فهرست نويسي در اخبار و داستان‌هاي خبري که بر چندين نکته مهم بايد تاکيد شود به کار مي‌آيد.اين تکنيک بويژه در اخبار تحقيقي- آماري، داستانهاي مربوط به رويدادهاي دولت از جمله نشست‌ها و ملاقات‌ها، و حتي گزارش هاي خبري – توصيفي درباره مردم و برنامه هاي جامعه شناسي ( اگر حاوي چندين نکته کليدي هستند) به کار مي‌ايد. اگر مي‌خواهيد در پيکره داستان و يا پايان آن از فهرست استفاده کنيد مي توانيد با يک ليد حاوي چکيده ماجرا يا يک ليد نرم و در پي آن نات گراف شروع کنيد. به دنبال آن، از نقل قول يا ذکر حقايق صرف يا هر دو براي تکميل ليد استفاده کنيد و سپس نکات کليدي را تا انتهاي داستان آيتم بندي کنيد. گزارش‌هاي مربوط به تحقيقات پليسي اغلب فهرست را در بخش آغازين داستان مي‌گنجانند تا روند تحقيقات و يافته ها را طبقه‌بندي کنند.
فهرست‌هاي گنجانده شده در آغاز و ميانه‌هاي داستان را به 5 آيتم يا حتي کمتر محدود کنيد. فهرست‌هاي انتهايي مي‌توانند بلندتر باشند. در ساختار فهرست نويسي، جملات موازي شده اغلب، نه لزوما،‌موثر هستند. هرآيتم بايد در يک پاراگراف مجزا ارائه شود . فهرست نويسي همچنين در داستان‌هاي مربوط به ملاقات‌ها به کار مي‌ايد تا اعمال غير مرتبط با ليد را آيتم بندي کند. مي توانيد براي عبور از يک آيتم به آيتم ديگر، از عبارتي مانند در رويدادي ديگر يا عبارات عبوري از اين دست استفاده کنيد در مثال زير از دو سري فهرست استفاده شده است:

يک قاضي در اسپرينگ فيلد روز پنجشنه دستور داد پرونده پيچيده و جنايي دانشگاه ساوت وست ميزوري براي عموم مردم افشا شود.
تريسي باور، سردبير 22 ساله روزنامه دانشگاه ايالتي ساوت وست ميزوري گفت: آقاياني که قانون اساسي را نوشته‌اند بايد به خود ببالند.
باور، مسوولان دانشکده را به پنهان کاري در ارائه گزارش جنايت به منظور حفظ وجهه مدرسه متهم کرد. راسل کلارک،‌قاضي فدرال حکم داد:
× افشا کردن تحقيقات جنايي و گزارش سانحه، خلاف قانون اساسي است
× سوابق پرونده جنايي دانشکده، از قوانين تحقيقات باز ( قابل اطلاع رساني به مردم) منطقه ميزوري مستثني نيست و همچنين مشمول تحقيقات بسته (‌بدون قابليت اطلاع رساني ) مربوط به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود.
کارشناسان قوانين رسانه ها معتقدند اين حکم که سابقه دانشگاه را مخدوش خواهد کرد، همچنين به تشکيل پرونده ديگري عليه مسوولان دانشگاه منجر شود. در نتيجه شهود مشخص شد:
× طنابي که گفته مي شود به ورزشکار قرباني متصل بوده باز نشده و در اين خصوص اتهامي وراد نيست.
× چندين گزارش جنايي ديگر به پليس اسپرنيگ فيلد ارائه نشده است.
× مواد مخدر يافته شده جمع آوري و بدون اطلاع،‌ امحا شده اند.
×‌ پل کين کيد، سخنگوي دانشگاه گفت: هيات رئيسه اين دانشگاه روز جمعه به منظور بررسي مساله گرد هم مي‌ايند.
کلود برژيت ، يو اس اي تودي

ماتئو بائوم استاديار علوم اجتماعي مدرسه جان اف کندي دانشگاه هاروارد در سال 2003 کوشيد با انتشار اين تحقيق و نظريات مشابه ديگرش به همگان ثابت کند که گرايش مخاطبان به نرم خبر و برنامه هاي مبتني بر ژانر روزنامه نگاري نرم که در مواقعي بستري براي رشد روزنامه نگاري انتقادي است ، نه تنها مردم امريکا را از سياست خارجه دولت غافل کرده ، بلکه حتي در پاره اي از موارد در برابر آن قرار داده و توانسته است آن را با شکست مواجه کند.
در يک کلام بائوم بر اين باور است که روزنامه نگاري انتقادي و روزنامه نگاري نرم ، مخاطبان را درخصوص مسائل کلان دولت و ملت بي توجه ، بي اعتماد و بي انگيزه مي کند و اجازه نمي دهد آنها در امور رايج مملکت خود و جهان پيرامونشان مشارکتي فعال داشته باشند. در اين که بائوم حامي رسانه هاي جريان حاکم و سياست خارجه دولت امريکاست و تلاش مي کند تا مبلغ نوعي از اطلاع رساني کاناليزه شده از طريق مجاري خاص خبري به مخاطبان باشد شکي نيست. با اين همه ، هر چقدر انتقادهاي او از روزنامه نگاري انتقادي که مي تواند سياست خارجه امريکا يا هر دولت ديگري را به چالش بکشد، قابل بحث و تامل و در پاره اي موارد بدون ترديد مردود است ؛ انتقادهاي او از روزنامه نگاري نرم که سوق دهنده افکار عمومي به دور شدن از امور رايج مملکت يا جهان پيرامون آنهاست تا حد زيادي به جا و قابل تامل است. خانم خرازي را ببينيد

