موضوع بی طرفی در روزنامه نگاری همانند اخلاق حرفه ای روزنامه نگاران در طی 60 سال گذشته بتدریج بوجود آمده است. روزنامه نگاران به عنوان تولید کنندگان اطلاعات که به نوعی بخشی از اعتبارشان را درسایه ارائه گزارشهای بی طرفانه کسب کرده اند ، برای بهتر شدن وضع روز بروز بر تلاش خود افزوده اند.

بی غرضی و دیگر معیارهای مرتبط با بی طرفی و رعایت انصاف ، امروزه برای روزنامه نگاران بسیار مهم و حتی مقدس تلقی می شوند همانند پای بندیهای حرفه ای آنان به کشف حقایق و تهیه گزارشات عینی . لکن هنوز دست یابی به کمال مطلوب برای آنان غیر ممکن به نظر می رسد.

گزارش دهی،بطور مداوم تحت تأثیر و نفوذ تصمیمات ذهنی گزارشگران بوده ، به گونه ای که در انجام مصاحبه ها اثرات آن بخوبی مشهود میشود.(سوگیری در مصاحبه) عینیت گرایی یک انتخاب جذابی است.این جذابیت همانندیک ارزش برای یک حرفه ای است که استاندارد دیگری به غیر از استاندارد «اعتبار»و«آموزش» ندارد.اينجا

گروه ارتباطات اجتماعی اراك و وبلاگ اخبار ارتباطات در نظر دارند جهت افزایش بهره گیری دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته ارتباطات اجتماعی از اینترنت، مجموعه مسابقات اینترنتی در حوزه علوم ارتباطات برگزار كنند.

«آفرينندگي» يکي از روشهاي «حل مساله » در حوزه مديريت محسوب مي شود که البته در رسانه ها و مديريت آن نقشي مهم دارد.
در واقع واکنش مطلوب يک سازمان رسانه اي و ارتباطي به تحولات ، رويدادها و اخباري که لحظه به لحظه از سوي جامعه به يک سازمان رسانه اي و خبري وارد مي شود، خلاقيت و آفرينندگي است ؛ در شرايطي که رسانه در يک مسير رقابتي واقع شده باشد و جلب و جذب مخاطب به عنوان يکي از مهمترين استراتژي ها در نظر گرفته شود.
اتاق فکر يکي از ابزارهاي آفرينندگي براي حل مساله و توسعه خلاقيت در هر سازماني مي باشد. مکاني براي انديشيدن به يک مساله يا موضوع بدون حضور عواملي که مانع آزاد انديشي و يا محدوديت مي شوند.
در اتاق فکر روشهاي گوناگوني براي توسعه خلاقيت وجود دارد که معروف ترين آن «طوفان مغزي» است.در سازمان هاي رسانه اي با توجه به اهميتي که موضوع خلاقيت دارد، اتاق فکر در طراحي ساختار سازماني لحاظ مي شود.
در واقع يکي از بخشهاي اصلي در هر سازمان رسانه اي و به خصوص خبري ، «اتاق فکر» است. از اين نظر بايد توجه داشت که اتاق فکر يک بخش اصلي در چنين سازمان هايي است و نمي توان به عنوان يک بخش مکمل و يا فرعي درباره آن صحبت کرد.
مقاله پيوست ضمن برشمردن اهميت و اثر اتاق فکر در حوزه هاي خبري توجهي ويژه به نسبت ميان اعتمادآفريني براي مخاطب و اتاق فکر داشته است.[ مقاله آقاي جعفر عبدالملكي را در اينجا بخوانيد]

 يك خبر خوب دارم براي استادان، دانشجويان،روزنامه نگاران،برو بچه هاي روابط عمومي و در يك كلام علاقه مندان به علوم ارتباطات؛ خبر خوبي است. اما اگر اجازه بدهيد، بزودي خواهم گفت؛انشاءالله

از همه دوستان و عزيزان، دانشجويان خوبم كه از طريق ايميل،اس.ام. اس و يا تلفني سال نو را تبريك گفته اند، تشكر و قدرداني مي كنم. به اطلاع  دوستاني كه اس . ام.اس ارسال كرده اند و جواب دريافت نداشته اند يا احيانا تلفن همراه مرا گرفته اند وپيام « دستگاه مشترك مورد نظر خاموش است» دريافت داشته اند، مي رسانم كه از سه ساعت قبل از سال تحويل گوشي من خراب شده است. تهران هستم. اگر عيد ديدني نباشم، يا ميهمان نداشته باشم، پاي لب تاپ نشسته ام. كار مي كنم، كار.

سال نو مبارك. سالي سرسبز، همراه با سلامتي، بهروزي، و سرشار از اخبار خوب داشته باشيد؛ براي استادانم كه مديون سواد آنها هستم. براي دانشجويانم كه به آنها عشق مي ورزم. به دوستان و همكاران مطبوعاتي و دانشگاهي ام كه به آنان افتخار مي كنم. به همه ايرانيان عزيز. 

مردم، صبح كه از خواب بيدار مي شوند دوست دارند بدانند در مدت زماني كه خواب بوده اند و يا از آخرين باري كه ديروز از يك نفر پرسيده اند «چه خبر؟» در اطرافشان چه اتفاقاتي افتاده است.علاقه برخي از مردم به اخبار فراتر از دور و اطرافشان است. آنها ممكن است بخواهند از اتفاقاتي كه در كشورشان افتاده، مطلع شوند و حتي شايد در سطحي بين المللي و جهاني، يك نفر از خودش مي پرسد: «بگذار ببينم آنفلوانزاي مرغي امروز به كدام كشور جهان سرايت كرده است؟» [يادداشت خواندني آقاي نوروز پور را در اينجا بخوانيد]

