ديروز پنجشنبه، شنيدم دكتر سيد وحيد عقيلي،‌دوست و همكارارجمندم رئيس دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات و دكتر محمد سلطاني فر استاد گرامي و ديگر همكار مطبوعاتي و دانشگاهي ام به سمت ريئس گروه ارتباطات اين دانشكده منصوب شده اند. به هردو عزيز صميمانه تبريك مي گويم.

خوب حالا وقتش رسیده چند خبر به شما بدهم
از امروز دکتر مهدی فرقانی رییس دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در دانشکده ما تدریس می کنند بعد از انتصاب دکتر عقیلی به سمت رییس دانشکده علوم انسانی واحد علوم وتحقیقات و انتصاب دکتر محمد سلطانی فر به سمت رییس گروه ارتباطات این دانشکده ، آمدن دکتر فرقانی برای تدریس در دوره های دکترا به عنوان استاد مدعو ، تحول بسیار مهمی است که امیدوارم سرمنشا خیر و برکت بیشتر برای جامعه علمی باشد

سومين نشست آموزشي مركز سايبر ژورناليسم در واحد علوم تحقيقات دانشگاه آزاد برگزار شد.
اين نشست كه چهارشنبه 5 مهر در محل سالن آمفی تئاتر ساختمان شماره یک دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات برگزار شد، به بررسي تازه ترين تكنولوژي‌هاي ارتياطي اختصاص داشت.
در اين نشست دكترحميد ضيايي‌پرور، دكتر حسن اردستاني و دكتر عطاءالله ابطحي در مورد تكنولوژي‌هاي جديد ارتباطي سخنراني كردند.بيشتر

الكس كري، دانشمند علوم اجتماعي استراليايي در خصوص روند تكاملي تدريجي قدرت سياسي مي گويد: قرن بيستم شاهد شكل گيري سه توسعه و تحول مهم سياسي بوده است كه عبارتند از رشد دموكراسي، رشد همكاري قدرتها و رشد سريع رسانه هاي تبليغاتي كه به عنوان ابزاري در حمايت از دو تحول ديگر است.
قدرت حاكم نيز با رشد خود، عامل مهمي در ارايه امكانات براي ظهور سلطه محسوب مي شود. همچنين پروژه نظامي غربي ها ممكن است در سراسر جهان، همه چيز حتي كنترل رسانه ها و منافع آن را تحت تأثير قرار دهد.
نيويورك تايمز در اين باره مي گويد: دستهاي مخفي بازار، هرگز بدون مشتهاي مخفي كارايي ندارند. به طوري كه مك دونالد نمي تواند بدون مك دونالد دوگلاس بدرخشد. مشت پنهاني كه تلاش دارد تا از دره فناوري سيليكون ها جهان را به نابودي بكشاند، ارتش آمريكاست كه با سوءاستفاده از رسانه هاي تبليغاتي دراين خصوص جان ديويد فيلسوف و جامعه شناس برجسته آمريكايي، سياست را به عنوان سايه قبيله اي تجار و بازرگانان بزرگ بر جامعه تشريح مي كند.بيشتر

مركز آموزش همشهري دوره‌ي فراگير آموزش روزنامه‌نگاري، با تأكيد بر روزنامه‌نگاري چند رسانه‌اي را برگزار مي‌كند.بيشتر

اولين دوره كلاسهاي طنز مطبوعاتي و كاريكاتور مؤسسه گل‌آقا از 6 آبان ماه آغاز مي‌شود. اين كلاسها در 2 دوره (طنز مطبوعاتي) و 3 دوره (كاريكاتور) هر كدام به مدت 2 ماه در قالب 8 جلسه 2 ساعته ارائه خواهد شد. داوطلبان با در دست داشتن مدارك لازم مي‌توانند تا تاريخ 22/7/85 از ساعت 10 تا 17 براي ثبت‌نام به مؤسسه گل‌آقا مراجعه كنند .بيشتر

ماهنامه فرهنگي خردنامه وابسته به موسسه همشهري در شماره اخير خود كه فردا شنبه اول مهرماه منتشر مي شود در يك پرونده ويژه به روزنامه نگاري زرد پرداخته است. در اين پرونده، با عنوان "انديشه زرد"، ميزگردي با هادي خانيكي، حسام الدين آشنا، مديا كاشيگر و مقاله هايي ازكامبيز توانا،پارسا جاودان،سياوش جمادي، فروزان آصف نخعي، سيد مجيد كمالي، فريدون صديقي، و احمد توكلي را مي توان خواند. اين هم يادداشت من با عنوان:

زرد قناري، سبز اناري!

شما، "خواننده لوموند"ي
شما اگر آدم عصا قورت داده اي باشيد كه فقط از برنامه هاي تلويزيون مشتري پروپاقرص اخبار، بويژه اخبار سياسي هستند. اهل مطالعه هستند، از كودكي با كتاب و كتابخواني برزگ شده اند. روزنامه نگاري عامه پسند popular journalism را روزنامه نگاري زرد مي خوانيد و آن را دور از شان آدمهاي متشخص قلمداد مي كنيد. روزنامه خوب از نظر شما آن است كه صفحه حوادث نداشته باشد. در صفحه ورزش به تنيس بپردازد و كمتر فوتبال و در سياست حول و حوش دولت بچرخد و در امور بين الملل سنگين و با وقار باشد؛ رفيق دبيركل سازمان ملل و همتاي روساي جمهور.
براي آنكه به ساحت شما توهين نكرده باشم، اسم شما را مي گذارم: "خواننده لوموند"ي

شما، "خواننده سان"ي
شما اگر يك آدم عصا قورت داده نباشيد كه سريال هاي آبگوشتي هم نگاه مي كنند و وقتي قرمز و آبي فوتبال بازي دارند به استاديوم مي روند و جماعت100هزار نفري را تشكيل مي دهند، خيلي اهل مطالعه نيستند، به دليل شرايط محيطي، ژنتيكي، خانوادگي يا هر دليل ديگري كه بتوان عنواني براي آن انتخاب كرد، خيلي فرصت مطالعه نداشته اند، كتابخوان بار نيامده اند، روزنامه نمي خوانند و اگر بر حسب اتفاق به سمت روزنامه بروند ازميان روزنامه ها حوادث و ورزش را انتخاب مي كنند. و اگر روزنامه هاي نيمه وزين بدسشان برسد اول به سمت اخبار سرگرمي آن هجوم مي برند، براي آنكه به ساحت شما هم توهين نشده باشد عوام، خطابتان نمي كنيم، بلكه مي گوييم : توده. يك روزنامه هم برايتان انتخاب مي كنيم : "خواننده سان"ي

من، روزنامه نگار واترگيتي
من، يك روزنامه نگار واترگيتي هستم. اگر اجازه بدهيد، مي توانم ظرف دو روز پته همه مسئولان را بريزم روي آب.

من، روزنامه نگار مسئول
من يك روزنامه نگار سنگين و رنگين هستم، اگر به من بگويي دو خط خبر تهيه كن ممكن است بلد نباشم . يا طي ده سال سابقه كاري خودم يك بار يك خبر يا گزارش ميداني تهيه نكرده باشم، ولي مقاله خوب مي نويسم.چون اهل فكرم. مهم نيست كه چگونه مي نويسم، مهم اين است كه از يك مقدمه شروع مي كنم و كار را تا انتها پيش مي برم. و با يك توصيه يا رهنمود آن را به اتمام مي رسانم. به لحاظ بينش روزنامه نگاري مخالف هرگونه اخبار سرگرمي هستم. اعتقاد دارم روزنامه بايد سنگين و با وقار باشد. توجه مردم را به مسائل مهم جلب كند. وقتي مي بينم كه 22 نفر آدم گنده دنبال يك چرم باد كرده مي دوند، و عده اي بي كارتر از آنها با ولع به تماشا مي نشينند، رگ هاي گردنم از عصبانيت متورم مي شود. رسالت من اين است كه مردم را از جهل و ناداني نجات دهم

من، روزنامه نگار واقع بين
من يك روزنامه نگار واقع بين هستم. اعتقاد دارم روزنامه فقط بايد بفروشد. من هم كاسبم، درست مثل بنگاهي اتوموبيل يا يك دلال ارز و سكه، لذا رسالت مسالت را ول كن. زندگي خرج دارد، اگر خبر جنايي مي فروشد، برويم سمت آن ،اگر مي شود يك داستان تخيلي را مبدل به خبر كنيم، پس چرا معطلي؛ فروش، تيراژو درآمد را عشق است.