من که این آقا را نمی شناسم شاید شما او را بشناسید

قصد دارم يک کتاب بسيار عالي به شما معرفي کنم. کتاب "دمکراسي و خبر" آقاي "هربرت ج گنز" ترجمه بسيار خوب آقاي دکتر عليرضا دهقان که با توجه به کتاب خوب نظريه‌هاي ارتباطات ايشان به اين جمع بندي رسيده‌ام که اگر کتاب، کتاب نباشد اين عزيز به سمت ترجمه آن نمي رود. از اين بابت به سهم خودم قدردان ايشان هستم. کتاب دموکراسي و خبر را انتشارات سمت، سال 85 به چاپ رسانده و ممکن است بسياري از شما عزيزان اين کتاب را خوانده باشيد. لذا براي نخوانده‌ها مي‌گويم : کتاب اگر چه با رويکرد جامعه آمريکايي نگارش شده است با اين حال براي ارتباطاتي‌ها،‌ روزنامه‌نگاران، جامعه شناسان وسياستمداران، مطالب بسيار جالب و عميقي دارد. به دو نفر از دوستان و استادان عزيز بيشتر سفارش مطالعه آن را مي‌کنم :‌دکتر سلطاني فر دوست داشتني و دکتر نمکدوست مهربان.
سطرهايي از 285 صفحه کتاب را برايتان باز خواني مي‌کنم :
دمکراسي کشور ممکن است مستقيم يا غير مستقيم به شهروندانش تعلق داشته باشد،‌اما فرايند دمکراتيک فقط در صورتي مي‌تواند واقعا معني دار باشد که شهروندان آگاه باشند. کار روزنامه نگار اين است که آنها را آگاه کند. همان طور که آنتوني لوئيس، مقاله نويس روزنامه نيورک تايمز، در آخرين مقاله اش قبل از بازنشستگي نوشت: " به گفته جاستيس لوين برانديز مهم‌ترين شغل در دمکراسي شغل شهروندي است." وي پيش از آن هم در مقاله اي از نقش روزنامه نگاران دفاع کرد: نظريه دموکراسي اين است که شهروندان حاکمان نهايي‌اند اما در جهان امروز افراد نمي‌توانند شخصا رويدادها را مشاهده کنند و در يک بحث به تصميم برسند، چنان‌که در يونان باستان مي‌کردند آنها براي اينکه مطلع باشند ضرورتا به رسانه ها وابسته اند." يا همان‌طور که جک فولر، نويسنده و مدير خبري، مي‌نويسد : " هدف اصلي روزنامه نگاري اين است که واقعيت را بگويد تا مردم اطلاعات مورد نياز براي حاکم بودن را داشته باشندروياي مذکور يک آرمان است . بيشتر مردم، از جمله روزنامه‌نگاران حتي هنگامي که مشغول گزارش دادن عملکرد و ايرادهاي دمکراسي واقعي آمريکا هستند مايل اند آن را باور داشته باشند. دمکراسي آرماني فاقد يک جامعه، يک اقتصاد، طبقه، قدرت و ديگر ساختارهاست و در آن ذکري از شرکت‌ها، ادارات و ديگر سازمان‌ها نيست. در واقع در دمکراسي آرماني که پشت روياي مذکور قرار گرفته، نمايندگان منتخب حضور ندارند،‌گرچه خود دموکراسي هم به نظر نمي رسد دموکراسي مستقيم باشد.تعجبي ندارد که دموکراسي آرماني شهروندان آرماني دارد: يک دموکراسي بامردمي بي همتا و غالبا مصمم که شهروندان واقعي را با منافع،‌باورها و ارزش‌هاي معارض از نظر دور مي‌دارد. از اين جهت و ديگر جهت‌ها، روياي کذايي، بسيار ساده انگارانه است.
....روزنامه نگاري به عنوان يک حرفه ، خود را پشتيبان و تقويت کننده‌ نقش‌هاي شهروندان در دموکراسي مي‌داند.بدون ترديد بسياري از روزنامه‌نگاران منفرد همين احساس را دارند؛ يعني بازنمايي آرمان‌هاي حرفه‌شان و علاوه بران، آگاهي بخشيدن به شهروندان به گونه اي که بتوانند نقش‌هاي دموکراتيک خود را ايفا کنند،‌کار روزنامه‌نگاران در عين حال منبع درآمد آنهاست. ضمنا اين کتاب از زوايه اي به نرم خبرها هم پرداخته است.

یکی نیست بگوید مگر وبلاگ هم تعطیل بردار است. حقیقتا گرفتاری و کمی هم بی دل و دماغی اجازه کار نمی داد..اما از امروز - اگر چه گرفتاری ها همان است و بی دل و دماغی هم همان - با این وجود عزم را جزم کرده ام که یا علی بگویم و دوباره شروع کنم. شما هم دعا کنید توفیق رفیق شود. ضمنا الان که این متن را می نویسم نمی دانم قراراست از کجا شروع کنم اما می شود ازمحمود اقای سلطان ابادی شروع کرد که وبلاگش را برق انداخته است. حالا تا فردا خدا بزرگ است.

فهرست نويسي در اخبار و داستان‌هاي خبري که بر چندين نکته مهم بايد تاکيد شود به کار مي‌آيد.اين تکنيک بويژه در اخبار تحقيقي- آماري، داستانهاي مربوط به رويدادهاي دولت از جمله نشست‌ها و ملاقات‌ها، و حتي گزارش هاي خبري – توصيفي درباره مردم و برنامه هاي جامعه شناسي ( اگر حاوي چندين نکته کليدي هستند) به کار مي‌ايد. اگر مي‌خواهيد در پيکره داستان و يا پايان آن از فهرست استفاده کنيد مي توانيد با يک ليد حاوي چکيده ماجرا يا يک ليد نرم و در پي آن نات گراف شروع کنيد. به دنبال آن، از نقل قول يا ذکر حقايق صرف يا هر دو براي تکميل ليد استفاده کنيد و سپس نکات کليدي را تا انتهاي داستان آيتم بندي کنيد. گزارش‌هاي مربوط به تحقيقات پليسي اغلب فهرست را در بخش آغازين داستان مي‌گنجانند تا روند تحقيقات و يافته ها را طبقه‌بندي کنند.
فهرست‌هاي گنجانده شده در آغاز و ميانه‌هاي داستان را به 5 آيتم يا حتي کمتر محدود کنيد. فهرست‌هاي انتهايي مي‌توانند بلندتر باشند. در ساختار فهرست نويسي، جملات موازي شده اغلب، نه لزوما،‌موثر هستند. هرآيتم بايد در يک پاراگراف مجزا ارائه شود . فهرست نويسي همچنين در داستان‌هاي مربوط به ملاقات‌ها به کار مي‌ايد تا اعمال غير مرتبط با ليد را آيتم بندي کند. مي توانيد براي عبور از يک آيتم به آيتم ديگر، از عبارتي مانند در رويدادي ديگر يا عبارات عبوري از اين دست استفاده کنيد در مثال زير از دو سري فهرست استفاده شده است:

يک قاضي در اسپرينگ فيلد روز پنجشنه دستور داد پرونده پيچيده و جنايي دانشگاه ساوت وست ميزوري براي عموم مردم افشا شود.
تريسي باور، سردبير 22 ساله روزنامه دانشگاه ايالتي ساوت وست ميزوري گفت: آقاياني که قانون اساسي را نوشته‌اند بايد به خود ببالند.
باور، مسوولان دانشکده را به پنهان کاري در ارائه گزارش جنايت به منظور حفظ وجهه مدرسه متهم کرد. راسل کلارک،‌قاضي فدرال حکم داد:
× افشا کردن تحقيقات جنايي و گزارش سانحه، خلاف قانون اساسي است
× سوابق پرونده جنايي دانشکده، از قوانين تحقيقات باز ( قابل اطلاع رساني به مردم) منطقه ميزوري مستثني نيست و همچنين مشمول تحقيقات بسته (‌بدون قابليت اطلاع رساني ) مربوط به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود.
کارشناسان قوانين رسانه ها معتقدند اين حکم که سابقه دانشگاه را مخدوش خواهد کرد، همچنين به تشکيل پرونده ديگري عليه مسوولان دانشگاه منجر شود. در نتيجه شهود مشخص شد:
× طنابي که گفته مي شود به ورزشکار قرباني متصل بوده باز نشده و در اين خصوص اتهامي وراد نيست.
× چندين گزارش جنايي ديگر به پليس اسپرنيگ فيلد ارائه نشده است.
× مواد مخدر يافته شده جمع آوري و بدون اطلاع،‌ امحا شده اند.
×‌ پل کين کيد، سخنگوي دانشگاه گفت: هيات رئيسه اين دانشگاه روز جمعه به منظور بررسي مساله گرد هم مي‌ايند.
کلود برژيت ، يو اس اي تودي

ماتئو بائوم استاديار علوم اجتماعي مدرسه جان اف کندي دانشگاه هاروارد در سال 2003 کوشيد با انتشار اين تحقيق و نظريات مشابه ديگرش به همگان ثابت کند که گرايش مخاطبان به نرم خبر و برنامه هاي مبتني بر ژانر روزنامه نگاري نرم که در مواقعي بستري براي رشد روزنامه نگاري انتقادي است ، نه تنها مردم امريکا را از سياست خارجه دولت غافل کرده ، بلکه حتي در پاره اي از موارد در برابر آن قرار داده و توانسته است آن را با شکست مواجه کند.
در يک کلام بائوم بر اين باور است که روزنامه نگاري انتقادي و روزنامه نگاري نرم ، مخاطبان را درخصوص مسائل کلان دولت و ملت بي توجه ، بي اعتماد و بي انگيزه مي کند و اجازه نمي دهد آنها در امور رايج مملکت خود و جهان پيرامونشان مشارکتي فعال داشته باشند. در اين که بائوم حامي رسانه هاي جريان حاکم و سياست خارجه دولت امريکاست و تلاش مي کند تا مبلغ نوعي از اطلاع رساني کاناليزه شده از طريق مجاري خاص خبري به مخاطبان باشد شکي نيست. با اين همه ، هر چقدر انتقادهاي او از روزنامه نگاري انتقادي که مي تواند سياست خارجه امريکا يا هر دولت ديگري را به چالش بکشد، قابل بحث و تامل و در پاره اي موارد بدون ترديد مردود است ؛ انتقادهاي او از روزنامه نگاري نرم که سوق دهنده افکار عمومي به دور شدن از امور رايج مملکت يا جهان پيرامون آنهاست تا حد زيادي به جا و قابل تامل است. خانم خرازي را ببينيد

من که این آقا را نمی شناسم شاید شما او را بشناسید

قصد دارم يک کتاب بسيار عالي به شما معرفي کنم. کتاب "دمکراسي و خبر" آقاي "هربرت ج گنز" ترجمه بسيار خوب آقاي دکتر عليرضا دهقان که با توجه به کتاب خوب نظريه‌هاي ارتباطات ايشان به اين جمع بندي رسيده‌ام که اگر کتاب، کتاب نباشد اين عزيز به سمت ترجمه آن نمي رود. از اين بابت به سهم خودم قدردان ايشان هستم. کتاب دموکراسي و خبر را انتشارات سمت، سال 85 به چاپ رسانده و ممکن است بسياري از شما عزيزان اين کتاب را خوانده باشيد. لذا براي نخوانده‌ها مي‌گويم : کتاب اگر چه با رويکرد جامعه آمريکايي نگارش شده است با اين حال براي ارتباطاتي‌ها،‌ روزنامه‌نگاران، جامعه شناسان وسياستمداران، مطالب بسيار جالب و عميقي دارد. به دو نفر از دوستان و استادان عزيز بيشتر سفارش مطالعه آن را مي‌کنم :‌دکتر سلطاني فر دوست داشتني و دکتر نمکدوست مهربان.
سطرهايي از 285 صفحه کتاب را برايتان باز خواني مي‌کنم :
دمکراسي کشور ممکن است مستقيم يا غير مستقيم به شهروندانش تعلق داشته باشد،‌اما فرايند دمکراتيک فقط در صورتي مي‌تواند واقعا معني دار باشد که شهروندان آگاه باشند. کار روزنامه نگار اين است که آنها را آگاه کند. همان طور که آنتوني لوئيس، مقاله نويس روزنامه نيورک تايمز، در آخرين مقاله اش قبل از بازنشستگي نوشت: " به گفته جاستيس لوين برانديز مهم‌ترين شغل در دمکراسي شغل شهروندي است." وي پيش از آن هم در مقاله اي از نقش روزنامه نگاران دفاع کرد: نظريه دموکراسي اين است که شهروندان حاکمان نهايي‌اند اما در جهان امروز افراد نمي‌توانند شخصا رويدادها را مشاهده کنند و در يک بحث به تصميم برسند، چنان‌که در يونان باستان مي‌کردند آنها براي اينکه مطلع باشند ضرورتا به رسانه ها وابسته اند." يا همان‌طور که جک فولر، نويسنده و مدير خبري، مي‌نويسد : " هدف اصلي روزنامه نگاري اين است که واقعيت را بگويد تا مردم اطلاعات مورد نياز براي حاکم بودن را داشته باشندروياي مذکور يک آرمان است . بيشتر مردم، از جمله روزنامه‌نگاران حتي هنگامي که مشغول گزارش دادن عملکرد و ايرادهاي دمکراسي واقعي آمريکا هستند مايل اند آن را باور داشته باشند. دمکراسي آرماني فاقد يک جامعه، يک اقتصاد، طبقه، قدرت و ديگر ساختارهاست و در آن ذکري از شرکت‌ها، ادارات و ديگر سازمان‌ها نيست. در واقع در دمکراسي آرماني که پشت روياي مذکور قرار گرفته، نمايندگان منتخب حضور ندارند،‌گرچه خود دموکراسي هم به نظر نمي رسد دموکراسي مستقيم باشد.تعجبي ندارد که دموکراسي آرماني شهروندان آرماني دارد: يک دموکراسي بامردمي بي همتا و غالبا مصمم که شهروندان واقعي را با منافع،‌باورها و ارزش‌هاي معارض از نظر دور مي‌دارد. از اين جهت و ديگر جهت‌ها، روياي کذايي، بسيار ساده انگارانه است.
....روزنامه نگاري به عنوان يک حرفه ، خود را پشتيبان و تقويت کننده‌ نقش‌هاي شهروندان در دموکراسي مي‌داند.بدون ترديد بسياري از روزنامه‌نگاران منفرد همين احساس را دارند؛ يعني بازنمايي آرمان‌هاي حرفه‌شان و علاوه بران، آگاهي بخشيدن به شهروندان به گونه اي که بتوانند نقش‌هاي دموکراتيک خود را ايفا کنند،‌کار روزنامه‌نگاران در عين حال منبع درآمد آنهاست. ضمنا اين کتاب از زوايه اي به نرم خبرها هم پرداخته است.

