرانيان در جستجوهای اينترنتی شان در سال گذشته بوده است.

جام جهانی فوتبال در نهم ژوئن ۲۰۰۶ منتظر دو میلیارد شیفته فوتبال در سراسر جهان است تا چشم به استادیوم مونیخ بدوزند و البته موضوع فقط بر سر برد و باخت ۳۲ تیم نیست، رسانه ها هم از چاپی تا الکترونیک، دیجیتال و سایبر نگران هستند به یک دلیل ساده: نمی خواهند بازنده باشند. جام جهانی فوتبال بزرگ ترین رویداد رسانه ای سال ۲۰۰۶ است؛ فرصتی است برای تست قدرت خبری و شکار فرصت های تجاری. برآوردهای تجاری خبر از ده میلیارد یورو نفع اقتصادی برای آلمان میزبان مسابقات داده اند و فیفا برای نخستین بار برای چاپ محصولات چاپی مربوط به این مسابقات مجوز صادر کرده است. بيشتر

تبديل نوشتار مكتوب به نوشتار ديجيتالي با استفاده از تكنولوژي نوين به خصوص شبكه ي جهاني اينترنت باعث ايجاد يك شاخه ي جديد يا  هيبريد پروفشن در حرفه ي روزنامه نگاري و به طور كلي رسانه ها شامل روزنامه، مجله، راديو، تلويزيون، فيلم و... شده است.
پروفسور يحيي كمالي‌پور راوري، استاد دانشگاه پوردو آمريكا در گفت‌وگوي اختصاصي با فاوانيوز گفت: امروز نه تنها نشريات مكتوب بلكه رسانه هاي الكترونيك نيز از آنالوگ تبديل به ديجيتال شده اند. براي مثال امروز راديو و تلويزيون و فيلم را نيز ما مي توانيم از طريق اينترنت به صورت زنده یا real time دريافت كنيم. صاحبان رايانه به شرطي كه به شبك ي جهاني اينترنت متصل باشند، مي توانند به راحتي صدا و تصوير ديجيتال را به طور مداوم یا audio and video streaming دريافت كنند. با اين توضيحات مي توان گفت كه روزنامه نگاري سايبر یا ديجيتال ژورناليسم، تبديل نوشتار مكتوب  به ديجيتال است.بيشتر
[رويت: اخبار ارتباطات]

دوست ارجمند، دوست داشتني و انديشمندم يونس شكرخواه به 50 سالگي رسيد. دوستان و دانشجويانش به فكر جشن سالروز نيم قرن زندگي ساده، بي آلايش، سراسر آموختن و آموزش دادن او افتاده‌اند. اين قدرشناسي شاگردان را بايد پاس داشت،و به او كه مثل آب زلال است بايد سلامي دوباره گفت. [ اينجا را بخوانيد]

کتاب "نگاهی کوتاه به نظریه ها و مکاتب ارتباطات" نوشته جان فیسک است که ناصر فرونچی آن را به فارسی ترجمه کرده و از سوی انتشارات کنکاش دانش نیز چاپ و منتشر شده است.بيشتر