كمي تعمق
هميشه به عنوان يك روزنامه نگاردر يك تناقض حرفه اي بسر برده ام. وقتي كه صفحه اول روزنامه هاي زرد را سر چهار راه ها ديده ام كه فرياد مي زنند دختران فراري يا مردي كه همسرش را فروخت يا قاتلي كه گوشت قربانيان را مي خورد. از شغلم به عنوان روزنامه نگار سرخورده شده ام. وقتي تيتر روزنامه هاي به اصطلاح وزين را مي بينم كه همه اش قلمبه گويي است دچار ياس شده ام. به نظر شما چه بايد كرد؟
شايد يك اعتراف كوچك ، در كليساي خردنامه - كه خواننده خاص دارد- ايراد نداشته باشد؛ من به عنوان كسي كه همزمان در روزنامه كار مي كند ، و در دانشگاه به اصطلاح روزنامه نگار تربيت مي كند،نسبت به كاركرد توسعه بخشي رسانه ها در كشور خودمان به ترديد افتاده ام.چراي اش را نپرسيد، روزنامه نگار و خواننده روزنامه در كشور ما غالبا محصول مثال هايي است كه زده شد. روزنامه نگاري ما مريض است.
در چنين شرايطي پرداختن بحث روزنامه نگاري زرد اصولا چشم بستن برواقعيت هاي مهم تر در بحث آسيب شناسي رسانه هاي ايران است. ممكن است شما بدرستي بگوييد كه قرار ما اين نبوده كه رسانه هاي ايران را آسيب شناسي كنيم، بلكه مي خواهيم درباره گونه اي از رسانه ها بحث كنيم. در اين صورت من به شما مي گويم روزنامه نگاري زرد yellow journalism يا روزنامه نگاري تابلوئيد يعني روزنامه بد، با لحني پوپوليستي ، روزنامه اي كه هيجانات كاذب را ترويج مي كند،‌هوچي گر است، بي ظرفيت و بي مسئوليت است، به عبارتي روزنامه اي كه پايين ترين سطح سليقه عمومي را ارضاء مي كند. اگر ما در جايگاه نقد بنشينيم بايد در مقابل اين روزنامه اي كه هر چه بدي است بدرستي نثارش مي كنيم .يك خوب هم بتراشيم. تعريفان از روزنامه خوب چيست؟ روزنامه اي كه وزين باشد، سنگين باشد، تحليل گر باشد، به مسائل مهم جامعه توجه كند. به عبارتي روزنامه اي كه بالاترين سطح سليقه عمومي را ارضاء كند. خب، خواننده اش كجاست؟ (كسي كه 50 رمان 1000 صفحه اي مطالعه كرده باشد، يك رمان 200 صفحه اي را درسته مي بلعد. و كسي كه 5 داستان كوتاه در عمرش نخوانده است ممكن از خواندن يك ستون روزنامه رودل كند.)
ما متاسفانه هر يك از اين دو تعريف را زماني كه مي خواهيم عملياتي كنيم دچار مشكل مي شويم. نه روزنامه زرد مي توانيم توليد كنيم كه اگرمي توانستيم بايد تيراژ ميليوني مي داشتيم، نه قادريم روزنامه وزين توليد كنيم. مي پرسيد، چرا؟ به اين دليل كه چيزي به نام اقتصاد رسانه نداريم، فرهنگ رسانه اي مان ضعيف است.

چه بايد كرد؟
به عقيده من، مدارس روزنامه نگاري و روزنامه نگاران ما و روشنفكران جامعه بايد بنشينند و درباره اينكه ما كجا قرار داريم و كجا بايد برويم فكر كنند.كاركرد هاي رسانه اي بايد دوباره بازخواني شوند. اگر به كاركرد رسانه به عنوان بازوي فرهنگي قوي در جامعه اعتقاد داريم، بايد فكري براي آن صورت گيرد. روزنامه نگار فرهيخته، خواننده فرهيخته مي خواهد، خواننده فرهيخته ممكن است، روزي روزنامه نگارفرهيخته شود. با اين وجود بايد ابتدا خواننده اي وجود داشته باشد. اين خواننده كجاست؟ اگر خواننده اي را يافتيد بايد نوشته اي قابل خواندن به دست او بدهيد. اين مطلب كجاست؟ روزنامه نگاري زرد محصول جامعه آمريكايي قرن 19 است. محصول خوشفكري! گروهي است كه مي خواسته اند از اين طريق پول درآورند. و موفق هم بوده اند.
ما مي خواهيم از منظر خودمان به نقد چيزي بپردازيم كه محصول زمان و مكان ديگري است. ما از منظر ايدئولوژيك خودمان آستانه زرد بودن را بالا برده ايم. به همين دليل استاندارد موجود در ايران با روزنامه هاي وزين امروزي غرب متفاوت است و شايد اگر رسانه اي در ايران، صفحه اولش را مثل گاردين يا واشينگتن پست ببندد، ممكن است متهم به زرد شدن شود. همانطور كه گفته شد، روزنامه زرد روزنامه بد است، اما آستانه زرد بودن كجاست؟ مهم است كه به يك تعريف مشترك برسيم. در نقد روزنامه زرد به نكات مثبتي هم مي رسيم كه روزنامه نگار ايراني بايد به آن توجه كند.
- روزنامه زرد مي فروشد.
- به دليل طبيعت پوپوليستي مي تواند عرصه چايگزيني براي گفت و گوي عمومي درنظر گرفته شود كه در آن انتقاد از نخبگان سياسي و همچنين انواع مرسوم بحث هاي اجتماعي ،‌نقش اصلي را بازي مي كند.
- قادر است كه اجتماع را گسترش دهد و امكان دريافت خبر را براي گروه هايي فراهم كند كه پيش از آن هدف مطبوعات معتبر نبوده اند.
- مي تواند باعث ظهور شكل هاي جديد مقالات روزنامه نگاري شود كه بيشتر در دسترس خوانندگان باشند و كمتر مراعات قدرت مرسوم را بكنند .
- توسل به احساسات كه در روزنامه نگاري تابلوئيد رايج است و اغلب مورد انتقاد قرا گرفته، از طريق مخاطب قرار دادن حواس و احساسات - و با تعديل آن به تكنيك هاي نرم خبر- ‌در واقع مي تواند عقل و شعور، برانگيزنده مشاركت سياسي باشد.
- و...
آسيب شناسي روزنامه در ايران به ما مي گويد، در برخورد با واژه روزنامه نگاري زرد با توجه بي علاقه‌گي سطح مطالعه در ايران و سطح رسانه مداري از سوي مديران رسانه ها، بايد با احتياط بيشتري برخورد كرد. من هوادار روزنامه نگاري زرد نيستم و با صداي بلند فرياد مي زنم؛ روزنامه زرد، يعني روزنامه بد، اما مراقب باشيم روزنامه نگاري كم خاصيت را با روزنامه نگاري وزين اشتباه نگيريم.