سال 84 همچون سال پیش از آن، سالی پربار و کیفی برای علوم ارتباطات در ایران بود، به طوری که چشم انداز روشنی را درباره آینده این علوم و مشاغل مرتبط با آن در ایران ترسیم کرد.[ آقاي سيد علي موسوي نگاهي به وضعيت علوم ارتباطات در سال 84 دارد؛ اينجا]

عده اى براى مجلات و سايت هاى خود به دنبال محتواى باارزش هستند و صدها نويسنده در انتظارند تا نوشته هاى خود را روى وب قرار دهند. در انتهاى هر مقاله بخشى براى معرفى نويسنده وجود دارد كه براى شما به عنوان يك تبليغات مجانى عمل مى كند.مقالاتى كه حاوى اطلاعات باارزش هستند و دستورالعمل هاى خاص ارائه مى دهند، عموماً مورد استقبال قرار مى گيرند و خوانندگان فراوانى دارند. در اينجا چند نكته در مورد نوشتن مقاله در وب را يادآور مى شويم.اينجا[ رويت: خبرنگار]

امروز بيش از 60 پيغام رسيده به بخش «بالك» ايميل خودم را پاك كردم. برخي از آنها را مي شد چشم بسته دور انداخت؛ اما برخي ديگر را، انسان عذاب وجدان مي گيرد؛ نامه هاي حسن ، تقي، مينا، اكبر و.... بويژه زماني كه ترديد داري آيا مي شود اين فايل را باز كرد يا نه؟ اصولا من ايميلي نيست كه بي پاسخ بگذارم. اگر كسي نامه ارسال كرده و جوابي دريافت نكرده است، بداند كه احتمالا مشمول «بالك»‌شده است. اما براي انكه اين مورد پيش نيايد خواهش مي كنم دوستان و عزيزاني كه براي نخستين بار ايميلي ارسال مي كنند يا احيانا آشنايي قبلي نسبت به ايميل شان نزد اينجانب نيست، نامه هاي خودشان را مستقيما تايپ كنند و آن را درون يك فايل جداگانه نگذارند؛ امان از دست اين ويروس ها.

مجله اینترنتی هفت سنگ،هفت‌ وبلاگ برگزيده خودش را در سال هشتاد و چهار معرفی کرده است. اینجا

حالا سه شنبه تمام شده و چهارشنبه شروع شده که تمام می‌شود و پنجشنبه به استقبال جمعه می‌رویم و از جمعه به شنبه و از دوست به دشمن و از د ........ با اجازه دوست ودشمن –و نیز با کسب اجازه از مسئول ارتباطات دفتر- چند نکته درباره اینترنت:[يونس جان! ما از آن بابت وبلاگي مان احتمالا با آن اولي كه از او به عنوان دشمن ياد كرده اي خيلي دوستيم. حتما مي پرسي چرا؟ عزيز! تو كه ما را بيچاره كرده اي. اگر ساعتي به وبلاگ ات سر نزينم بايد برويم آرشيو. با اين حساب بي انصاف، يكباره بگو  «رو در رو» تعطيل كند، خلاص! ما اگر وبلاگ مان  را به مزايده بگذاريم و گروهي اش كنيم و چند وبلاگ نوسي تير را هم شريك كنيم بعيد است كه به گرد پاي اين ظاهرا نقطه (‌دات) برسيم. بي انصاف يك كمي هم اجازه بده همكارت پاي اينترنت بنشيند.]اينجا

"... محلي نويسي در عرف به نشريات محلي دور از مركز اطلاق مي شود كه گستره توزيع آنها يك شهر، شهرستان، يا استان باشد. "محلي نويسي" عمري به درازاي تاريخ مطبوعات ايران دارد. راپورتچي ها و وقايع نگاران محله ها نخستين خبربياران و خبرفرستان مطبوعات ايران هستند. اما جست و جو براي يافت پيشينه محله نويسي در مطبوعات ايران كوششي بي اثر است. مهم ترين و تنها كار صورت گرفته در اين حوزه مجموعه نشريات همشهري محله است كه در اين زمينه انجام شده است. سيد فريد قاسمي مورخ مطبوعات با تأكيد بر متفاوت و بديع بودن همشهري محله مي گويد: "ما محله نويسي و ويژه نامه هاي محلي داشته ايم اما كار با مختصات همشهري محله به لحاظ شيوه و گستردگي در تاريخ مطبوعات ايران بي سابقه است. كار كنوني همشهري محله بسيار متفاوت تر و گسترده تر از معدود كارهاي صورت گرفته است..."اينجا

رييس دانشكده‌ي خبر گفت: نخستين دانشكده‌ي‌ دانشگاه چندرسانه‌يي خبر، سال آينده با آموزش حدود 10 رشته‌ي دانشگاهي آغاز به كار مي‌كند. دكتر جعفري اين را به ايسناي خوزستان گفت؛اينجا

صنعت نقطه خريد رابطه مستقيمي با تبليغات در نقطه خريد دارد و در گام نخست بايد گفت كه اين صنعت طي سال‌هاي اخير رشد يكنواختي را تجربه كرده است. اما آيا اين رشد ادامه خواهد يافت و اگر پاسخ مثبت است با چه ابزار يا ابزارهايي و توسط چه كساني؟ از ديدگاه رسانه‌اي؛ شايد ديگر رسانه‌هاي معطوف به مخاطبان گسترده يا به عبارت بهتر رسانه‌هاي جمعي، چندان مناسب صنعت نقطه خريد نباشند و اتفاقاً درك همين امر يكي از عوامل مؤثر بر رشد تبليغات در نقطه خريد بوده است. همين جا بايد اضافه كرد كه تبليغات در نقطه خريد هم اكنون به يكي از بزرگ‌ترين بازارهاي صنعت چاپ تبديل شده است كه به مدد رشد رسانه‌هاي ديجيتال از يك طرف و رشد چاپ ديجيتال از طرف ديگر، تبليغ در نقطه خريد را به جهاني پيچيده‌تر و مدرن‌تر انتقال داده است.اينجا

محمد، جايزه سوم «چهارمين مسابقه سراسري و نمايشگاه عكس عاشورائيان شهرستان اسلامشهر» را از آن خود كرد. انجمن سينمايي جوانان ايران و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان اسلامشهر برگزار كننده اين مسابقه بودند.