یکی نیست بگوید مگر وبلاگ هم تعطیل بردار است. حقیقتا گرفتاری و کمی هم بی دل و دماغی اجازه کار نمی داد..اما از امروز - اگر چه گرفتاری ها همان است و بی دل و دماغی هم همان - با این وجود عزم را جزم کرده ام که یا علی بگویم و دوباره شروع کنم. شما هم دعا کنید توفیق رفیق شود. ضمنا الان که این متن را می نویسم نمی دانم قراراست از کجا شروع کنم اما می شود ازمحمود اقای سلطان ابادی شروع کرد که وبلاگش را برق انداخته است. حالا تا فردا خدا بزرگ است.

فهرست نويسي در اخبار و داستان‌هاي خبري که بر چندين نکته مهم بايد تاکيد شود به کار مي‌آيد.اين تکنيک بويژه در اخبار تحقيقي- آماري، داستانهاي مربوط به رويدادهاي دولت از جمله نشست‌ها و ملاقات‌ها، و حتي گزارش هاي خبري – توصيفي درباره مردم و برنامه هاي جامعه شناسي ( اگر حاوي چندين نکته کليدي هستند) به کار مي‌ايد. اگر مي‌خواهيد در پيکره داستان و يا پايان آن از فهرست استفاده کنيد مي توانيد با يک ليد حاوي چکيده ماجرا يا يک ليد نرم و در پي آن نات گراف شروع کنيد. به دنبال آن، از نقل قول يا ذکر حقايق صرف يا هر دو براي تکميل ليد استفاده کنيد و سپس نکات کليدي را تا انتهاي داستان آيتم بندي کنيد. گزارش‌هاي مربوط به تحقيقات پليسي اغلب فهرست را در بخش آغازين داستان مي‌گنجانند تا روند تحقيقات و يافته ها را طبقه‌بندي کنند.
فهرست‌هاي گنجانده شده در آغاز و ميانه‌هاي داستان را به 5 آيتم يا حتي کمتر محدود کنيد. فهرست‌هاي انتهايي مي‌توانند بلندتر باشند. در ساختار فهرست نويسي، جملات موازي شده اغلب، نه لزوما،‌موثر هستند. هرآيتم بايد در يک پاراگراف مجزا ارائه شود . فهرست نويسي همچنين در داستان‌هاي مربوط به ملاقات‌ها به کار مي‌ايد تا اعمال غير مرتبط با ليد را آيتم بندي کند. مي توانيد براي عبور از يک آيتم به آيتم ديگر، از عبارتي مانند در رويدادي ديگر يا عبارات عبوري از اين دست استفاده کنيد در مثال زير از دو سري فهرست استفاده شده است:

يک قاضي در اسپرينگ فيلد روز پنجشنه دستور داد پرونده پيچيده و جنايي دانشگاه ساوت وست ميزوري براي عموم مردم افشا شود.
تريسي باور، سردبير 22 ساله روزنامه دانشگاه ايالتي ساوت وست ميزوري گفت: آقاياني که قانون اساسي را نوشته‌اند بايد به خود ببالند.
باور، مسوولان دانشکده را به پنهان کاري در ارائه گزارش جنايت به منظور حفظ وجهه مدرسه متهم کرد. راسل کلارک،‌قاضي فدرال حکم داد:
× افشا کردن تحقيقات جنايي و گزارش سانحه، خلاف قانون اساسي است
× سوابق پرونده جنايي دانشکده، از قوانين تحقيقات باز ( قابل اطلاع رساني به مردم) منطقه ميزوري مستثني نيست و همچنين مشمول تحقيقات بسته (‌بدون قابليت اطلاع رساني ) مربوط به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود.
کارشناسان قوانين رسانه ها معتقدند اين حکم که سابقه دانشگاه را مخدوش خواهد کرد، همچنين به تشکيل پرونده ديگري عليه مسوولان دانشگاه منجر شود. در نتيجه شهود مشخص شد:
× طنابي که گفته مي شود به ورزشکار قرباني متصل بوده باز نشده و در اين خصوص اتهامي وراد نيست.
× چندين گزارش جنايي ديگر به پليس اسپرنيگ فيلد ارائه نشده است.
× مواد مخدر يافته شده جمع آوري و بدون اطلاع،‌ امحا شده اند.
×‌ پل کين کيد، سخنگوي دانشگاه گفت: هيات رئيسه اين دانشگاه روز جمعه به منظور بررسي مساله گرد هم مي‌ايند.
کلود برژيت ، يو اس اي تودي

ماتئو بائوم استاديار علوم اجتماعي مدرسه جان اف کندي دانشگاه هاروارد در سال 2003 کوشيد با انتشار اين تحقيق و نظريات مشابه ديگرش به همگان ثابت کند که گرايش مخاطبان به نرم خبر و برنامه هاي مبتني بر ژانر روزنامه نگاري نرم که در مواقعي بستري براي رشد روزنامه نگاري انتقادي است ، نه تنها مردم امريکا را از سياست خارجه دولت غافل کرده ، بلکه حتي در پاره اي از موارد در برابر آن قرار داده و توانسته است آن را با شکست مواجه کند.
در يک کلام بائوم بر اين باور است که روزنامه نگاري انتقادي و روزنامه نگاري نرم ، مخاطبان را درخصوص مسائل کلان دولت و ملت بي توجه ، بي اعتماد و بي انگيزه مي کند و اجازه نمي دهد آنها در امور رايج مملکت خود و جهان پيرامونشان مشارکتي فعال داشته باشند. در اين که بائوم حامي رسانه هاي جريان حاکم و سياست خارجه دولت امريکاست و تلاش مي کند تا مبلغ نوعي از اطلاع رساني کاناليزه شده از طريق مجاري خاص خبري به مخاطبان باشد شکي نيست. با اين همه ، هر چقدر انتقادهاي او از روزنامه نگاري انتقادي که مي تواند سياست خارجه امريکا يا هر دولت ديگري را به چالش بکشد، قابل بحث و تامل و در پاره اي موارد بدون ترديد مردود است ؛ انتقادهاي او از روزنامه نگاري نرم که سوق دهنده افکار عمومي به دور شدن از امور رايج مملکت يا جهان پيرامون آنهاست تا حد زيادي به جا و قابل تامل است. خانم خرازي را ببينيد