آقای لن مسترمن « len masterman » یکی از برجسته ترین متفکران حوزه بین المللی آموزش های رسانه ای است که کتابی به نام teaching the media را در سال 1985 منتشر کرده است. وی کتاب دیگری به نام media edueation in Europe in the 1990,s
« آموزش رسانه ای در اروپای دهه 1990 » را در دست انتشار دارد.آقای مسترمن عنوان آموزش رسانه ای را به سواد رسانه ای ترجیح می دهد و 18 اصل حاکم بر آن را به شرح زیر اعلام می کند:[آقاي مجيد مجد نيا]

امروزه کمتر بحرانی وجود دارد که رسانه ها در آن نقش نداشته باشند. رسانه ها درسه مرحله «قبل»، «حین» و «پس از بحران» نقشی غیر قابل اغماض دارند.
کار رسانه ها در بحران های طبیعی، در مرحله نامریی یا پیش بحران، آموزش، آگاه سازی، حساس سازی مسئولان و اقشار مختلف جامعه، گزارش عملکرد بخش هایی که متولی اعمال اقدامات پیشگیرانه هستند و مواردی از این دست است.در مرحله حین بحران، نقش و کارکرد رسانه ها آشکارتر است. در این مرحله رسانه ها با توجه به ظرفیت های اطلاع رسانی که در اختیار دارند، می توانند موجب برانگیختن عواطف و احساسات و بسیج عمومی در یاری رسانی به آسیب دیدگان باشند. رسانه ها می توانند در این مرحله نقش میانجی را میان آحاد جامعه که آماده یاری رسانی هستند و عوامل یاری رسان و حاضر در صحنه عمل ایفا کنند. بیشترین تحقیقات انجام شده در باره نقش رسانه ها در بحران های فجایع طبیعی معمولا مربوط به این مرحله است.[ دكتر محكي را ببينيد]

انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌اي (SPJ) معتقد است حرفه روزنامه‌نگاري توجهات خاصي را مي‌طلبد كه بايد روزنامه نگاران آنها را رعايت كنند:
بيشتر

كتاب مطالعات سايبر ژورناليسم منتشر شد . اين كتاب به صورت مجموعه مقالات بوده وگردآورنده آن حميد ضيايي پرور مي باشد ، كتاب مذكور حاوي مقالات زير است :
چشم انداز آینده سایبر ژورنالیسم (دکتر علی اکبر فرهنگی)
شهروند شبکه‌ای (شادی ضابط)
انواع رسانه‌هاي آنلاين (پروفسور مايندي مك آدامز)
حقوق بين‌الملل، رسانه‌ها، صلح و امنيت بين‌المللي (دکتر محمد سلطاني فر)
کاربرد وبلاگ در روابط عمومی دیجیتال (حمید ضیایی پرور)
سايبرديپلماسي Cyber Diplomacy (رها خرازی)
اينترنت براي توسعه Internet for development (احمد یحیایی ایله ای)
آيا روزنامه‌نگاران پاتق مي‌خواهند؟ (دکترعلی سمیعی)
آشنایی با مرکز مطالعات سایبر ژورنالیسم 

روزنامه‌نگاری - همشهري آنلاين:روزنامه‌نگاري آنلاين چيست؟ جايگاه آن در روزنامه‌نگاري معاصر كجاست؟ اين مباحث موضوع نخستين نشست تعاملي مركز آموزش مؤسسه همشهري‌است.ميزبانان شما در اين نشست، دكتر عبدالله گيويان، حميد ضيايي‌پرور، شهرام شريف، دكتر حسن نمك‌دوست، دكتر يونس شكرخواه و احتمالاً دكتر سعيدرضا عاملي خواهند بود و شما روزنامه‌نگاران، استادان، و دانشجويان روزنامه‌نگاري و ارتباطات كه علاقه‌مند به مباحث روزنامه‌نگاري هستيد، مي‌توانيد با شركت در اين نشست به طرح ديدگاه‌هاي خود در اين ارتباط بپردازيد.اينجا
پ.ن : وقتي آقاي دكتر نمكدوست تهراني مي شود رئيس آموزش موسسه همشهري اين مي شود ديگه

تابستان تنبلي - مي تواند تيتر خوبي باشد براي وبلاگ رو در رو . حقيقتا كم فروشي شد. به همه عزيزاني كه به وبلاگ من سر مي زنند و مي زدند از اين بابت يك پوزش بدهكارم. بخشي از آن را بگذاريد به حساب كم كاري، كم حالي، تنبلي و البته گرفتاري را قبول ندارم اين چهار خط را تحت هر شرايطي بايد نوشت . مخصوصا وبلاگ هم يك كار آنلاين است و تعطيل بردار نيست. البته بخشي از آن را هم بگذاريد به حساب رئيس گرفتار و زحمت كش و متعهدمان آقاي علي آقاي مزيناني كه چندي بود امكان بروز رساني را نه از  من بلكه از همه eprsoft نويس ها گرفته بود . رئيس اي پي آر سافت باشي،مدير كل روابط عمومي بهزيستي باشي، ازدواج هم بكني، چه مي شود!!!
پانوشت: ضمنا ما كه دستمان به رئيس نمي رسيد (به همان دلايلي كه عرض شد) اما در عوض روزي نبود كه تن و بدن اين آقا مهدي عزيز را كه در همشهري آنلاين كنار دستمان است، نلرزانيم. 

ديروز پنجشنبه، شنيدم دكتر سيد وحيد عقيلي،‌دوست و همكارارجمندم رئيس دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات و دكتر محمد سلطاني فر استاد گرامي و ديگر همكار مطبوعاتي و دانشگاهي ام به سمت ريئس گروه ارتباطات اين دانشكده منصوب شده اند. به هردو عزيز صميمانه تبريك مي گويم.

خوب حالا وقتش رسیده چند خبر به شما بدهم
از امروز دکتر مهدی فرقانی رییس دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در دانشکده ما تدریس می کنند بعد از انتصاب دکتر عقیلی به سمت رییس دانشکده علوم انسانی واحد علوم وتحقیقات و انتصاب دکتر محمد سلطانی فر به سمت رییس گروه ارتباطات این دانشکده ، آمدن دکتر فرقانی برای تدریس در دوره های دکترا به عنوان استاد مدعو ، تحول بسیار مهمی است که امیدوارم سرمنشا خیر و برکت بیشتر برای جامعه علمی باشد

سومين نشست آموزشي مركز سايبر ژورناليسم در واحد علوم تحقيقات دانشگاه آزاد برگزار شد.
اين نشست كه چهارشنبه 5 مهر در محل سالن آمفی تئاتر ساختمان شماره یک دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات برگزار شد، به بررسي تازه ترين تكنولوژي‌هاي ارتياطي اختصاص داشت.
در اين نشست دكترحميد ضيايي‌پرور، دكتر حسن اردستاني و دكتر عطاءالله ابطحي در مورد تكنولوژي‌هاي جديد ارتباطي سخنراني كردند.بيشتر

الكس كري، دانشمند علوم اجتماعي استراليايي در خصوص روند تكاملي تدريجي قدرت سياسي مي گويد: قرن بيستم شاهد شكل گيري سه توسعه و تحول مهم سياسي بوده است كه عبارتند از رشد دموكراسي، رشد همكاري قدرتها و رشد سريع رسانه هاي تبليغاتي كه به عنوان ابزاري در حمايت از دو تحول ديگر است.
قدرت حاكم نيز با رشد خود، عامل مهمي در ارايه امكانات براي ظهور سلطه محسوب مي شود. همچنين پروژه نظامي غربي ها ممكن است در سراسر جهان، همه چيز حتي كنترل رسانه ها و منافع آن را تحت تأثير قرار دهد.
نيويورك تايمز در اين باره مي گويد: دستهاي مخفي بازار، هرگز بدون مشتهاي مخفي كارايي ندارند. به طوري كه مك دونالد نمي تواند بدون مك دونالد دوگلاس بدرخشد. مشت پنهاني كه تلاش دارد تا از دره فناوري سيليكون ها جهان را به نابودي بكشاند، ارتش آمريكاست كه با سوءاستفاده از رسانه هاي تبليغاتي دراين خصوص جان ديويد فيلسوف و جامعه شناس برجسته آمريكايي، سياست را به عنوان سايه قبيله اي تجار و بازرگانان بزرگ بر جامعه تشريح مي كند.بيشتر