اين دو عزيزي كه در عكس ملاحظه مي كنيد. دوست ارجمندم آقاي دكتر علي اكبر محكي و پسرش محمود آقاست. محمود دانشجوي كامپيوتر است. و بسيار هم با استعداد.براي اينكه به حرف من برسيد يك سري به اين سايت بزنيد.اگر زيبايي، سادگي و با كلاس بودن آن شما را گرفت،بدانيد كه توسط محمود عزيز طراحي شده است.

خانم فاطمه جناب اصفهاني كاري تحقيقي در باره گفتمان "چت" انجام داده اند؛ ببينيد 

"... ابتدا بايد چند كلمه درباره نحوه نوشتن متن تبليغاتي حرف بزنيم. مرور راه‌هاي مختلف براي ارايه تبليغات؛‌ اگر چيزي درباره نحوه نوشتن متون تبليغاتي ندانيم، كاري بي‌‌فايده است. نوشتن متن تبليغاتي يك مهارت است. جنبه‌هاي مختلفي وجود دارد كه بايد به آن‌ها فكر كنيم و از آن جمله مي‌‌توان به مواردي نظير واژگان، گرافيك، ترتيب قرار گرفتن واژه‌ها در كنار عناصر گرافيكي، رنگ‌بندي، برداشت مخاطب از آگهي و نيز جا و مكان آگهي اشاره كرد.اينجا

بسیاری از مشکلات ما در اثر ندانم کاری افرادی است که در رادیو تلویزیون فعالیت می کنند.این مطلب را دکتر محمدی ، استاد بازنشسته دانشگاه ناتینگهام انگلستان که به تازگی به ایران بازگشته است در گفت و گو با "پرانتز" عنوان می کند و اضافه می کند: تلویزیون به فرهنگ شکل می دهد. فرهنگ سازی کار ظریفی است و کسانی که می خواهند کار برنامه سازی کنند باید با وضعیت روحی و فرهنگی و اجتماعی مردم آشنا باشند.متاسفانه این نکته در این رسانه مغفول مانده است.

در نظرسنجي از يكصد تن از دبيران و سردبيران خبر صداوسيماي ساكن تهران و همچنين با بررسي تاليفات تعدادي از صاحب‌نظران علوم ارتباطات، در قالب يك پايان‌نامه كارشناسي علوم ارتباطات با عنوان «بررسي تطبيقي شيوه‌هاي ارايه خبر در راديو و تلويزيون»، به برخي ويژگي‌ها و كاركردهاي خاص دو رسانه راديو و تلويزيون و تفاوت‌هاي آن‌ها پرداخته شده است. اينجا

فصلنامه علوم اجتماعي ويژه علوم ارتباطات منتشر شد. مطالب اين شماره(28 و 29):اينجا

ببخشيد! اين تيتر شما را به اشتباه نيندازد. اين بذل علم مربوط به بنده نيست مربوط به دوست دانشگاهي ام آقاي دكتر محكي است.باز هم بگوييد مشهدي ها دست و دلباز نيستند!

دانشكده خبر از جمله دانشكده هاي خوب ارتباطات كشور است. اين را مي تواند از صاحب امتياز آن از يك سو و سطح دانشجويان اش از سوي ديگر دريافت. دو سال قبل كه صحبت از انحلال آن پيش آمد خيلي ها تلاش كردند كه از اين تعطيلي ممانعت كنند. از جمله، همين آقاي دكتر جعفري سهاميه، رئيس فعلي، سركار خانم رفعتي معاون آموزشي وقت، و آقاي مهندس روغني ها رئيس گروه آموزشي وقت دانشكده كه انصافا سنگ تمام گذاشتند.و حتي يادم است دكتر فريدون وردي نژاد مدير عامل اسبق خبرگزاري جمهوري اسلامي هم كه آن زمان سفير ايران در چين بود از آنجايي كه بنيانگذار و موسس اين دانشكده است و دلش براي بقاي آن مي تپد، از همانجا رايزني هاي وسيعي را براي جلوگيري از تعطيلي دانشكده انجام داد؛ و البته تلاش بي وقفه دانشجويان و حسن نيت آقاي خاتمي رئيس جمهور وقت را هم به اينها اضافه كنيد. اگر اين مجموعه دست به دست هم نمي داد، شايد امروز از دانشكده خبر، جز يك اتاق آموزش براي خبرگزاري جمهوري اسلامي چيزي باقي نمانده بود.

امروز دانشكده خبر از سوي برخي دانشجويان اش به چالش كشيده شده است. چالشي كه ظاهرا مي توان به راحتي آن را ناديده انگاشت!( و البته اميدوارم مسئولان دانشكده آنرا ناديده نگيرند.) گروهي از دانشجويان خوب اين دانشكده برخي انتقادها را به آن وارد كرده اند، كه از جمله مهمترين بحث آنها موضوع سطح آموزشي دانشكده است. و اينكه اين سطح از مطلوبيت لازم برخوردار نيست. آيا اين دانشجويان دچار زياده خواهي شده اند؟ آيا آنها حق دارند؟ آيا دانشكده بايد در رفتار خود تجديد نظر كند؟ چه عواملي باعث شده است كه اين شرايط پيش آيد؟ از اين دست، مي توان سوال هاي متعددي مطرح كرد. اين بحث ها، حداقل سابقه بيش از 20 روزه دارد. از انجايي كه بسياري از همين معترضين، دانشجويان خود من در همين دانشكده هم بوده اند.و از آنجايي كه از ابتداي تاسيس اين دانشكده در ان تدريس كرده و در مقطعي نيز معاون پژوهشي دانشكده بوده ام، هم به دانشجويان آن تعصب دارم و هم كيان و قوام دانشكده برايم مهم است. و ظرف 20 روز گذشته هم، همه بحث هاي آن را پي گيري كرده ام و مدام در يك چالش دروني به ضرورت يا عدم ضرورت اين يادداشت انديشيده ام. اين مقدمه نسبتا بلند را گفتم كه به اين دو نكته اشاره كنم:

1- خطاب من با مسئولان دانشكده است، كه همگي از دوستان و همكاران من و به لحاظ دغدغه هاي روزنامه نگاري و تربيت كادر حرفه اي جدا دلسوز به اينده دانشجويان هستند؛ عزيزان! ترديدي نيست كه استادان فعلي دانشكده خبر از جمله استادان خوب هستند، در همين ترم وجود استاداني مثل دكتر وردي نژاد، آقاي خادم الملله، دكتر جعفري،آقاي مجيد رضائيان،و افرادي كه احيانا من الان حضور ذهن ندارم براي دانشكده خبر يك غنيمت است، اما بپذيريم كه سطح دانشجوي اين دانشكده- در بخشي- آنقدر دست بالا گرفته شده كه توقعات را نيز بالا برده است. بخش اعظم دانشجويان دانشكده خبر از جمله بهترين هاي روزنامه نگاري كشور هستند.- اين را شما بهتر از من مي دانيد- دانشجوياني كه به بركت فيلتر درستي كه از ابتدا براي گزينش دانشجويان گذاشته شده است، قدم به كلاس هاي درس گذاشته اند. "رسول اصغري" دانشجوي اين دانشكده، 15 سال سابقه كار در مطبوعات معتبر كشور دارد. اكنون سردبير هفته نامه آتيه است. 8 سال پيش كلاس هاي درس روزنامه نگاري مركز رسانه ها را با بهترين استادان روزنامه نگاري كشور با نمره خوب گذرانده است. با اين تجربه مي نشنيد توي اين كلاس ها؛ "رئوف پيشدار" از مديران اتاق خبر خبرگزاري و دبير سابق گروه سياسي روزنامه ايران، دانشجوي بي ادعاي اين دانشكده بوده است. "رضا باقي" سردبير اجرايي روزنامه جمهوري اسلامي 25 سال سابقه بي وقفه در اداره تحريريه دارد. جواد صبوحي، پرستو دوكوهكي ، مرجان حاجي رضايي، اشكان خواجه نوري، ليلا جودي، سام پاك ضمير، و دهها نفر ديگر كه اگر بخواهم اسم ببرم فهرست عريض و طويلي مي شود و از حوصله اين نوشته خارج است. اداره اين سطح از دانشجويان طبيعي است كه الزامات خود را مي طلبد و مطمئن هستم با درايت برادران عزيزم خادم و جعفري و ديگر مديران اين مجموعه قابل حل است.

2- خطاب من به دانشجويان عزيز اين است كه دانشكده خبر دانشكده خوبي است. سعي كنيد مشكلات خودتان را از طريق گفت و گو با رئيس دانشكده كه رفيق و شفيق دانشجويان است و يا مدير عامل خبرگزاري كه خود استاد دانشكده و ضمنا دلسوز به شرايط تحصيلي دانشجويان است، حل كنيد. وبلاگي كردن اين مشكل – كه البته خود  اين يادداشت نيز مي تواند مصداق آن باشد و به همين علت از آن به عنوان چالش دروني خودم ياد مي كنم - به صلاح دانشكده و دانشجويان آن نيست. بعضي گره ها را مي توان با دست باز كرد.

3- از دوست عزيزم آقاي دكتر جعفري كه با حوصله و بزرگ منشي مطالب انتقادي مرجان و ليلا را روي وبلاگ خودش گذاشته است نيز تشكر مي كنم. و همين اقدام او بود كه بالاخره مرا به نوشتن اين متن واداشت.

مصطفى قوانلو قاجار : افتتاح اولين كافه روزنامه نگاران اصلاً تعجب برانگيز نيست. يك زوج روزنامه نگار تصميم گرفته اند كه تا مدتى كار روزنامه نگارى را رها كنند و به كافه دارى بپردازند. روزنامه نگاران هم مثل ديگر اعضاى اجتماع حق دارند تغيير شغل دهند و به آينده شان فكر كنند. فريدون صديقى مدرس روزنامه نگارى مثال هاى خوبى دارد. «اوايل انقلاب بود. آقاى مهندس ميرحسين موسوى سردبير روزنامه جمهورى اسلامى بود كه به روزنامه كيهان سر مى زد، آقاى ميرحسين موسوى نخست وزير شد. همراه ايشان گاه و بى گاه كسى مى آمد كه به گمانم مسئول فنى روزنامه جمهورى اسلامى بود. ايشان آقاى غلامرضا آقازاده بود كه كارهاى ادارى و اجرايى روزنامه را انجام مى داد، ايشان بعدها وزير شدند. بعد آقاى خاتمى آمدند. آقاى خاتمى از  هامبورگ آمدند و سرپرست كيهان شدند. بعداً وزير و سپس رئيس جمهور شدند.» روزنامه نگار قديمى كيهان به طرف ديگر ماجرا هم نگاه مى كند. يعنى كسانى كه از دنياى سياست وارد روزنامه نگارى شدند. صديقى به شرق مى گويد: «آقاى غلامحسين كرباسچى و عبدالله نورى از دنياى سياست به روزنامه نگارى آمدند و با روزنامه نگارى كار خود را پايان دادند. آقاى دكتر ابراهيم يزدى وزير امور خارجه بود و سپس سرپرست كيهان شد و اكنون آقاى مهدى كروبى از گريزگاه سياست، روزنامه اعتماد ملى را تاسيس كرده است.» فريدون صديقى به ظرفيت هاى هنرى روزنامه نگارى اشاره مى كند و مى گويد: از هم نسل هاى من آقاى بيژن امكانيان بازيگر و رسول صدرعاملى كارگردان شد.بنابراين هنگامى كه يك روزنامه نگار صاحب كافه مى شود اصلاً تعجب نمى كنم. اين حرفه اينقدر شوق انگيز و اشتها آور است كه بسيارى را به دنياى روزنامه نگارى مى كشاند. اما صديقى نگران و اميدوار است كه اولين كافه روزنامه نگاران، پاتوق ژورناليست هاى بيكار نشود...اينجا [آقا مصطفي، گزارش خواندني و خوبي از كافه تيتر براي شرق نوشته است. در عين حال لازم است يك اصلاحيه كوچلو درباره خودم بر اين مطلب بنويسم و آن، اينكه من مدير انتشارات "روزنه" نيستم هر چند آقاي عليرضا بهشتي مدير انتشارات روزنه را خيلي دوست دارم.من مدير انتشارات ثانيه هستم.البته اين اشتباه كوچك، چيزي از ارزش هاي گزارش خوب مصطفي كم نمي كند.]