من که این آقا را نمی شناسم شاید شما او را بشناسید

قصد دارم يک کتاب بسيار عالي به شما معرفي کنم. کتاب "دمکراسي و خبر" آقاي "هربرت ج گنز" ترجمه بسيار خوب آقاي دکتر عليرضا دهقان که با توجه به کتاب خوب نظريه‌هاي ارتباطات ايشان به اين جمع بندي رسيده‌ام که اگر کتاب، کتاب نباشد اين عزيز به سمت ترجمه آن نمي رود. از اين بابت به سهم خودم قدردان ايشان هستم. کتاب دموکراسي و خبر را انتشارات سمت، سال 85 به چاپ رسانده و ممکن است بسياري از شما عزيزان اين کتاب را خوانده باشيد. لذا براي نخوانده‌ها مي‌گويم : کتاب اگر چه با رويکرد جامعه آمريکايي نگارش شده است با اين حال براي ارتباطاتي‌ها،‌ روزنامه‌نگاران، جامعه شناسان وسياستمداران، مطالب بسيار جالب و عميقي دارد. به دو نفر از دوستان و استادان عزيز بيشتر سفارش مطالعه آن را مي‌کنم :‌دکتر سلطاني فر دوست داشتني و دکتر نمکدوست مهربان.
سطرهايي از 285 صفحه کتاب را برايتان باز خواني مي‌کنم :
دمکراسي کشور ممکن است مستقيم يا غير مستقيم به شهروندانش تعلق داشته باشد،‌اما فرايند دمکراتيک فقط در صورتي مي‌تواند واقعا معني دار باشد که شهروندان آگاه باشند. کار روزنامه نگار اين است که آنها را آگاه کند. همان طور که آنتوني لوئيس، مقاله نويس روزنامه نيورک تايمز، در آخرين مقاله اش قبل از بازنشستگي نوشت: " به گفته جاستيس لوين برانديز مهم‌ترين شغل در دمکراسي شغل شهروندي است." وي پيش از آن هم در مقاله اي از نقش روزنامه نگاران دفاع کرد: نظريه دموکراسي اين است که شهروندان حاکمان نهايي‌اند اما در جهان امروز افراد نمي‌توانند شخصا رويدادها را مشاهده کنند و در يک بحث به تصميم برسند، چنان‌که در يونان باستان مي‌کردند آنها براي اينکه مطلع باشند ضرورتا به رسانه ها وابسته اند." يا همان‌طور که جک فولر، نويسنده و مدير خبري، مي‌نويسد : " هدف اصلي روزنامه نگاري اين است که واقعيت را بگويد تا مردم اطلاعات مورد نياز براي حاکم بودن را داشته باشندروياي مذکور يک آرمان است . بيشتر مردم، از جمله روزنامه‌نگاران حتي هنگامي که مشغول گزارش دادن عملکرد و ايرادهاي دمکراسي واقعي آمريکا هستند مايل اند آن را باور داشته باشند. دمکراسي آرماني فاقد يک جامعه، يک اقتصاد، طبقه، قدرت و ديگر ساختارهاست و در آن ذکري از شرکت‌ها، ادارات و ديگر سازمان‌ها نيست. در واقع در دمکراسي آرماني که پشت روياي مذکور قرار گرفته، نمايندگان منتخب حضور ندارند،‌گرچه خود دموکراسي هم به نظر نمي رسد دموکراسي مستقيم باشد.تعجبي ندارد که دموکراسي آرماني شهروندان آرماني دارد: يک دموکراسي بامردمي بي همتا و غالبا مصمم که شهروندان واقعي را با منافع،‌باورها و ارزش‌هاي معارض از نظر دور مي‌دارد. از اين جهت و ديگر جهت‌ها، روياي کذايي، بسيار ساده انگارانه است.
....روزنامه نگاري به عنوان يک حرفه ، خود را پشتيبان و تقويت کننده‌ نقش‌هاي شهروندان در دموکراسي مي‌داند.بدون ترديد بسياري از روزنامه‌نگاران منفرد همين احساس را دارند؛ يعني بازنمايي آرمان‌هاي حرفه‌شان و علاوه بران، آگاهي بخشيدن به شهروندان به گونه اي که بتوانند نقش‌هاي دموکراتيک خود را ايفا کنند،‌کار روزنامه‌نگاران در عين حال منبع درآمد آنهاست. ضمنا اين کتاب از زوايه اي به نرم خبرها هم پرداخته است.

یکی نیست بگوید مگر وبلاگ هم تعطیل بردار است. حقیقتا گرفتاری و کمی هم بی دل و دماغی اجازه کار نمی داد..اما از امروز - اگر چه گرفتاری ها همان است و بی دل و دماغی هم همان - با این وجود عزم را جزم کرده ام که یا علی بگویم و دوباره شروع کنم. شما هم دعا کنید توفیق رفیق شود. ضمنا الان که این متن را می نویسم نمی دانم قراراست از کجا شروع کنم اما می شود ازمحمود اقای سلطان ابادی شروع کرد که وبلاگش را برق انداخته است. حالا تا فردا خدا بزرگ است.

فهرست نويسي در اخبار و داستان‌هاي خبري که بر چندين نکته مهم بايد تاکيد شود به کار مي‌آيد.اين تکنيک بويژه در اخبار تحقيقي- آماري، داستانهاي مربوط به رويدادهاي دولت از جمله نشست‌ها و ملاقات‌ها، و حتي گزارش هاي خبري – توصيفي درباره مردم و برنامه هاي جامعه شناسي ( اگر حاوي چندين نکته کليدي هستند) به کار مي‌ايد. اگر مي‌خواهيد در پيکره داستان و يا پايان آن از فهرست استفاده کنيد مي توانيد با يک ليد حاوي چکيده ماجرا يا يک ليد نرم و در پي آن نات گراف شروع کنيد. به دنبال آن، از نقل قول يا ذکر حقايق صرف يا هر دو براي تکميل ليد استفاده کنيد و سپس نکات کليدي را تا انتهاي داستان آيتم بندي کنيد. گزارش‌هاي مربوط به تحقيقات پليسي اغلب فهرست را در بخش آغازين داستان مي‌گنجانند تا روند تحقيقات و يافته ها را طبقه‌بندي کنند.
فهرست‌هاي گنجانده شده در آغاز و ميانه‌هاي داستان را به 5 آيتم يا حتي کمتر محدود کنيد. فهرست‌هاي انتهايي مي‌توانند بلندتر باشند. در ساختار فهرست نويسي، جملات موازي شده اغلب، نه لزوما،‌موثر هستند. هرآيتم بايد در يک پاراگراف مجزا ارائه شود . فهرست نويسي همچنين در داستان‌هاي مربوط به ملاقات‌ها به کار مي‌ايد تا اعمال غير مرتبط با ليد را آيتم بندي کند. مي توانيد براي عبور از يک آيتم به آيتم ديگر، از عبارتي مانند در رويدادي ديگر يا عبارات عبوري از اين دست استفاده کنيد در مثال زير از دو سري فهرست استفاده شده است:

يک قاضي در اسپرينگ فيلد روز پنجشنه دستور داد پرونده پيچيده و جنايي دانشگاه ساوت وست ميزوري براي عموم مردم افشا شود.
تريسي باور، سردبير 22 ساله روزنامه دانشگاه ايالتي ساوت وست ميزوري گفت: آقاياني که قانون اساسي را نوشته‌اند بايد به خود ببالند.
باور، مسوولان دانشکده را به پنهان کاري در ارائه گزارش جنايت به منظور حفظ وجهه مدرسه متهم کرد. راسل کلارک،‌قاضي فدرال حکم داد:
× افشا کردن تحقيقات جنايي و گزارش سانحه، خلاف قانون اساسي است
× سوابق پرونده جنايي دانشکده، از قوانين تحقيقات باز ( قابل اطلاع رساني به مردم) منطقه ميزوري مستثني نيست و همچنين مشمول تحقيقات بسته (‌بدون قابليت اطلاع رساني ) مربوط به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود.
کارشناسان قوانين رسانه ها معتقدند اين حکم که سابقه دانشگاه را مخدوش خواهد کرد، همچنين به تشکيل پرونده ديگري عليه مسوولان دانشگاه منجر شود. در نتيجه شهود مشخص شد:
× طنابي که گفته مي شود به ورزشکار قرباني متصل بوده باز نشده و در اين خصوص اتهامي وراد نيست.
× چندين گزارش جنايي ديگر به پليس اسپرنيگ فيلد ارائه نشده است.
× مواد مخدر يافته شده جمع آوري و بدون اطلاع،‌ امحا شده اند.
×‌ پل کين کيد، سخنگوي دانشگاه گفت: هيات رئيسه اين دانشگاه روز جمعه به منظور بررسي مساله گرد هم مي‌ايند.
کلود برژيت ، يو اس اي تودي

ماتئو بائوم استاديار علوم اجتماعي مدرسه جان اف کندي دانشگاه هاروارد در سال 2003 کوشيد با انتشار اين تحقيق و نظريات مشابه ديگرش به همگان ثابت کند که گرايش مخاطبان به نرم خبر و برنامه هاي مبتني بر ژانر روزنامه نگاري نرم که در مواقعي بستري براي رشد روزنامه نگاري انتقادي است ، نه تنها مردم امريکا را از سياست خارجه دولت غافل کرده ، بلکه حتي در پاره اي از موارد در برابر آن قرار داده و توانسته است آن را با شکست مواجه کند.
در يک کلام بائوم بر اين باور است که روزنامه نگاري انتقادي و روزنامه نگاري نرم ، مخاطبان را درخصوص مسائل کلان دولت و ملت بي توجه ، بي اعتماد و بي انگيزه مي کند و اجازه نمي دهد آنها در امور رايج مملکت خود و جهان پيرامونشان مشارکتي فعال داشته باشند. در اين که بائوم حامي رسانه هاي جريان حاکم و سياست خارجه دولت امريکاست و تلاش مي کند تا مبلغ نوعي از اطلاع رساني کاناليزه شده از طريق مجاري خاص خبري به مخاطبان باشد شکي نيست. با اين همه ، هر چقدر انتقادهاي او از روزنامه نگاري انتقادي که مي تواند سياست خارجه امريکا يا هر دولت ديگري را به چالش بکشد، قابل بحث و تامل و در پاره اي موارد بدون ترديد مردود است ؛ انتقادهاي او از روزنامه نگاري نرم که سوق دهنده افکار عمومي به دور شدن از امور رايج مملکت يا جهان پيرامون آنهاست تا حد زيادي به جا و قابل تامل است. خانم خرازي را ببينيد

من که این آقا را نمی شناسم شاید شما او را بشناسید

قصد دارم يک کتاب بسيار عالي به شما معرفي کنم. کتاب "دمکراسي و خبر" آقاي "هربرت ج گنز" ترجمه بسيار خوب آقاي دکتر عليرضا دهقان که با توجه به کتاب خوب نظريه‌هاي ارتباطات ايشان به اين جمع بندي رسيده‌ام که اگر کتاب، کتاب نباشد اين عزيز به سمت ترجمه آن نمي رود. از اين بابت به سهم خودم قدردان ايشان هستم. کتاب دموکراسي و خبر را انتشارات سمت، سال 85 به چاپ رسانده و ممکن است بسياري از شما عزيزان اين کتاب را خوانده باشيد. لذا براي نخوانده‌ها مي‌گويم : کتاب اگر چه با رويکرد جامعه آمريکايي نگارش شده است با اين حال براي ارتباطاتي‌ها،‌ روزنامه‌نگاران، جامعه شناسان وسياستمداران، مطالب بسيار جالب و عميقي دارد. به دو نفر از دوستان و استادان عزيز بيشتر سفارش مطالعه آن را مي‌کنم :‌دکتر سلطاني فر دوست داشتني و دکتر نمکدوست مهربان.
سطرهايي از 285 صفحه کتاب را برايتان باز خواني مي‌کنم :
دمکراسي کشور ممکن است مستقيم يا غير مستقيم به شهروندانش تعلق داشته باشد،‌اما فرايند دمکراتيک فقط در صورتي مي‌تواند واقعا معني دار باشد که شهروندان آگاه باشند. کار روزنامه نگار اين است که آنها را آگاه کند. همان طور که آنتوني لوئيس، مقاله نويس روزنامه نيورک تايمز، در آخرين مقاله اش قبل از بازنشستگي نوشت: " به گفته جاستيس لوين برانديز مهم‌ترين شغل در دمکراسي شغل شهروندي است." وي پيش از آن هم در مقاله اي از نقش روزنامه نگاران دفاع کرد: نظريه دموکراسي اين است که شهروندان حاکمان نهايي‌اند اما در جهان امروز افراد نمي‌توانند شخصا رويدادها را مشاهده کنند و در يک بحث به تصميم برسند، چنان‌که در يونان باستان مي‌کردند آنها براي اينکه مطلع باشند ضرورتا به رسانه ها وابسته اند." يا همان‌طور که جک فولر، نويسنده و مدير خبري، مي‌نويسد : " هدف اصلي روزنامه نگاري اين است که واقعيت را بگويد تا مردم اطلاعات مورد نياز براي حاکم بودن را داشته باشندروياي مذکور يک آرمان است . بيشتر مردم، از جمله روزنامه‌نگاران حتي هنگامي که مشغول گزارش دادن عملکرد و ايرادهاي دمکراسي واقعي آمريکا هستند مايل اند آن را باور داشته باشند. دمکراسي آرماني فاقد يک جامعه، يک اقتصاد، طبقه، قدرت و ديگر ساختارهاست و در آن ذکري از شرکت‌ها، ادارات و ديگر سازمان‌ها نيست. در واقع در دمکراسي آرماني که پشت روياي مذکور قرار گرفته، نمايندگان منتخب حضور ندارند،‌گرچه خود دموکراسي هم به نظر نمي رسد دموکراسي مستقيم باشد.تعجبي ندارد که دموکراسي آرماني شهروندان آرماني دارد: يک دموکراسي بامردمي بي همتا و غالبا مصمم که شهروندان واقعي را با منافع،‌باورها و ارزش‌هاي معارض از نظر دور مي‌دارد. از اين جهت و ديگر جهت‌ها، روياي کذايي، بسيار ساده انگارانه است.
....روزنامه نگاري به عنوان يک حرفه ، خود را پشتيبان و تقويت کننده‌ نقش‌هاي شهروندان در دموکراسي مي‌داند.بدون ترديد بسياري از روزنامه‌نگاران منفرد همين احساس را دارند؛ يعني بازنمايي آرمان‌هاي حرفه‌شان و علاوه بران، آگاهي بخشيدن به شهروندان به گونه اي که بتوانند نقش‌هاي دموکراتيک خود را ايفا کنند،‌کار روزنامه‌نگاران در عين حال منبع درآمد آنهاست. ضمنا اين کتاب از زوايه اي به نرم خبرها هم پرداخته است.