مركز آموزش همشهري دوره‌ي فراگير آموزش روزنامه‌نگاري، با تأكيد بر روزنامه‌نگاري چند رسانه‌اي را برگزار مي‌كند.بيشتر

اولين دوره كلاسهاي طنز مطبوعاتي و كاريكاتور مؤسسه گل‌آقا از 6 آبان ماه آغاز مي‌شود. اين كلاسها در 2 دوره (طنز مطبوعاتي) و 3 دوره (كاريكاتور) هر كدام به مدت 2 ماه در قالب 8 جلسه 2 ساعته ارائه خواهد شد. داوطلبان با در دست داشتن مدارك لازم مي‌توانند تا تاريخ 22/7/85 از ساعت 10 تا 17 براي ثبت‌نام به مؤسسه گل‌آقا مراجعه كنند .بيشتر

ماهنامه فرهنگي خردنامه وابسته به موسسه همشهري در شماره اخير خود كه فردا شنبه اول مهرماه منتشر مي شود در يك پرونده ويژه به روزنامه نگاري زرد پرداخته است. در اين پرونده، با عنوان "انديشه زرد"، ميزگردي با هادي خانيكي، حسام الدين آشنا، مديا كاشيگر و مقاله هايي ازكامبيز توانا،پارسا جاودان،سياوش جمادي، فروزان آصف نخعي، سيد مجيد كمالي، فريدون صديقي، و احمد توكلي را مي توان خواند. اين هم يادداشت من با عنوان:

زرد قناري، سبز اناري!

شما، "خواننده لوموند"ي
شما اگر آدم عصا قورت داده اي باشيد كه فقط از برنامه هاي تلويزيون مشتري پروپاقرص اخبار، بويژه اخبار سياسي هستند. اهل مطالعه هستند، از كودكي با كتاب و كتابخواني برزگ شده اند. روزنامه نگاري عامه پسند popular journalism را روزنامه نگاري زرد مي خوانيد و آن را دور از شان آدمهاي متشخص قلمداد مي كنيد. روزنامه خوب از نظر شما آن است كه صفحه حوادث نداشته باشد. در صفحه ورزش به تنيس بپردازد و كمتر فوتبال و در سياست حول و حوش دولت بچرخد و در امور بين الملل سنگين و با وقار باشد؛ رفيق دبيركل سازمان ملل و همتاي روساي جمهور.
براي آنكه به ساحت شما توهين نكرده باشم، اسم شما را مي گذارم: "خواننده لوموند"ي

شما، "خواننده سان"ي
شما اگر يك آدم عصا قورت داده نباشيد كه سريال هاي آبگوشتي هم نگاه مي كنند و وقتي قرمز و آبي فوتبال بازي دارند به استاديوم مي روند و جماعت100هزار نفري را تشكيل مي دهند، خيلي اهل مطالعه نيستند، به دليل شرايط محيطي، ژنتيكي، خانوادگي يا هر دليل ديگري كه بتوان عنواني براي آن انتخاب كرد، خيلي فرصت مطالعه نداشته اند، كتابخوان بار نيامده اند، روزنامه نمي خوانند و اگر بر حسب اتفاق به سمت روزنامه بروند ازميان روزنامه ها حوادث و ورزش را انتخاب مي كنند. و اگر روزنامه هاي نيمه وزين بدسشان برسد اول به سمت اخبار سرگرمي آن هجوم مي برند، براي آنكه به ساحت شما هم توهين نشده باشد عوام، خطابتان نمي كنيم، بلكه مي گوييم : توده. يك روزنامه هم برايتان انتخاب مي كنيم : "خواننده سان"ي

من، روزنامه نگار واترگيتي
من، يك روزنامه نگار واترگيتي هستم. اگر اجازه بدهيد، مي توانم ظرف دو روز پته همه مسئولان را بريزم روي آب.

من، روزنامه نگار مسئول
من يك روزنامه نگار سنگين و رنگين هستم، اگر به من بگويي دو خط خبر تهيه كن ممكن است بلد نباشم . يا طي ده سال سابقه كاري خودم يك بار يك خبر يا گزارش ميداني تهيه نكرده باشم، ولي مقاله خوب مي نويسم.چون اهل فكرم. مهم نيست كه چگونه مي نويسم، مهم اين است كه از يك مقدمه شروع مي كنم و كار را تا انتها پيش مي برم. و با يك توصيه يا رهنمود آن را به اتمام مي رسانم. به لحاظ بينش روزنامه نگاري مخالف هرگونه اخبار سرگرمي هستم. اعتقاد دارم روزنامه بايد سنگين و با وقار باشد. توجه مردم را به مسائل مهم جلب كند. وقتي مي بينم كه 22 نفر آدم گنده دنبال يك چرم باد كرده مي دوند، و عده اي بي كارتر از آنها با ولع به تماشا مي نشينند، رگ هاي گردنم از عصبانيت متورم مي شود. رسالت من اين است كه مردم را از جهل و ناداني نجات دهم

من، روزنامه نگار واقع بين
من يك روزنامه نگار واقع بين هستم. اعتقاد دارم روزنامه فقط بايد بفروشد. من هم كاسبم، درست مثل بنگاهي اتوموبيل يا يك دلال ارز و سكه، لذا رسالت مسالت را ول كن. زندگي خرج دارد، اگر خبر جنايي مي فروشد، برويم سمت آن ،اگر مي شود يك داستان تخيلي را مبدل به خبر كنيم، پس چرا معطلي؛ فروش، تيراژو درآمد را عشق است.

كمي تعمق
هميشه به عنوان يك روزنامه نگاردر يك تناقض حرفه اي بسر برده ام. وقتي كه صفحه اول روزنامه هاي زرد را سر چهار راه ها ديده ام كه فرياد مي زنند دختران فراري يا مردي كه همسرش را فروخت يا قاتلي كه گوشت قربانيان را مي خورد. از شغلم به عنوان روزنامه نگار سرخورده شده ام. وقتي تيتر روزنامه هاي به اصطلاح وزين را مي بينم كه همه اش قلمبه گويي است دچار ياس شده ام. به نظر شما چه بايد كرد؟
شايد يك اعتراف كوچك ، در كليساي خردنامه - كه خواننده خاص دارد- ايراد نداشته باشد؛ من به عنوان كسي كه همزمان در روزنامه كار مي كند ، و در دانشگاه به اصطلاح روزنامه نگار تربيت مي كند،نسبت به كاركرد توسعه بخشي رسانه ها در كشور خودمان به ترديد افتاده ام.چراي اش را نپرسيد، روزنامه نگار و خواننده روزنامه در كشور ما غالبا محصول مثال هايي است كه زده شد. روزنامه نگاري ما مريض است.
در چنين شرايطي پرداختن بحث روزنامه نگاري زرد اصولا چشم بستن برواقعيت هاي مهم تر در بحث آسيب شناسي رسانه هاي ايران است. ممكن است شما بدرستي بگوييد كه قرار ما اين نبوده كه رسانه هاي ايران را آسيب شناسي كنيم، بلكه مي خواهيم درباره گونه اي از رسانه ها بحث كنيم. در اين صورت من به شما مي گويم روزنامه نگاري زرد yellow journalism يا روزنامه نگاري تابلوئيد يعني روزنامه بد، با لحني پوپوليستي ، روزنامه اي كه هيجانات كاذب را ترويج مي كند،‌هوچي گر است، بي ظرفيت و بي مسئوليت است، به عبارتي روزنامه اي كه پايين ترين سطح سليقه عمومي را ارضاء مي كند. اگر ما در جايگاه نقد بنشينيم بايد در مقابل اين روزنامه اي كه هر چه بدي است بدرستي نثارش مي كنيم .يك خوب هم بتراشيم. تعريفان از روزنامه خوب چيست؟ روزنامه اي كه وزين باشد، سنگين باشد، تحليل گر باشد، به مسائل مهم جامعه توجه كند. به عبارتي روزنامه اي كه بالاترين سطح سليقه عمومي را ارضاء كند. خب، خواننده اش كجاست؟ (كسي كه 50 رمان 1000 صفحه اي مطالعه كرده باشد، يك رمان 200 صفحه اي را درسته مي بلعد. و كسي كه 5 داستان كوتاه در عمرش نخوانده است ممكن از خواندن يك ستون روزنامه رودل كند.)
ما متاسفانه هر يك از اين دو تعريف را زماني كه مي خواهيم عملياتي كنيم دچار مشكل مي شويم. نه روزنامه زرد مي توانيم توليد كنيم كه اگرمي توانستيم بايد تيراژ ميليوني مي داشتيم، نه قادريم روزنامه وزين توليد كنيم. مي پرسيد، چرا؟ به اين دليل كه چيزي به نام اقتصاد رسانه نداريم، فرهنگ رسانه اي مان ضعيف است.