دانشجويان برتر و وبلاگ هاي برتر؛ دانشگاه آزاد اسلامي اراك اعلام كرد

يك مصاحبه خواندني – اگر نگوييم خوب- مصاحبه اي است كه داراي قلاب باشد. قلابي كه خواننده را اسير كند و او را تا پايان نگه دارد. گاهي اين قلاب از فرايند ديالوگي حاصل مي شود كه طرف مصاحبه شونده اش خوب حرف مي زند. حرف اش اطلاع رسان است، گرم و صميمي است، چالش برانگيز است، بازتاب بيروني حرف هايش قلقلك ايجاد مي كند و... و... و. اما بعضي وقت ها اين خواندني شدن حاصل يك خوشفكري و نگاه حرفه اي از سوي مصاحبه كننده يعني خبرنگار است. از يك آدم بي حال يعني مصاحبه شونده بي رمق يك موجود زنده مي سازد. مدام در ذهنش هنگام مصاحبه به فكر مخاطب است كه نكند در توجه نهايي از دستش بگريزد. لذا تا مي تواند با لطايف‌الحيل سعي مي كند بر كالبد مصاحبه اي كه سعي در انجام درست اش دارد، روح مسيحايي بدمد. هي سوال هايش را ورز مي دهد،؛هنگام تنظيم مدام موهاي سرش را مي كند كه چگونه با يك تنظيم اصولي از اين مصاحبه يك توليد هنري داشته باشد. اگر از اين كار موفق بيرون آمد ما اسم اش را مي گذاريم خبرنگار مولف، كسي كه مكتوب مرده را زنده مي كند. اين خبرنگار، نمي شود كه با تكنيك هاي نويسندگي آشنا نباشد و خبرنگار مولف بشود، پس بايد فراوان داستان خوانده باشد و به تكنيك هاي داستان نويسي آشنا باشد. مثلا در مصاحبه كردن تفاوت مصاحبه و گفت و گو و تفاوت گفت و گو و مكالمه را بداند. اين مقدمه را گفتم كه اين چند جمله را به نقل از آقاي ويليام نوبل براي شما نقل كنم :
 تام برچ در مكالمه مثل زنبور تند وسريع است‌،اما تا قلم به دست مي گيرد انگار كه اژدر به طرفش پرتاپ شده، تمام استعداهاي اش خشك مي شود.
وقتي مكالمه را به اين عنوان كه گفت و گويي خوب و واقعي است ، روي كاغذ مي نويسيم، انگار كه آب سردي روي ساختمان درام ريخته ايم. مكالمه، مكالمه است؛ گفت و گو ، گفت و گو است. قاطي كردن آنها ساده و تمايز آنها مشكل است. اما نويسنده خوب پشتكار دارد و مي داند كه چه چيزي روي صفحه كاغذ سرو صدا مي كند و چه چيزي بي حالت است. اين مكالمه است:
- كجا زندگي مي كني؟
- خيابان استيت، شماره 230.
و اين يك گفت و گو است:
- اين جا زندگي مي كني؟
- اگه بشه اسمشو زندگي گذاشت!
از برخي لحاظ گفت وگوي خوب مثل سراب است. به نظر واقعي مي رسد و به نظر مي رسد كه مردم واقعي كارهاي واقعي انجام مي دهند، اما چنين نيست. در واقع، چنين نيست.پس گفت و گو چيست؟  
گفت و گوي خوب يكي از كارهاي زير را انجام مي دهد:
- گوينده را معرفي مي كند؛
- صحنه را معرفي مي كند؛
- كشمكش به وجود مي آورد؛
- پيش گويي ( يا زمينه چيني ) مي كند؛
- توضيح مي دهد.
 اينكه ما روزنامه نگاران چه مقدار از اين توصيه‌ها را در مصاحبه كه فرايندي زنده و واقعي است استفاده مي كنيم ؟ كجا؟ و چه طور؟ و يا چه معجوني به آن مي افزاييم بماند براي بعد. تنها فراموش نكنيد كه ما هم داستان نويس هستيم با اين تفاوت كه داستان‌‌هاي واقعي زندگي مردم اطراف‌مان را مي نويسيم.  
[راهنماي نگارش گفتگو، ويليام نوبل، ترجمه عباس اكبري، انتشارات سروش، چاپ اول 1377 ]

حرفه یی ترین فرد تصمیم گیر در هر رسانه خبری بی تردید سردبیر است.مسوولیت در برابر قانون گرچه در برخی از بنگاههای خبری برعهده مدیر است اما در فرایند اطلاع رسانی- سردبیر نقش کانونی دارد.
مدیران در رسانه ها اغلب دارای مسوولیت های پشتیبانی و اجرایی هستند. بسياری از اوقات نيز نماينده  مالکان و سهامداران در  بنگاه خبری می باشند.[ اينجا]

به همت بهار خانم بخش استادان علوم ارتباطات دانشكده ارتباطات علامه طباطبايي هر روز كاملتر مي شود. بهار خانم متشكرم

http://www.saniehpress.com/aprof.asp?p_id=52

http://www.saniehpress.com/aprof.asp?p_id=58

http://www.saniehpress.com/aprof.asp?p_id=47

معرفي كتاب هاي گویندگی در رادیو و در تلویزیون / برنامه سازی خلاق در رادیو / دستورالعمل برنامه سازی در رادیو و تلویزیون انگلستان/درک رادیو/ ماخذ شناسی رادیو  به مجموعه سايت ثانيه اضافه شد. [ از آقاي محمود سلطان آبادي تشكر مي كنم]http://www.saniehpress.com/bookindex.asp?c_id=84