یکی نیست بگوید مگر وبلاگ هم تعطیل بردار است. حقیقتا گرفتاری و کمی هم بی دل و دماغی اجازه کار نمی داد..اما از امروز - اگر چه گرفتاری ها همان است و بی دل و دماغی هم همان - با این وجود عزم را جزم کرده ام که یا علی بگویم و دوباره شروع کنم. شما هم دعا کنید توفیق رفیق شود. ضمنا الان که این متن را می نویسم نمی دانم قراراست از کجا شروع کنم اما می شود ازمحمود اقای سلطان ابادی شروع کرد که وبلاگش را برق انداخته است. حالا تا فردا خدا بزرگ است.

فهرست نويسي در اخبار و داستان‌هاي خبري که بر چندين نکته مهم بايد تاکيد شود به کار مي‌آيد.اين تکنيک بويژه در اخبار تحقيقي- آماري، داستانهاي مربوط به رويدادهاي دولت از جمله نشست‌ها و ملاقات‌ها، و حتي گزارش هاي خبري – توصيفي درباره مردم و برنامه هاي جامعه شناسي ( اگر حاوي چندين نکته کليدي هستند) به کار مي‌ايد. اگر مي‌خواهيد در پيکره داستان و يا پايان آن از فهرست استفاده کنيد مي توانيد با يک ليد حاوي چکيده ماجرا يا يک ليد نرم و در پي آن نات گراف شروع کنيد. به دنبال آن، از نقل قول يا ذکر حقايق صرف يا هر دو براي تکميل ليد استفاده کنيد و سپس نکات کليدي را تا انتهاي داستان آيتم بندي کنيد. گزارش‌هاي مربوط به تحقيقات پليسي اغلب فهرست را در بخش آغازين داستان مي‌گنجانند تا روند تحقيقات و يافته ها را طبقه‌بندي کنند.
فهرست‌هاي گنجانده شده در آغاز و ميانه‌هاي داستان را به 5 آيتم يا حتي کمتر محدود کنيد. فهرست‌هاي انتهايي مي‌توانند بلندتر باشند. در ساختار فهرست نويسي، جملات موازي شده اغلب، نه لزوما،‌موثر هستند. هرآيتم بايد در يک پاراگراف مجزا ارائه شود . فهرست نويسي همچنين در داستان‌هاي مربوط به ملاقات‌ها به کار مي‌ايد تا اعمال غير مرتبط با ليد را آيتم بندي کند. مي توانيد براي عبور از يک آيتم به آيتم ديگر، از عبارتي مانند در رويدادي ديگر يا عبارات عبوري از اين دست استفاده کنيد در مثال زير از دو سري فهرست استفاده شده است:

يک قاضي در اسپرينگ فيلد روز پنجشنه دستور داد پرونده پيچيده و جنايي دانشگاه ساوت وست ميزوري براي عموم مردم افشا شود.
تريسي باور، سردبير 22 ساله روزنامه دانشگاه ايالتي ساوت وست ميزوري گفت: آقاياني که قانون اساسي را نوشته‌اند بايد به خود ببالند.
باور، مسوولان دانشکده را به پنهان کاري در ارائه گزارش جنايت به منظور حفظ وجهه مدرسه متهم کرد. راسل کلارک،‌قاضي فدرال حکم داد:
× افشا کردن تحقيقات جنايي و گزارش سانحه، خلاف قانون اساسي است
× سوابق پرونده جنايي دانشکده، از قوانين تحقيقات باز ( قابل اطلاع رساني به مردم) منطقه ميزوري مستثني نيست و همچنين مشمول تحقيقات بسته (‌بدون قابليت اطلاع رساني ) مربوط به نظام آموزش و پرورش نخواهد بود.
کارشناسان قوانين رسانه ها معتقدند اين حکم که سابقه دانشگاه را مخدوش خواهد کرد، همچنين به تشکيل پرونده ديگري عليه مسوولان دانشگاه منجر شود. در نتيجه شهود مشخص شد:
× طنابي که گفته مي شود به ورزشکار قرباني متصل بوده باز نشده و در اين خصوص اتهامي وراد نيست.
× چندين گزارش جنايي ديگر به پليس اسپرنيگ فيلد ارائه نشده است.
× مواد مخدر يافته شده جمع آوري و بدون اطلاع،‌ امحا شده اند.
×‌ پل کين کيد، سخنگوي دانشگاه گفت: هيات رئيسه اين دانشگاه روز جمعه به منظور بررسي مساله گرد هم مي‌ايند.
کلود برژيت ، يو اس اي تودي