ارتباطات را می توان فرایند انتقال یامبادلة اطلاعات بین موجودات زنده دنیا تفسیر کرد که یکی از نیازهای اساسی و مهم وجود انسانهاست. تجربه نشان داده است که انسانها زمانیکه از هرگونه ارتباط محروم می شوند ، بسرعت افسرده شده و به سرگشتگی و دیوانگی نزدیک تر می شوند. مابه محض اینکه کلمه ارتباطات را می شنویم ، بلافاصله،تلفن،رادیو،تلویزیون،ویاکتابها و نشریات در ذهنمان مجسم می شوند و همه وسایلی که ما در ارتباطات کلامی با آن سر وکار داریم.[ آقاي مجيد مجدنيا ]

فريدون صديقى پيش از آن كه روزنامه نگار باشد يك شاعر است، يك داستان نويس و يك منتقد سينمايى، اما چگونه مى توان اين پديده هاى به ظاهر پراكنده را به هم ربط داد. ربط دادن از آن دست كه پتانسيل و توانمندى ادبى و هنرى را پله اى براى ارتقاى روزنامه نگارى كرده باشى بى آن كه به جاى توليد ادبيات روزنامه اى، در وادى داستان نويسى غلت بزنى. آيا صرف اين همه انرژى و استعداد مى ارزد آن هم براى توليد اثرى بهنگام و به روز كه ساعتى ديگر خواهد مرد؟[اين ليد مصاحبه آقاي محمد مطلق با فريدون عزيز است. آقاي مطلق گويا وبلگ خودش را با نام «نارنج» با همين مصاحبه استارت زده است. علاوه بر آنكه شما را پاي ميز مصاحبه اي كه خواندني است، دعوت مي كنم، همينجا نيز فرصت را مغتنم شمرده،  به آقا محمد تبريك مضاعف مي گويم؛ هم به واسطه وبلاگش و هم به خاطر حسن سليقه اش؛ شروع كار، گفت و گو با گل ترين روزنامه نگار ايران جاي تبريك هم دارد.اينجا] [رويت:اخبار ارتباطات]

با اینترنت نباید مثل تلویزیون برخورد کرد. دیده اید عده ای را که پای تلویزیون می نشینند تا فقط کانال عوض کنند؛ این نوع از بینندگان تلویزیون به قصد تلویزیون خوانی نمی آیند؛ حتی قصد آنها تلویزیون دیدن هم نیست؛ فقط می خواهند وقتشان را بگذرانند و سرگرم باشند آنها حتی دنبال سرگرمی–آموزش هم نیستند. من نمی گویم تلویزیون نباید سرگرم کند و یا نباید یاد بدهد و نمی گویم کسی حق ندارد سرگرم شود. نکته من ایجاد تمایز بین تلویزیون و اینترنت از زاویه یک معلم اتباطات است. با اینترنت نباید مثل تلویزیون برخورد کرد.اينجا

محمد، پسرم ديروز دو جايزه بخش گرافيك (صفحه آرايي) و تك عكس اجتماعي همشهري را از آن خود كرد. جا دارد به او بابت اين موفقيت تبريك بگويم. اين دوبخش با داوري آقايان عبدالحسيني رئيس انجمن عكاسان مطبوعات ايران - كه ديروز در مراسم جشنواره دوساله شدن "همشهري محله" با ايشان آشنا شدم - و آقاي محمود ظهيرالديني دبير عكس روزنامه جام جم- كه نزديك ده سال است او را از نزديك مي شناسم - به انجام رسيد. اين هم تك عكس اجتماعي محمد با عنوان" ضرب آهنگ زندگي"

وقتى يك وبلاگ نويس شروع به وبلاگ نويسى مى كند، بدون شك اولين سئوالى كه از خود مى پرسد چگونگى معرفى رسانه اينترنتى اش به ديگران خواهد بود. اولين پاسخ به او معرفى وبلاگ به موتورهاى جست وجو و نيز ايجاد يك ارتباط اينترنتى موفق با وبلاگ نگاران و مخاطبان خود است. آنچه كه اين هفته و در اين ستون به آن مى پردازيم چگونگى ايجاد يك رابطه بين كاربران اينترنت و به خصوص افرادى است كه با وبلاگ سرو كار دارند. يعنى افرادى كه يا وبلاگ مى نويسند يا وبلاگ مى خوانند. بدين منظور اولين گام شناسايى وبلاگ شما توسط ديگران است. همه قبول دارند كه تبليغات به روش هاى مختلف يكى از مفيدترين راه هاى شناسايى يك وبلاگ است. اما ...[يادداشت آقاي محمد آجرلو را در اينجا بخوانيد]

سايت شخصي دكتر محكي، زيبا و چشم نواز آغاز به كار كرد.عملکرد رسانه ها در ماجرای جنگل لويزان را در اين سايت بخوانيد.