آقاي پروفسور از اينكه دعوت مارا پذيرفتيد متشكريم.لطفاَ بفرماييد كي وچرا نسخه آنلاين Global Media Journal را راه انداختيد؟[مصاحبه با دكتر يحيي كمالي پور مدير گروه ارتباطات وهنر هاي خلاقه ومدير گروه مطالعات جهاني ، دانشگاه پردو،كالومت ، ايالات متحده آمريكا بنيانگذار ومدير اجرايي Global Media Journal]
بيشتر 
 

"روزنامه نگاری آنلاین حرفه نیست، نوعی جریان تولید ، توزیع و چرخش اطلاعات است و خیلی ها در قبال پرداختن به آن دریافت مالی ندارند ولی لازم است نوعی اخلاق ارتباطی بر این نوع رسانه ها  بدلیل احترام به حقوق فردی و اجتماعی مردم و جامعه حاکم باشد."  رییس دانشکده علوم اجتماعی و ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در گفت و گو ی اختصاصی خود با "پرانتز " ضمن بیان این نکته تاکید می کند که :" بحث بر سر این است که باید جان ، مال و ناموس ، حیثیت ، آبرو، حریم خصوصی وخانوادگی افراد از تعرض مصون بماند ، این تعرض خواه می خواهد از سوی دولت انجام پذیرد و خواه از سوی شهروندان شکل گیرد .تمامی وجوه زندگی شهروندان باید از تعرض مصون بماند مگر در جایی به حکم قانون."[ بيشتر]

::: گزارشگران بیت Beat Reporters
::: "روابط عمومی بین المللی" از حرف تا عمل
::: نگاه هیتلر به رسانه و روش های تبلیغاتی او
::: کتاب "اقناع و تبلیغ: جامعه شناسی و فنون"
::: سه پارادايم در مطالعات مصرف فرهنگي
::: آموزش در بی بی سی
::: تخصص‌گرايي در روابط‌ عمومي‌ها
::: انتشار رايگان مواد درسی دانشگاه آمريکايی در اينترنت
::: سیمور هرش کیست؟
::: آشنایی با دیدگاه های پرفسور تهرانيان
::: از كتاب عصراطلاعات

 Beat Reporting به نوعي از گزارشگري تخصصي گفته مي شود كه در آن گزارشگر يا گزارشگران به صورت روزانه تنها با يك موضوع سر و كار دارند و مجبورند هر روز يا حتي هر ساعت براي پوشش حوزه تخصصي خود به منابعي تكراري و آدم هايي هميشگي رجوع كنند.
اگر كسي براي ده سال – كمتر يا بيشتر ، مهم استمرار و تجربه است - فقط و فقط مثلا در حوزه بانك ، بورس يا يك رشته خاص ورزشي مثل فوتبال در روزنامه يا رسانه ديگري خبر يا گزارش بدهد ، يك بيت ريپورتر است.بيشتر

اتاق خبر قلب تپنده هر بنگاه خبر رسانی نوشتاری  - شنیداری و دیداری است. نرم افزاز - سخت افزار و نیروی انسانی سه عنصر کلیدی این قلب می باشد.تحول در هر سه عنصر چنان شتابان طی دو دهه گذشته در اتاق های خبر رخ داده است که نسل جدید بسختی قادر است با شیوه های گذشته کار کند و نسل قدیمی هم چنانچه سری به تحریریه های نوین بزند شگفت زده خواهد شد.
 نسل قديم و جديد که از ان نام می برم صرفا نوعی تقسيم بندی بر اساس تحول در نرم افزار است و مرز ان هم حدود يک دهه است. در اين چارچوب نسل نو را کم تجربه  و نسل قديمی را هم پير نمی دانم. [ آقاي عابديني]