ماتئو بائوم استاديار علوم اجتماعي مدرسه جان اف کندي دانشگاه هاروارد در سال 2003 کوشيد با انتشار اين تحقيق و نظريات مشابه ديگرش به همگان ثابت کند که گرايش مخاطبان به نرم خبر و برنامه هاي مبتني بر ژانر روزنامه نگاري نرم که در مواقعي بستري براي رشد روزنامه نگاري انتقادي است ، نه تنها مردم امريکا را از سياست خارجه دولت غافل کرده ، بلکه حتي در پاره اي از موارد در برابر آن قرار داده و توانسته است آن را با شکست مواجه کند.
در يک کلام بائوم بر اين باور است که روزنامه نگاري انتقادي و روزنامه نگاري نرم ، مخاطبان را درخصوص مسائل کلان دولت و ملت بي توجه ، بي اعتماد و بي انگيزه مي کند و اجازه نمي دهد آنها در امور رايج مملکت خود و جهان پيرامونشان مشارکتي فعال داشته باشند. در اين که بائوم حامي رسانه هاي جريان حاکم و سياست خارجه دولت امريکاست و تلاش مي کند تا مبلغ نوعي از اطلاع رساني کاناليزه شده از طريق مجاري خاص خبري به مخاطبان باشد شکي نيست. با اين همه ، هر چقدر انتقادهاي او از روزنامه نگاري انتقادي که مي تواند سياست خارجه امريکا يا هر دولت ديگري را به چالش بکشد، قابل بحث و تامل و در پاره اي موارد بدون ترديد مردود است ؛ انتقادهاي او از روزنامه نگاري نرم که سوق دهنده افکار عمومي به دور شدن از امور رايج مملکت يا جهان پيرامون آنهاست تا حد زيادي به جا و قابل تامل است. خانم خرازي را ببينيد

من که این آقا را نمی شناسم شاید شما او را بشناسید

قصد دارم يک کتاب بسيار عالي به شما معرفي کنم. کتاب "دمکراسي و خبر" آقاي "هربرت ج گنز" ترجمه بسيار خوب آقاي دکتر عليرضا دهقان که با توجه به کتاب خوب نظريه‌هاي ارتباطات ايشان به اين جمع بندي رسيده‌ام که اگر کتاب، کتاب نباشد اين عزيز به سمت ترجمه آن نمي رود. از اين بابت به سهم خودم قدردان ايشان هستم. کتاب دموکراسي و خبر را انتشارات سمت، سال 85 به چاپ رسانده و ممکن است بسياري از شما عزيزان اين کتاب را خوانده باشيد. لذا براي نخوانده‌ها مي‌گويم : کتاب اگر چه با رويکرد جامعه آمريکايي نگارش شده است با اين حال براي ارتباطاتي‌ها،‌ روزنامه‌نگاران، جامعه شناسان وسياستمداران، مطالب بسيار جالب و عميقي دارد. به دو نفر از دوستان و استادان عزيز بيشتر سفارش مطالعه آن را مي‌کنم :‌دکتر سلطاني فر دوست داشتني و دکتر نمکدوست مهربان.
سطرهايي از 285 صفحه کتاب را برايتان باز خواني مي‌کنم :
دمکراسي کشور ممکن است مستقيم يا غير مستقيم به شهروندانش تعلق داشته باشد،‌اما فرايند دمکراتيک فقط در صورتي مي‌تواند واقعا معني دار باشد که شهروندان آگاه باشند. کار روزنامه نگار اين است که آنها را آگاه کند. همان طور که آنتوني لوئيس، مقاله نويس روزنامه نيورک تايمز، در آخرين مقاله اش قبل از بازنشستگي نوشت: " به گفته جاستيس لوين برانديز مهم‌ترين شغل در دمکراسي شغل شهروندي است." وي پيش از آن هم در مقاله اي از نقش روزنامه نگاران دفاع کرد: نظريه دموکراسي اين است که شهروندان حاکمان نهايي‌اند اما در جهان امروز افراد نمي‌توانند شخصا رويدادها را مشاهده کنند و در يک بحث به تصميم برسند، چنان‌که در يونان باستان مي‌کردند آنها براي اينکه مطلع باشند ضرورتا به رسانه ها وابسته اند." يا همان‌طور که جک فولر، نويسنده و مدير خبري، مي‌نويسد : " هدف اصلي روزنامه نگاري اين است که واقعيت را بگويد تا مردم اطلاعات مورد نياز براي حاکم بودن را داشته باشندروياي مذکور يک آرمان است . بيشتر مردم، از جمله روزنامه‌نگاران حتي هنگامي که مشغول گزارش دادن عملکرد و ايرادهاي دمکراسي واقعي آمريکا هستند مايل اند آن را باور داشته باشند. دمکراسي آرماني فاقد يک جامعه، يک اقتصاد، طبقه، قدرت و ديگر ساختارهاست و در آن ذکري از شرکت‌ها، ادارات و ديگر سازمان‌ها نيست. در واقع در دمکراسي آرماني که پشت روياي مذکور قرار گرفته، نمايندگان منتخب حضور ندارند،‌گرچه خود دموکراسي هم به نظر نمي رسد دموکراسي مستقيم باشد.تعجبي ندارد که دموکراسي آرماني شهروندان آرماني دارد: يک دموکراسي بامردمي بي همتا و غالبا مصمم که شهروندان واقعي را با منافع،‌باورها و ارزش‌هاي معارض از نظر دور مي‌دارد. از اين جهت و ديگر جهت‌ها، روياي کذايي، بسيار ساده انگارانه است.
....روزنامه نگاري به عنوان يک حرفه ، خود را پشتيبان و تقويت کننده‌ نقش‌هاي شهروندان در دموکراسي مي‌داند.بدون ترديد بسياري از روزنامه‌نگاران منفرد همين احساس را دارند؛ يعني بازنمايي آرمان‌هاي حرفه‌شان و علاوه بران، آگاهي بخشيدن به شهروندان به گونه اي که بتوانند نقش‌هاي دموکراتيک خود را ايفا کنند،‌کار روزنامه‌نگاران در عين حال منبع درآمد آنهاست. ضمنا اين کتاب از زوايه اي به نرم خبرها هم پرداخته است.

یکی نیست بگوید مگر وبلاگ هم تعطیل بردار است. حقیقتا گرفتاری و کمی هم بی دل و دماغی اجازه کار نمی داد..اما از امروز - اگر چه گرفتاری ها همان است و بی دل و دماغی هم همان - با این وجود عزم را جزم کرده ام که یا علی بگویم و دوباره شروع کنم. شما هم دعا کنید توفیق رفیق شود. ضمنا الان که این متن را می نویسم نمی دانم قراراست از کجا شروع کنم اما می شود ازمحمود اقای سلطان ابادی شروع کرد که وبلاگش را برق انداخته است. حالا تا فردا خدا بزرگ است.