چه بايد كرد؟
به عقيده من، مدارس روزنامه نگاري و روزنامه نگاران ما و روشنفكران جامعه بايد بنشينند و درباره اينكه ما كجا قرار داريم و كجا بايد برويم فكر كنند.كاركرد هاي رسانه اي بايد دوباره بازخواني شوند. اگر به كاركرد رسانه به عنوان بازوي فرهنگي قوي در جامعه اعتقاد داريم، بايد فكري براي آن صورت گيرد. روزنامه نگار فرهيخته، خواننده فرهيخته مي خواهد، خواننده فرهيخته ممكن است، روزي روزنامه نگارفرهيخته شود. با اين وجود بايد ابتدا خواننده اي وجود داشته باشد. اين خواننده كجاست؟ اگر خواننده اي را يافتيد بايد نوشته اي قابل خواندن به دست او بدهيد. اين مطلب كجاست؟ روزنامه نگاري زرد محصول جامعه آمريكايي قرن 19 است. محصول خوشفكري! گروهي است كه مي خواسته اند از اين طريق پول درآورند. و موفق هم بوده اند.
ما مي خواهيم از منظر خودمان به نقد چيزي بپردازيم كه محصول زمان و مكان ديگري است. ما از منظر ايدئولوژيك خودمان آستانه زرد بودن را بالا برده ايم. به همين دليل استاندارد موجود در ايران با روزنامه هاي وزين امروزي غرب متفاوت است و شايد اگر رسانه اي در ايران، صفحه اولش را مثل گاردين يا واشينگتن پست ببندد، ممكن است متهم به زرد شدن شود. همانطور كه گفته شد، روزنامه زرد روزنامه بد است، اما آستانه زرد بودن كجاست؟ مهم است كه به يك تعريف مشترك برسيم. در نقد روزنامه زرد به نكات مثبتي هم مي رسيم كه روزنامه نگار ايراني بايد به آن توجه كند.
- روزنامه زرد مي فروشد.
- به دليل طبيعت پوپوليستي مي تواند عرصه چايگزيني براي گفت و گوي عمومي درنظر گرفته شود كه در آن انتقاد از نخبگان سياسي و همچنين انواع مرسوم بحث هاي اجتماعي ،‌نقش اصلي را بازي مي كند.
- قادر است كه اجتماع را گسترش دهد و امكان دريافت خبر را براي گروه هايي فراهم كند كه پيش از آن هدف مطبوعات معتبر نبوده اند.
- مي تواند باعث ظهور شكل هاي جديد مقالات روزنامه نگاري شود كه بيشتر در دسترس خوانندگان باشند و كمتر مراعات قدرت مرسوم را بكنند .
- توسل به احساسات كه در روزنامه نگاري تابلوئيد رايج است و اغلب مورد انتقاد قرا گرفته، از طريق مخاطب قرار دادن حواس و احساسات - و با تعديل آن به تكنيك هاي نرم خبر- ‌در واقع مي تواند عقل و شعور، برانگيزنده مشاركت سياسي باشد.
- و...
آسيب شناسي روزنامه در ايران به ما مي گويد، در برخورد با واژه روزنامه نگاري زرد با توجه بي علاقه‌گي سطح مطالعه در ايران و سطح رسانه مداري از سوي مديران رسانه ها، بايد با احتياط بيشتري برخورد كرد. من هوادار روزنامه نگاري زرد نيستم و با صداي بلند فرياد مي زنم؛ روزنامه زرد، يعني روزنامه بد، اما مراقب باشيم روزنامه نگاري كم خاصيت را با روزنامه نگاري وزين اشتباه نگيريم.

آقای لن مسترمن « len masterman » یکی از برجسته ترین متفکران حوزه بین المللی آموزش های رسانه ای است که کتابی به نام teaching the media را در سال 1985 منتشر کرده است. وی کتاب دیگری به نام media edueation in Europe in the 1990,s
« آموزش رسانه ای در اروپای دهه 1990 » را در دست انتشار دارد.آقای مسترمن عنوان آموزش رسانه ای را به سواد رسانه ای ترجیح می دهد و 18 اصل حاکم بر آن را به شرح زیر اعلام می کند:[آقاي مجيد مجد نيا]

امروزه کمتر بحرانی وجود دارد که رسانه ها در آن نقش نداشته باشند. رسانه ها درسه مرحله «قبل»، «حین» و «پس از بحران» نقشی غیر قابل اغماض دارند.
کار رسانه ها در بحران های طبیعی، در مرحله نامریی یا پیش بحران، آموزش، آگاه سازی، حساس سازی مسئولان و اقشار مختلف جامعه، گزارش عملکرد بخش هایی که متولی اعمال اقدامات پیشگیرانه هستند و مواردی از این دست است.در مرحله حین بحران، نقش و کارکرد رسانه ها آشکارتر است. در این مرحله رسانه ها با توجه به ظرفیت های اطلاع رسانی که در اختیار دارند، می توانند موجب برانگیختن عواطف و احساسات و بسیج عمومی در یاری رسانی به آسیب دیدگان باشند. رسانه ها می توانند در این مرحله نقش میانجی را میان آحاد جامعه که آماده یاری رسانی هستند و عوامل یاری رسان و حاضر در صحنه عمل ایفا کنند. بیشترین تحقیقات انجام شده در باره نقش رسانه ها در بحران های فجایع طبیعی معمولا مربوط به این مرحله است.[ دكتر محكي را ببينيد]

انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌اي (SPJ) معتقد است حرفه روزنامه‌نگاري توجهات خاصي را مي‌طلبد كه بايد روزنامه نگاران آنها را رعايت كنند:
بيشتر

كتاب مطالعات سايبر ژورناليسم منتشر شد . اين كتاب به صورت مجموعه مقالات بوده وگردآورنده آن حميد ضيايي پرور مي باشد ، كتاب مذكور حاوي مقالات زير است :
چشم انداز آینده سایبر ژورنالیسم (دکتر علی اکبر فرهنگی)
شهروند شبکه‌ای (شادی ضابط)
انواع رسانه‌هاي آنلاين (پروفسور مايندي مك آدامز)
حقوق بين‌الملل، رسانه‌ها، صلح و امنيت بين‌المللي (دکتر محمد سلطاني فر)
کاربرد وبلاگ در روابط عمومی دیجیتال (حمید ضیایی پرور)
سايبرديپلماسي Cyber Diplomacy (رها خرازی)
اينترنت براي توسعه Internet for development (احمد یحیایی ایله ای)
آيا روزنامه‌نگاران پاتق مي‌خواهند؟ (دکترعلی سمیعی)
آشنایی با مرکز مطالعات سایبر ژورنالیسم 