فرایند نبرد در قرن بیست و یکم به ارامی در حال دگرگیسی است. جنگ افکار بر جنگ ابزار غلبه یافته است .عرصه نبرد از سنگرها به رسانه ها کشیده شده است. صفحه تلویزیون کانون معرکه جنگ پاک شده است.!! دست به دست شدن فاو در روزهای نخستین یورش امریکا به عراق را از طریق دوربین شبکه العالم که در منطقه مستقر بود در اتاق خبر می دیدم .تصمیم گرفته شد - این تصاویر بصورت زنده برای مخاطبان پخش شود.حربه فریب از دست ژنرالها ی هر دو طرف گرفته شد. بییندگان جنگ واقعی را می دیدند اما چنان هنگام ديدن بر مبل لمیده بودند که گویی به تماشای فیلم سینمایی نشسته اند. این خوشایند نیست اما واقعیت است.[ اينجا]

دوست گرامي من، دكتر دواود زارعيان  استاد دانشگاه و مديركل روابط عمومي و امور بين الملل شركت مخابرات ايران و رئيس انجمن متخصصان روابط عمومي سايت خود را راه اندازي كرد.[زارعيان عزيز تبريك و خوش آمدي]

اندرو اپوستولو يك كارشناس امور خاورميانه انتشار خبر قتل عام غير نظاميان عراقي بدست نظاميان امريكا را حربه تبليغاتي تروريست ها و سواستفاده رسانه هايي مانند شبكه تلويزيوني بي بي سي مي داند... [ اينجا]

یکی از "محصولات ادبی و هنری" دهه های پیشین و امروز که  فصل مشترک ادبیات داستانی و صفحات ادبی مطبوعات بوده  قطعات و داستان های کوتاه هستند. هر چند ساکنان جامعه صنعتی یا مدرنیته دیگر کمتر فرصتی برای مطالعه اجزاء یک روزنامه یا هفته نامه پیدا می کنند و حداقل تمایل دارند که از میان تمامی تیترهای نشریه فقط بعضی اخبار مورد علاقه شخصی شان را بخوانند ولی به کارگیری این صنعت هنری – نوشتاری باعث جلب نظر مخاطبان می شود. به خصوص این که رسانه های بزرگ مثل تلویزیون و پایگاه های اینترنتی با آن حجم عظیم و پهنای باند اطلاعاتی گوی سبقت در خبررسانی را از نشریات ربوده اند.[ نويسه]

بعضی از نشریات به محض تولد رو به مرگ می روند. کاش چنین نمی شد.اجازه بدهید ریشه این اتفاق را در یک فرمول ساده بجوییم؛ فرمولی ساده و قدیمی.فرمول مورد بحث من از آن یک کارشناس ارتباطات است به نام تئودور پترسون (Theodore Peterson) که متولد سال ۱۹۱۸ است. اگر بخواهم کمی بیشتر معرفی اش کنم باید بگویم او جزو نویسندگان کتاب کلاسیک و بسیار معروف چهار تئوری مطبوعات (For Theories of the Press) بوده؛ کتابی که پس از انتشار در سال ۱۹۵۶ از سوی اساتید دانشگاه ایلی نویز آمریکا به دلیل طبقه بندی نظام های رسانه جهان از شهرت برخوردار شد و هنوز به فارسی هم ترجمه نشده است. بگذریم.[ اينجا]

از امروز مقوله ای را با عنوان «میز کار» به «عصر رسانه» اضافه می کنم. فردی که «حرفه» ای را به عنوان کار و بار خویش پذیرفته است گریزی ندارد جز اینکه «ابزار» آن را هم بشناسد و آنها را درست به کار بگیرد . «میز کار» یعنی مجموعه ابزار و تجاربی که یک فرد حرفه ای باید در اختیار داشته باشد تا در کارش موفق باشد.[ توصيه مي كنم اين مقاله را ببنيد]

در دنیای جدید که صدا تنها از طریق رسانه ها شنیده می شود, همان رسانه ها عامل مشروعیت و واقعیت محسوب می شوند. فیسک در مقاله ای تحت عنوان فرهنگ تلویزیون در مورد واقعیت معتقد است: " در هر فرهنگی آنچه واقعیت تلقی می شود, محصول رمزگان همان فرهنگ است. بنابر این واقعیت همواره از قبل رمزگذاری شده است و واقعیت محض وجود ندارد(1380؛ 129)."
بیوگرافی نویسی نیز از همین واقعیت تبعیت می کند. مخصوصا زمانی که در سایه رسانه های جمعی رخ می نماید. و حقیقت زندگی و سرنوشت یک فرد تبدیل می شود به واقعیتی از قبل رمزگذاری شده.[ خانم فاطمه جناب اصفهاني]