پیش شماره دوماهنامه "مطالعات رسانه ای" به صاحب امتیازی و مدیرمسوولی فیروز دیندار فرکوش و سردبیری عطاءالله ابطحی منتشر شد.[به دوستان خوبم آقايان دكتر ابطحي و دكتر ديندار به ميمنت انتشار اين نشريه تخصصي تبريك مي گويم.هر دو اين عزيزان در مقطع دكتراي مديريت رسانه تحصيل مي كنند.عطاءالله، استاد دانشكده صداو سيماو فيروز خان استاد دانشگاه آزاد است.]در نخستين شماره مي خوانيد؛... اينجا

رسانه های ایران برای برخورد حرفه ای با موضوع هسته ای ایران و مواجهه خبری با موج تبلیغات رسانه های دیگر، تاکتیک ندارند.[يادداشت آقاي مهران فغاني را در اينجا بخوانيد.] 

مجموعه همشهري محله به نظرم يك مدل قابل مطالعه است و مقولات بكر و فراواني را مي تواند به مثابه يك قلمرو قابل پژوهش در اختيار بگذارد؛ هم از نظر كميت؛ زنجيره كار و سلسه مراتب توليد محتوا و هم از جنبه كيفيتي و هم از لحاظ نقشي كه مي تواند به عنوان رسانه محلي ايفا كند.بيشتر

از مجموع واحدهاي مطبوعاتي سرشماري ‏شده ، 3114 واحد دكه روزنامه فروشي ، 1051 دفتر نشريات، 559 دفتر نمايندگي توزيع و پخش روز ‏نامه ها و 163 دفتر خبرگزاري و نمايندگي هاي آن ها ، سرشماري شده است.‏اينجا

گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران قرار است نسخه فارسی نشریه گلوبال مدیا ژورنال رامنتشر کند.اينجا

شما وبلاگ آقاي حسام الدين مقدس زاده، دانشجوي روزنامه نگاري دانشگاه آزاد اسلامي تهران مركز را با نام "علوم ارتباطات" ديده ايد؟ آقا حسام درباره خبر و خبرنويسي هم مطالبي دارد؛‌ببينيد   

خبرنگار:اگر دانشجويى از شما پرسيد، مى خواهد نويسنده شود، به او چه خواهيد گفت؟
جويس كرول اوتس: من با جوانان در پرينستون كار مى كنم. از سال ۱۹۷۸ به آنها درس مى دهم و هميشه به شاگردانم يك چيز را مى گويم: زندگى كنيد و بدون هيچ برنامه مشخص و با ولع بخوانيد، سفر كنيد و با مردم ديدار كنيد و با آنها از نزديك صحبت كنيد و به دقت به حرف هاى آنها گوش دهيد. به آنها مى گويم كه به حرف هاى پدربزرگ و مادربزرگ هايشان گوش كنند چون آنها چيزهاى زيادى براى گفتن دارند و تنها كارى كه بايد بكنند اين است كه تشويق شوند تا قصه هاى خودشان را بگويند. آنها بايد كنجكاو و بى طرف و خالى از تعصب باشند. به آنها مى گويم كه به دنيا نگاه كنيد و ببينيد چه خبر است، دنيا زيبا است و بسيار مهيج و البته خطرناك كه اينها همه به نويسندگى ربط دارد. اينجا

دوست داشتم راجع به كافه تيتر برايتان بنويسم، اما ديشب كه از مراسم به خانه برگشتم عقربه ها،ساعت يازده را نشان مي داد. صبح زود رفتم دانشگاه بچه هاي كلاس را برداشتم، رفتيم سمينار جامعه اطلاعاتي؛ تا از آن جا برگردم، شد همين ساعتي كه پايين مطلب مي بينيد. گفتم: خب. حالا خوب است كه بنشينم و بنويسم. تصميم گرفتم قبل از آن  يك سري به وبلاگ آقاي ولي زاده بزنم و ببينم چه خبر است. ديدم خود ولي زاده هم اعتراف كرده است كه از نوشته و قلم بچه هايي كه مراسم ديروز و ديشب را گزارش كرده اند كم آورده است. حقيقتش را بخواهيد من هم بعد از خواندن مطالب كم و بيش دچار همين عارضه شدم. لذا براي اينكه بدانيد در آنجا چه گذشت شما را به نوشته هاي آقاي رضا رستمي، الهه خانم خسروي يگانه، آقا مهران فغاني، و مريم خانم مهتدي ارجاع مي دهم. با اين همه، اين ارجاع دادن ها مانع از آن نمي شود كه بار ديگر به خانم بيتا صالحي مدير كافه روزنامه نگاران و همسر محترمش آقاي بهنام قلي پور تبريك بگم و همين طور به رضا ولي زاده، روزنامه نگار خوش ذوق و با معرفتي كه ديشب سنگ تمام گذاشت. ديشب شب خوشي بود. باز هم اميدوارم كه چراغ اين كافه هميشه روشن بماند و اين كافه كوچك به مرور به يك باشگاه تاثير گذار براي روزنامه نگاران مبدل شود. من خودم سعي خواهم كرد يكي از مشتريان اين كافه كوچك اما با صفا باشم.