روزنامه‌نگاری - همشهري آنلاين:روزنامه‌نگاري آنلاين چيست؟ جايگاه آن در روزنامه‌نگاري معاصر كجاست؟ اين مباحث موضوع نخستين نشست تعاملي مركز آموزش مؤسسه همشهري‌است.ميزبانان شما در اين نشست، دكتر عبدالله گيويان، حميد ضيايي‌پرور، شهرام شريف، دكتر حسن نمك‌دوست، دكتر يونس شكرخواه و احتمالاً دكتر سعيدرضا عاملي خواهند بود و شما روزنامه‌نگاران، استادان، و دانشجويان روزنامه‌نگاري و ارتباطات كه علاقه‌مند به مباحث روزنامه‌نگاري هستيد، مي‌توانيد با شركت در اين نشست به طرح ديدگاه‌هاي خود در اين ارتباط بپردازيد.اينجا
پ.ن : وقتي آقاي دكتر نمكدوست تهراني مي شود رئيس آموزش موسسه همشهري اين مي شود ديگه

تابستان تنبلي - مي تواند تيتر خوبي باشد براي وبلاگ رو در رو . حقيقتا كم فروشي شد. به همه عزيزاني كه به وبلاگ من سر مي زنند و مي زدند از اين بابت يك پوزش بدهكارم. بخشي از آن را بگذاريد به حساب كم كاري، كم حالي، تنبلي و البته گرفتاري را قبول ندارم اين چهار خط را تحت هر شرايطي بايد نوشت . مخصوصا وبلاگ هم يك كار آنلاين است و تعطيل بردار نيست. البته بخشي از آن را هم بگذاريد به حساب رئيس گرفتار و زحمت كش و متعهدمان آقاي علي آقاي مزيناني كه چندي بود امكان بروز رساني را نه از  من بلكه از همه eprsoft نويس ها گرفته بود . رئيس اي پي آر سافت باشي،مدير كل روابط عمومي بهزيستي باشي، ازدواج هم بكني، چه مي شود!!!
پانوشت: ضمنا ما كه دستمان به رئيس نمي رسيد (به همان دلايلي كه عرض شد) اما در عوض روزي نبود كه تن و بدن اين آقا مهدي عزيز را كه در همشهري آنلاين كنار دستمان است، نلرزانيم. 

ديروز پنجشنبه، شنيدم دكتر سيد وحيد عقيلي،‌دوست و همكارارجمندم رئيس دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات و دكتر محمد سلطاني فر استاد گرامي و ديگر همكار مطبوعاتي و دانشگاهي ام به سمت ريئس گروه ارتباطات اين دانشكده منصوب شده اند. به هردو عزيز صميمانه تبريك مي گويم.

خوب حالا وقتش رسیده چند خبر به شما بدهم
از امروز دکتر مهدی فرقانی رییس دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در دانشکده ما تدریس می کنند بعد از انتصاب دکتر عقیلی به سمت رییس دانشکده علوم انسانی واحد علوم وتحقیقات و انتصاب دکتر محمد سلطانی فر به سمت رییس گروه ارتباطات این دانشکده ، آمدن دکتر فرقانی برای تدریس در دوره های دکترا به عنوان استاد مدعو ، تحول بسیار مهمی است که امیدوارم سرمنشا خیر و برکت بیشتر برای جامعه علمی باشد

سومين نشست آموزشي مركز سايبر ژورناليسم در واحد علوم تحقيقات دانشگاه آزاد برگزار شد.
اين نشست كه چهارشنبه 5 مهر در محل سالن آمفی تئاتر ساختمان شماره یک دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات برگزار شد، به بررسي تازه ترين تكنولوژي‌هاي ارتياطي اختصاص داشت.
در اين نشست دكترحميد ضيايي‌پرور، دكتر حسن اردستاني و دكتر عطاءالله ابطحي در مورد تكنولوژي‌هاي جديد ارتباطي سخنراني كردند.بيشتر

الكس كري، دانشمند علوم اجتماعي استراليايي در خصوص روند تكاملي تدريجي قدرت سياسي مي گويد: قرن بيستم شاهد شكل گيري سه توسعه و تحول مهم سياسي بوده است كه عبارتند از رشد دموكراسي، رشد همكاري قدرتها و رشد سريع رسانه هاي تبليغاتي كه به عنوان ابزاري در حمايت از دو تحول ديگر است.
قدرت حاكم نيز با رشد خود، عامل مهمي در ارايه امكانات براي ظهور سلطه محسوب مي شود. همچنين پروژه نظامي غربي ها ممكن است در سراسر جهان، همه چيز حتي كنترل رسانه ها و منافع آن را تحت تأثير قرار دهد.
نيويورك تايمز در اين باره مي گويد: دستهاي مخفي بازار، هرگز بدون مشتهاي مخفي كارايي ندارند. به طوري كه مك دونالد نمي تواند بدون مك دونالد دوگلاس بدرخشد. مشت پنهاني كه تلاش دارد تا از دره فناوري سيليكون ها جهان را به نابودي بكشاند، ارتش آمريكاست كه با سوءاستفاده از رسانه هاي تبليغاتي دراين خصوص جان ديويد فيلسوف و جامعه شناس برجسته آمريكايي، سياست را به عنوان سايه قبيله اي تجار و بازرگانان بزرگ بر جامعه تشريح مي كند.بيشتر

مركز آموزش همشهري دوره‌ي فراگير آموزش روزنامه‌نگاري، با تأكيد بر روزنامه‌نگاري چند رسانه‌اي را برگزار مي‌كند.بيشتر

اولين دوره كلاسهاي طنز مطبوعاتي و كاريكاتور مؤسسه گل‌آقا از 6 آبان ماه آغاز مي‌شود. اين كلاسها در 2 دوره (طنز مطبوعاتي) و 3 دوره (كاريكاتور) هر كدام به مدت 2 ماه در قالب 8 جلسه 2 ساعته ارائه خواهد شد. داوطلبان با در دست داشتن مدارك لازم مي‌توانند تا تاريخ 22/7/85 از ساعت 10 تا 17 براي ثبت‌نام به مؤسسه گل‌آقا مراجعه كنند .بيشتر

ماهنامه فرهنگي خردنامه وابسته به موسسه همشهري در شماره اخير خود كه فردا شنبه اول مهرماه منتشر مي شود در يك پرونده ويژه به روزنامه نگاري زرد پرداخته است. در اين پرونده، با عنوان "انديشه زرد"، ميزگردي با هادي خانيكي، حسام الدين آشنا، مديا كاشيگر و مقاله هايي ازكامبيز توانا،پارسا جاودان،سياوش جمادي، فروزان آصف نخعي، سيد مجيد كمالي، فريدون صديقي، و احمد توكلي را مي توان خواند. اين هم يادداشت من با عنوان:

زرد قناري، سبز اناري!

شما، "خواننده لوموند"ي
شما اگر آدم عصا قورت داده اي باشيد كه فقط از برنامه هاي تلويزيون مشتري پروپاقرص اخبار، بويژه اخبار سياسي هستند. اهل مطالعه هستند، از كودكي با كتاب و كتابخواني برزگ شده اند. روزنامه نگاري عامه پسند popular journalism را روزنامه نگاري زرد مي خوانيد و آن را دور از شان آدمهاي متشخص قلمداد مي كنيد. روزنامه خوب از نظر شما آن است كه صفحه حوادث نداشته باشد. در صفحه ورزش به تنيس بپردازد و كمتر فوتبال و در سياست حول و حوش دولت بچرخد و در امور بين الملل سنگين و با وقار باشد؛ رفيق دبيركل سازمان ملل و همتاي روساي جمهور.
براي آنكه به ساحت شما توهين نكرده باشم، اسم شما را مي گذارم: "خواننده لوموند"ي

شما، "خواننده سان"ي
شما اگر يك آدم عصا قورت داده نباشيد كه سريال هاي آبگوشتي هم نگاه مي كنند و وقتي قرمز و آبي فوتبال بازي دارند به استاديوم مي روند و جماعت100هزار نفري را تشكيل مي دهند، خيلي اهل مطالعه نيستند، به دليل شرايط محيطي، ژنتيكي، خانوادگي يا هر دليل ديگري كه بتوان عنواني براي آن انتخاب كرد، خيلي فرصت مطالعه نداشته اند، كتابخوان بار نيامده اند، روزنامه نمي خوانند و اگر بر حسب اتفاق به سمت روزنامه بروند ازميان روزنامه ها حوادث و ورزش را انتخاب مي كنند. و اگر روزنامه هاي نيمه وزين بدسشان برسد اول به سمت اخبار سرگرمي آن هجوم مي برند، براي آنكه به ساحت شما هم توهين نشده باشد عوام، خطابتان نمي كنيم، بلكه مي گوييم : توده. يك روزنامه هم برايتان انتخاب مي كنيم : "خواننده سان"ي

من، روزنامه نگار واترگيتي
من، يك روزنامه نگار واترگيتي هستم. اگر اجازه بدهيد، مي توانم ظرف دو روز پته همه مسئولان را بريزم روي آب.

من، روزنامه نگار مسئول
من يك روزنامه نگار سنگين و رنگين هستم، اگر به من بگويي دو خط خبر تهيه كن ممكن است بلد نباشم . يا طي ده سال سابقه كاري خودم يك بار يك خبر يا گزارش ميداني تهيه نكرده باشم، ولي مقاله خوب مي نويسم.چون اهل فكرم. مهم نيست كه چگونه مي نويسم، مهم اين است كه از يك مقدمه شروع مي كنم و كار را تا انتها پيش مي برم. و با يك توصيه يا رهنمود آن را به اتمام مي رسانم. به لحاظ بينش روزنامه نگاري مخالف هرگونه اخبار سرگرمي هستم. اعتقاد دارم روزنامه بايد سنگين و با وقار باشد. توجه مردم را به مسائل مهم جلب كند. وقتي مي بينم كه 22 نفر آدم گنده دنبال يك چرم باد كرده مي دوند، و عده اي بي كارتر از آنها با ولع به تماشا مي نشينند، رگ هاي گردنم از عصبانيت متورم مي شود. رسالت من اين است كه مردم را از جهل و ناداني نجات دهم

من، روزنامه نگار واقع بين
من يك روزنامه نگار واقع بين هستم. اعتقاد دارم روزنامه فقط بايد بفروشد. من هم كاسبم، درست مثل بنگاهي اتوموبيل يا يك دلال ارز و سكه، لذا رسالت مسالت را ول كن. زندگي خرج دارد، اگر خبر جنايي مي فروشد، برويم سمت آن ،اگر مي شود يك داستان تخيلي را مبدل به خبر كنيم، پس چرا معطلي؛ فروش، تيراژو درآمد را عشق است.

كمي تعمق
هميشه به عنوان يك روزنامه نگاردر يك تناقض حرفه اي بسر برده ام. وقتي كه صفحه اول روزنامه هاي زرد را سر چهار راه ها ديده ام كه فرياد مي زنند دختران فراري يا مردي كه همسرش را فروخت يا قاتلي كه گوشت قربانيان را مي خورد. از شغلم به عنوان روزنامه نگار سرخورده شده ام. وقتي تيتر روزنامه هاي به اصطلاح وزين را مي بينم كه همه اش قلمبه گويي است دچار ياس شده ام. به نظر شما چه بايد كرد؟
شايد يك اعتراف كوچك ، در كليساي خردنامه - كه خواننده خاص دارد- ايراد نداشته باشد؛ من به عنوان كسي كه همزمان در روزنامه كار مي كند ، و در دانشگاه به اصطلاح روزنامه نگار تربيت مي كند،نسبت به كاركرد توسعه بخشي رسانه ها در كشور خودمان به ترديد افتاده ام.چراي اش را نپرسيد، روزنامه نگار و خواننده روزنامه در كشور ما غالبا محصول مثال هايي است كه زده شد. روزنامه نگاري ما مريض است.
در چنين شرايطي پرداختن بحث روزنامه نگاري زرد اصولا چشم بستن برواقعيت هاي مهم تر در بحث آسيب شناسي رسانه هاي ايران است. ممكن است شما بدرستي بگوييد كه قرار ما اين نبوده كه رسانه هاي ايران را آسيب شناسي كنيم، بلكه مي خواهيم درباره گونه اي از رسانه ها بحث كنيم. در اين صورت من به شما مي گويم روزنامه نگاري زرد yellow journalism يا روزنامه نگاري تابلوئيد يعني روزنامه بد، با لحني پوپوليستي ، روزنامه اي كه هيجانات كاذب را ترويج مي كند،‌هوچي گر است، بي ظرفيت و بي مسئوليت است، به عبارتي روزنامه اي كه پايين ترين سطح سليقه عمومي را ارضاء مي كند. اگر ما در جايگاه نقد بنشينيم بايد در مقابل اين روزنامه اي كه هر چه بدي است بدرستي نثارش مي كنيم .يك خوب هم بتراشيم. تعريفان از روزنامه خوب چيست؟ روزنامه اي كه وزين باشد، سنگين باشد، تحليل گر باشد، به مسائل مهم جامعه توجه كند. به عبارتي روزنامه اي كه بالاترين سطح سليقه عمومي را ارضاء كند. خب، خواننده اش كجاست؟ (كسي كه 50 رمان 1000 صفحه اي مطالعه كرده باشد، يك رمان 200 صفحه اي را درسته مي بلعد. و كسي كه 5 داستان كوتاه در عمرش نخوانده است ممكن از خواندن يك ستون روزنامه رودل كند.)
ما متاسفانه هر يك از اين دو تعريف را زماني كه مي خواهيم عملياتي كنيم دچار مشكل مي شويم. نه روزنامه زرد مي توانيم توليد كنيم كه اگرمي توانستيم بايد تيراژ ميليوني مي داشتيم، نه قادريم روزنامه وزين توليد كنيم. مي پرسيد، چرا؟ به اين دليل كه چيزي به نام اقتصاد رسانه نداريم، فرهنگ رسانه اي مان ضعيف است.