حسين دهباشي روزنامه نگاري بين المللي صدا و سيما كه اثر ارزشمند او با عنوان چشم هاي شيشه اي در حال حاضر جمعه ها از شبكه 4 سيما در حال پخش است، مستند 14 قسمتي خود را براي من فرستاده و طي نامه اي خواسته است كه نقد و نظرم را درباره آن اعلام كنم.او در نامه خود نوشته است:« چشم هاي شيشه اي مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و بررسي اسناد تصويري، و گفت و گو با بيش از 50 تن از خبرنگاران جنگي، مديران ارشد رسانه هاي بين المللي، دولتمردان عراقي و افغاني است و ضمن ارزيابي اصول حرفه اي شبكه هاي خبري بي بي سي، الجزيره و العربيه، عملكرد آنها را در جريان بحران هاي تاريخي معاصر كشورهاي عراق و افغانستان مورد پژوهي كرده است.» او اضافه كرده است كه اين مجموعه 14 قسمتي از شبكه هاي العالم و 4 سيما در حال پخش است. دهباشي نوشته است:  « اين پژوهش انتقادي در زمينه جريان اطلاع رساني بين المللي و حاصل دو سال عمر من و همكارانم است.»

عوامل تهيه اين مستند عبارتند از: تهيه كننده و كارگردان: حسين دهباشي/پژوهشگر و ناظر محتوايي: دكتر حسام الدين آشنا/ تصوير بردار: سهيل ايراني/ تدوين : مهدي و حميد جبين شناس/ مشاوران: نادر طالب زاده و حسن بهشتي پور/ مشاور طرح مريم فريدكيان/ هماهنگ كننده در اروپا : آزيتا يزدان پناه/ در خاورميانه: دكتر عباس خامه يار/ مدير توليد در افغانستان: محمد هوشياري پور/ در عراق : سيد ياسر حيدري/ انتخاب تصاوير آرشيوي: سعيد محسن يوسفي.

دوست ارجمندم جناب آقاي حسين دهباشي!بدون هيچ تعارفي بايد بگويم كه اين كار، هم به لحاظ انتخاب سوژه و هم نوع كاري كه صورت گرفته است اعم از تصوير برداري، مونتاژ، ظرافت هاي مربوط به حوزه كارگرداني، انتخاب متن و نظارت محتوايي، موزيك و نور و... در توليد مستند هايي از اين دست در سيماي جمهوري اسلامي كم نظير و منطبق با معيارها و استاندارد هاي بين المللي است. خوشحالم كه اين كار مي تواند توانايي هاي بالقوه توليد حرفه اي ايراني را- در نوع خودش- به نمايش بگذارد. ديدن سي دي فشرده ، برخي بخش ها از سيماي شبكه 4 و رويت سطحي تر قسمت هاي چهارده گانه آنقدر جالب بود كه ترديد دارم، درباره آن به عيب و ايراد بايد پرداخت يا خير؟ لذا به همه شما خسته نباشيد مي گويم.از لطف تو به خاطر ارسال سي دي ها نيز تشكر مي كنم.[ قسمت دهم اين مستند هفته گذشته پخش شد و هر جمعه ساعت 6.30 دقيقه بعد از ظهر ادامه اين مستند 14 قسمتي از شبكه 4 پخش مي شود. به همه دانشجويان علوم ارتباطات و روزنامه نگاران ديدن آن را توصيه مي كنم.]

دو چیز دغدغه اصلی من است،مهارتهای زندگی دیجیتال و مفاهیم مرتبط با جامعه اطلاعاتی.   دکتر یونس شکرخواه در گفت و گوی با "پرانتز" با بیان این نکته اضافه می کند:«احساس می کنم متاسفانه محافل دانشگاهی ما توجه چندانی به مهارتهای لازم در زندگی دیجیتالی ندارند و خیلی عقب تر از دانشجویان و جوانان این جامعه حرکت می کنند.وی می گوید: آنهاباساده ترین مسایل،از آشنایی اولیه با کامپیوترگرفته تا مراحل دیگر مثل استفاده از کامپیوتر به عنوان ابزاری برای روزنامه نگاری در طراحی و صفحه آرایی ، تحقیق از طریق اینترنت، طراحی یک سایت، آشنایی با زبانهای برنامه ریزی و... بیگانه اند. در واقع باید بگویم در حوزه دیجیتال خلا آموزشی را به شدت حس می کنم.»[رويت:اخبار ارتباطات]

سردبير روزنامه خراسان به جمع وبلاگ نويسان پيوست؛  محمد سعيد احديان اولين سردبير روزنامه هاي ايران است كه در وب سايت شخصي اش در باره « برخي پشت پرده هاي تحريريه روزنامه خراسان » و مهمترين رخدادهاي روز مي نويسد. اينجا 

شنيدم دكتر حسين انتظامي مدير مسئول و مدير عامل موسسه فرهنگي- مطبوعاتي همشهري شده است.اگر اين خبر صحت داشته باشد - كه اميدوارم اينچنين باشد، شاهد يك اتفاق خوب مطبوعاتي در اين ماه هاي اخير بوده ايم. دكتر انتظامي مديري صبور، متفكر و خوشفكر است.او كه فردي توسعه مدار است و رسانه را خوب مي شناسد،همشهري را كه استعداد بالقوه و بالفعل آن براي توسعه بر هيچ كس پوشيده نيست، به شكوفايي بيشتر خواهد رساند.و البته جا دارد همينجا به آقاي مهندس چيني فروشان نيز كه به علت مشكلات كاري، گرفتاري و بيماري نتوانست به مديريت خود در اين مجموعه ادامه دهد، خسته نباشيد بگويم.فكر مي كنم،دوست عزيزم آقاي زائري سردبير محترم همشهري نيز كه طي اين چند ماه زحمت زيادي براي رشد روزنامه كشيده است، بيش از همه خوشحال باشد.زائري همكار دكتر در روزنامه جام جم نيز بوده است و با آقاي انتظامي از قديم سابقه دوستي و رفاقت دارد.نكته آخر: اگر اين اتفاق خوب حاصل يك نگاه مديريتي مدبرانه باشد، بايد تبريك نهايي را به چه كسي گفت؟؛ به شهردار تهران، آقاي قاليباف.[اينجا را ببينيد]       