چه بايد كرد؟
به عقيده من، مدارس روزنامه نگاري و روزنامه نگاران ما و روشنفكران جامعه بايد بنشينند و درباره اينكه ما كجا قرار داريم و كجا بايد برويم فكر كنند.كاركرد هاي رسانه اي بايد دوباره بازخواني شوند. اگر به كاركرد رسانه به عنوان بازوي فرهنگي قوي در جامعه اعتقاد داريم، بايد فكري براي آن صورت گيرد. روزنامه نگار فرهيخته، خواننده فرهيخته مي خواهد، خواننده فرهيخته ممكن است، روزي روزنامه نگارفرهيخته شود. با اين وجود بايد ابتدا خواننده اي وجود داشته باشد. اين خواننده كجاست؟ اگر خواننده اي را يافتيد بايد نوشته اي قابل خواندن به دست او بدهيد. اين مطلب كجاست؟ روزنامه نگاري زرد محصول جامعه آمريكايي قرن 19 است. محصول خوشفكري! گروهي است كه مي خواسته اند از اين طريق پول درآورند. و موفق هم بوده اند.
ما مي خواهيم از منظر خودمان به نقد چيزي بپردازيم كه محصول زمان و مكان ديگري است. ما از منظر ايدئولوژيك خودمان آستانه زرد بودن را بالا برده ايم. به همين دليل استاندارد موجود در ايران با روزنامه هاي وزين امروزي غرب متفاوت است و شايد اگر رسانه اي در ايران، صفحه اولش را مثل گاردين يا واشينگتن پست ببندد، ممكن است متهم به زرد شدن شود. همانطور كه گفته شد، روزنامه زرد روزنامه بد است، اما آستانه زرد بودن كجاست؟ مهم است كه به يك تعريف مشترك برسيم. در نقد روزنامه زرد به نكات مثبتي هم مي رسيم كه روزنامه نگار ايراني بايد به آن توجه كند.
- روزنامه زرد مي فروشد.
- به دليل طبيعت پوپوليستي مي تواند عرصه چايگزيني براي گفت و گوي عمومي درنظر گرفته شود كه در آن انتقاد از نخبگان سياسي و همچنين انواع مرسوم بحث هاي اجتماعي ،‌نقش اصلي را بازي مي كند.
- قادر است كه اجتماع را گسترش دهد و امكان دريافت خبر را براي گروه هايي فراهم كند كه پيش از آن هدف مطبوعات معتبر نبوده اند.
- مي تواند باعث ظهور شكل هاي جديد مقالات روزنامه نگاري شود كه بيشتر در دسترس خوانندگان باشند و كمتر مراعات قدرت مرسوم را بكنند .
- توسل به احساسات كه در روزنامه نگاري تابلوئيد رايج است و اغلب مورد انتقاد قرا گرفته، از طريق مخاطب قرار دادن حواس و احساسات - و با تعديل آن به تكنيك هاي نرم خبر- ‌در واقع مي تواند عقل و شعور، برانگيزنده مشاركت سياسي باشد.
- و...
آسيب شناسي روزنامه در ايران به ما مي گويد، در برخورد با واژه روزنامه نگاري زرد با توجه بي علاقه‌گي سطح مطالعه در ايران و سطح رسانه مداري از سوي مديران رسانه ها، بايد با احتياط بيشتري برخورد كرد. من هوادار روزنامه نگاري زرد نيستم و با صداي بلند فرياد مي زنم؛ روزنامه زرد، يعني روزنامه بد، اما مراقب باشيم روزنامه نگاري كم خاصيت را با روزنامه نگاري وزين اشتباه نگيريم.

آقای لن مسترمن « len masterman » یکی از برجسته ترین متفکران حوزه بین المللی آموزش های رسانه ای است که کتابی به نام teaching the media را در سال 1985 منتشر کرده است. وی کتاب دیگری به نام media edueation in Europe in the 1990,s
« آموزش رسانه ای در اروپای دهه 1990 » را در دست انتشار دارد.آقای مسترمن عنوان آموزش رسانه ای را به سواد رسانه ای ترجیح می دهد و 18 اصل حاکم بر آن را به شرح زیر اعلام می کند:[آقاي مجيد مجد نيا]

امروزه کمتر بحرانی وجود دارد که رسانه ها در آن نقش نداشته باشند. رسانه ها درسه مرحله «قبل»، «حین» و «پس از بحران» نقشی غیر قابل اغماض دارند.
کار رسانه ها در بحران های طبیعی، در مرحله نامریی یا پیش بحران، آموزش، آگاه سازی، حساس سازی مسئولان و اقشار مختلف جامعه، گزارش عملکرد بخش هایی که متولی اعمال اقدامات پیشگیرانه هستند و مواردی از این دست است.در مرحله حین بحران، نقش و کارکرد رسانه ها آشکارتر است. در این مرحله رسانه ها با توجه به ظرفیت های اطلاع رسانی که در اختیار دارند، می توانند موجب برانگیختن عواطف و احساسات و بسیج عمومی در یاری رسانی به آسیب دیدگان باشند. رسانه ها می توانند در این مرحله نقش میانجی را میان آحاد جامعه که آماده یاری رسانی هستند و عوامل یاری رسان و حاضر در صحنه عمل ایفا کنند. بیشترین تحقیقات انجام شده در باره نقش رسانه ها در بحران های فجایع طبیعی معمولا مربوط به این مرحله است.[ دكتر محكي را ببينيد]

انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌اي (SPJ) معتقد است حرفه روزنامه‌نگاري توجهات خاصي را مي‌طلبد كه بايد روزنامه نگاران آنها را رعايت كنند:
بيشتر

كتاب مطالعات سايبر ژورناليسم منتشر شد . اين كتاب به صورت مجموعه مقالات بوده وگردآورنده آن حميد ضيايي پرور مي باشد ، كتاب مذكور حاوي مقالات زير است :
چشم انداز آینده سایبر ژورنالیسم (دکتر علی اکبر فرهنگی)
شهروند شبکه‌ای (شادی ضابط)
انواع رسانه‌هاي آنلاين (پروفسور مايندي مك آدامز)
حقوق بين‌الملل، رسانه‌ها، صلح و امنيت بين‌المللي (دکتر محمد سلطاني فر)
کاربرد وبلاگ در روابط عمومی دیجیتال (حمید ضیایی پرور)
سايبرديپلماسي Cyber Diplomacy (رها خرازی)
اينترنت براي توسعه Internet for development (احمد یحیایی ایله ای)
آيا روزنامه‌نگاران پاتق مي‌خواهند؟ (دکترعلی سمیعی)
آشنایی با مرکز مطالعات سایبر ژورنالیسم 

روزنامه‌نگاری - همشهري آنلاين:روزنامه‌نگاري آنلاين چيست؟ جايگاه آن در روزنامه‌نگاري معاصر كجاست؟ اين مباحث موضوع نخستين نشست تعاملي مركز آموزش مؤسسه همشهري‌است.ميزبانان شما در اين نشست، دكتر عبدالله گيويان، حميد ضيايي‌پرور، شهرام شريف، دكتر حسن نمك‌دوست، دكتر يونس شكرخواه و احتمالاً دكتر سعيدرضا عاملي خواهند بود و شما روزنامه‌نگاران، استادان، و دانشجويان روزنامه‌نگاري و ارتباطات كه علاقه‌مند به مباحث روزنامه‌نگاري هستيد، مي‌توانيد با شركت در اين نشست به طرح ديدگاه‌هاي خود در اين ارتباط بپردازيد.اينجا
پ.ن : وقتي آقاي دكتر نمكدوست تهراني مي شود رئيس آموزش موسسه همشهري اين مي شود ديگه

تابستان تنبلي - مي تواند تيتر خوبي باشد براي وبلاگ رو در رو . حقيقتا كم فروشي شد. به همه عزيزاني كه به وبلاگ من سر مي زنند و مي زدند از اين بابت يك پوزش بدهكارم. بخشي از آن را بگذاريد به حساب كم كاري، كم حالي، تنبلي و البته گرفتاري را قبول ندارم اين چهار خط را تحت هر شرايطي بايد نوشت . مخصوصا وبلاگ هم يك كار آنلاين است و تعطيل بردار نيست. البته بخشي از آن را هم بگذاريد به حساب رئيس گرفتار و زحمت كش و متعهدمان آقاي علي آقاي مزيناني كه چندي بود امكان بروز رساني را نه از  من بلكه از همه eprsoft نويس ها گرفته بود . رئيس اي پي آر سافت باشي،مدير كل روابط عمومي بهزيستي باشي، ازدواج هم بكني، چه مي شود!!!
پانوشت: ضمنا ما كه دستمان به رئيس نمي رسيد (به همان دلايلي كه عرض شد) اما در عوض روزي نبود كه تن و بدن اين آقا مهدي عزيز را كه در همشهري آنلاين كنار دستمان است، نلرزانيم. 

ديروز پنجشنبه، شنيدم دكتر سيد وحيد عقيلي،‌دوست و همكارارجمندم رئيس دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات و دكتر م