نيما افشار نادري در وبلاگ پندار طي يادداشتي شناسنامه دار كردن وبلاگ ها از سوي وزارت ارشاد را مورد نقد قرار داده است.در بخشي از نوشته او مي خوانيم:«...وبلاگ ها ماهیتی به راستی و به کل متفاوت از وب سایت ها دارند. وبلاگ ها عرصه ی شخصی کاربران اینترنتی است چنان که اگر سایت نگاری، را در عرصه عمومی آنلاین تعریف کنیم ، وبلاگ مانند حرف زدن در کوچه و خیابان است. اتفاق مبارک، جدی گرفتن سایت هاست و نه تنها محدود کردن آن ها.و تشکیل معاونت "رسانه ای" به جای "مطبوعاتی"، خود یک اقدام منطقی است...» كامل يادداشت  

دكتر«كاظم معتمدنژاد» در گفت‌وگو با خبرنگار سرويس جامعه‌ي‌اطلاعاتي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،با اشاره به اينكه در طول يك دهه‌ي گذشته، بررسي‌ها و گفت‌وشنودهاي علمي درباره‌ي ارتباطات و فناوري اطلاعات به طور عام و جامعه‌ي اطلاعاتي به طور خاص، به صورت مستمر و همه جانبه، در سطح‌هاي بين‌المللي، منطقه‌اي و ملي تداوم يافته‌اند،اظهار داشت: در سطح بين المللي، تشكيل دو اجلاس بزرگ جهاني سران با محوريت سازمان ملل متحد درباره‌ي جامعه‌ي اطلاعاتي و ترسيم چشم انداز اين جامعه و تصويب اعلاميه‌ي اصول و برنامه‌ي‌عمل مربوط به آن و تعيين و تدارك مكانيزم‌هاي اجرايي آن، از مظاهر عمده‌ي توجه تمام كشورها، به مسايل تكنولوژي‌هاي اطلاعات و ارتباطات، به شمار مي‌روند.بيشتر

فهرستی از کتاب هایی كه امسال در حوزه علوم ارتباطات چاپ و منتشر شده اند:اينجا

موضوع بی طرفی در روزنامه نگاری همانند اخلاق حرفه ای روزنامه نگاران در طی 60 سال گذشته بتدریج بوجود آمده است. روزنامه نگاران به عنوان تولید کنندگان اطلاعات که به نوعی بخشی از اعتبارشان را درسایه ارائه گزارشهای بی طرفانه کسب کرده اند ، برای بهتر شدن وضع روز بروز بر تلاش خود افزوده اند.

بی غرضی و دیگر معیارهای مرتبط با بی طرفی و رعایت انصاف ، امروزه برای روزنامه نگاران بسیار مهم و حتی مقدس تلقی می شوند همانند پای بندیهای حرفه ای آنان به کشف حقایق و تهیه گزارشات عینی . لکن هنوز دست یابی به کمال مطلوب برای آنان غیر ممکن به نظر می رسد.

گزارش دهی،بطور مداوم تحت تأثیر و نفوذ تصمیمات ذهنی گزارشگران بوده ، به گونه ای که در انجام مصاحبه ها اثرات آن بخوبی مشهود میشود.(سوگیری در مصاحبه) عینیت گرایی یک انتخاب جذابی است.این جذابیت همانندیک ارزش برای یک حرفه ای است که استاندارد دیگری به غیر از استاندارد «اعتبار»و«آموزش» ندارد.اينجا

گروه ارتباطات اجتماعی اراك و وبلاگ اخبار ارتباطات در نظر دارند جهت افزایش بهره گیری دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته ارتباطات اجتماعی از اینترنت، مجموعه مسابقات اینترنتی در حوزه علوم ارتباطات برگزار كنند.

«آفرينندگي» يکي از روشهاي «حل مساله » در حوزه مديريت محسوب مي شود که البته در رسانه ها و مديريت آن نقشي مهم دارد.
در واقع واکنش مطلوب يک سازمان رسانه اي و ارتباطي به تحولات ، رويدادها و اخباري که لحظه به لحظه از سوي جامعه به يک سازمان رسانه اي و خبري وارد مي شود، خلاقيت و آفرينندگي است ؛ در شرايطي که رسانه در يک مسير رقابتي واقع شده باشد و جلب و جذب مخاطب به عنوان يکي از مهمترين استراتژي ها در نظر گرفته شود.
اتاق فکر يکي از ابزارهاي آفرينندگي براي حل مساله و توسعه خلاقيت در هر سازماني مي باشد. مکاني براي انديشيدن به يک مساله يا موضوع بدون حضور عواملي که مانع آزاد انديشي و يا محدوديت مي شوند.
در اتاق فکر روشهاي گوناگوني براي توسعه خلاقيت وجود دارد که معروف ترين آن «طوفان مغزي» است.در سازمان هاي رسانه اي با توجه به اهميتي که موضوع خلاقيت دارد، اتاق فکر در طراحي ساختار سازماني لحاظ مي شود.
در واقع يکي از بخشهاي اصلي در هر سازمان رسانه اي و به خصوص خبري ، «اتاق فکر» است. از اين نظر بايد توجه داشت که اتاق فکر يک بخش اصلي در چنين سازمان هايي است و نمي توان به عنوان يک بخش مکمل و يا فرعي درباره آن صحبت کرد.
مقاله پيوست ضمن برشمردن اهميت و اثر اتاق فکر در حوزه هاي خبري توجهي ويژه به نسبت ميان اعتمادآفريني براي مخاطب و اتاق فکر داشته است.[ مقاله آقاي جعفر عبدالملكي را در اينجا بخوانيد]

 يك خبر خوب دارم براي استادان، دانشجويان،روزنامه نگاران،برو بچه هاي روابط عمومي و در يك كلام علاقه مندان به علوم ارتباطات؛ خبر خوبي است. اما اگر اجازه بدهيد، ب